Maar natuurlijk. Een Decolonization Toolkit, volgens Folia ‘een virtuele gereedschapskist vol met tips en materiaal om jezelf of de universiteit te dekoloniseren’, ter beschikking gesteld door het Chief Diversity Officer Team van de UvA. Dat kon er ook nog wel bij.

Blij dat mr. Johan Poepjes dit niet meer hoeft mee te maken. Niet dat hij zo heette. De ware naam van de man die mij de eerste kneepjes van de columnistiek bijbracht weiger ik te onthullen omdat zijn weduwe, die nog leeft, een bestorming van haar woning door de schuimbekkende fronttroepen van de diversiteitsgestapo dient te worden bespaard. Mr. Poepjes zou de wokewaanzin van nu, waar dit uiteraard ook bijhoort, compleet hebben afgemaakt. Hij was een hardcore cisgender, blank en van mannelijke kunne, die niets moest hebben van aanstellerij c.q. uitsloverij van types die niet vooraan stonden toen de Almachtige de intelligentie uitdeelde. Mensen met een hoog arbeidsethos hadden bovendien een streepje bij hem voor. Daar kun je nu helemáál niet meer mee aankomen. Hij liet het leven tijdens de voltooiing van een urgent gevalletje oerdrift in de sponde van zijn geheime minnares. Dat voeg ik eraan toe om geheel in de lijn van de Poepjes-doctrine verzekerd te blijven van uw aandacht. Om dezelfde reden vertel ik u dat zijn maîtresse hem subiet na zijn spectaculaire verscheiden aankleedde, langs de trap naar beneden sleepte en hem in het portiek van haar woning legde, waarna zij anoniem 112 belde: “Help, er ligt een dooie kerel op straat!” Dit stukje moet namelijk blijven boeien. Dat was les 1a van mr. Johan Poepjes en daarom ben ik blij dat hij niet meer onder ons is, want een eerste alinea zoals hierboven kon hem bepaald niet bekoren.

“Geen moeilijke woorden in het begin, Hoogland! Dan haken de mensen meteen af!”

Ik hoor mr. Johan Poepjes weer: "Dit noemen wij ook wel de triomf der achterlijkheid"

Mag ik dan nu de wens uitspreken dat de Chinezen Taiwan binnenvallen, met de Derde Wereldoorlog als resultaat, dat Poetin ons de komende winter geen kubieke meter gas meer gunt, dat zich een Megavariant van Covid-19 ontwikkelt die ons voor jaren een nieuwe lockdown injaagt, dat de hele sociale media-misjpoge in één keer aan een definitieve crash ten prooi valt en dat alle vulkanen op deze planeet tegelijkertijd tot een eeuwenlange uitbarsting komen?

Dit kan zo niet langer, vrienden. Deze decadente idiotie, dit totaal uit de klauw gelopen wokegedram moet nu echt stoppen. En ik ben bang dat het maar op één manier kan, namelijk via een hele serie aan catastrofes die ons eindelijk weer terugvoeren naar de basis, oftewel naar waar het om gaat.

Nog niet duidelijk?

Dan keer citeer ik nog één keer Folia: “Dekoloniseren wordt door de auteurs - de dames A. Martis en J. Jacobs, RH - verstaan als het zichtbaar maken en bevorderen van perspectieven en referentiekaders naast Westerse rationaliteit. Daarbij geldt die niet langer als het enige en superieure kader.”

De rede downgraden. Op een universiteit, nota bene. Ik hoor ineens mr. Johan Poepjes weer.

“Dit noemen wij ook wel de triomf der achterlijkheid."

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.