Dat zullen Sven, Ireen, Kjeld, Irene, Thomas, Kai, Suzanne, Sjinkie en al die andere Nederlandse schaatsers een paar jaar terug vast niet gedacht hebben: dat de grootste spanning na hun plaatsing voor de Olympische Winterspelen in Peking elke dag weer zou worden opgebouwd tussen het moment dat er met wattenstaafjes in hun keel en neus wordt gepoerd en het moment dat zij te horen krijgen of ze al dan niet door het coronavirus te pakken zijn genomen.

Ben je positief?

Dag Spelen!

En daar heb je je dan vier jaar lang het hompeschomp voor getraind.

Hoe onmenselijk dat is laat het filmpje zien dat de Belgische skeletonster Kim Meylemans op Instagram postte. Zij leverde bij aankomst in Peking een positieve test af. Virusrestanten ten gevolge van een eerdere besmetting speelden daarbij vrijwel zeker een beslissende rol. Toch werd Kim onmiddellijk geïsoleerd en kreeg zij de behandeling van een kistkalf. Zij mocht niemand zien, krijgt twee keer per dag een pcr-test, scoorde daarbij uiteindelijk driemaal achtereen negatief, maar zelfs dat deed de organisatoren in eerste instantie niet besluiten om haar weer tot het Olympisch dorp toe te laten. Kim Meylemans barstte in haar filmpje dan ook in tranen uit. Waarna de Chinezen zowaar overstag gingen.

Dit moeten ook voor de deelnemers by far de verschrikkelijkste Spelen ooit zijn.

Hoeveel condooms zullen er in Peking worden versleten? Net zoveel als in Tokio: nul

Ik herinner mij de ontelbare verhalen over andere Olympische Spelen. Ik mocht het zelf als verslaggever bij de Zomerspelen van 1984 in Los Angeles ervaren: ze waren altijd één groot feest. De steden waar zij werden georganiseerd bruisten volop en in de Olympische dorpen werden ontelbare vriendschappen opgebouwd, zoals bijvoorbeeld bleek tijdens de Zomerspelen van 2016 in Rio de Janeiro. De organisatoren van dat evenement stelden de 10.500 atleten in totaal 450.000 condooms ter beschikking, liefst 300.000 meer dan vier jaar eerder in Londen. De 2.925 deelnemers aan de laatste Winterspelen in Peyongchang kregen 110.000 condooms.

Hoeveel zullen er in Peking worden versleten?

Net zoveel als in Tokio, waar ze níet werden uitgedeeld: nul.

Ze kunnen veel, topsporters. Ongetwijfeld zijn ze in verreweg de meeste gevallen ook buitengewoon bronstig en bereidwillig. Maar als je verplicht wordt onder alle omstandigheden anderhalve meter afstand te houden hebben zelfs zij, hoe lenig zij ook zijn, een onoverkomelijk probleem.

Arme atleten: ik las dat velen van hen al vier weken voordat zij naar Peking vertrokken vrijwillig in quarantaine gingen - over onmenselijkheid gesproken. Arme verslaggevers ook: ik zag hoe zij in de restaurants van de perscentra de maaltijd dienen te genieten, bediend door een computer en van elkaar gescheiden door plastic schotten. Arm publiek tenslotte: niemand zal wederom tot de tribunes worden toegelaten.

Hier volgt, met verwijzing naar de laatste ontwikkelingen van de omicronvariant, een statement.

Ook de Olympische Winterspelen van 2022 in Peking hadden een jaar moeten worden uitgesteld.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.