Bij dezen geïntroduceerd: de term smurfificatie. Het is een noodzakelijkerwijs bedacht neologisme in engere zin, dus een nieuw gevormd woord in ons eigen taalgebied.

Waarom ik dat deed?

Acht politieke partijen maar liefst stelden kamervragen over het feit dat de nieuwe omroep Ongehoord Nederland de omstreden omvolkingstheorie regelmatig ter sprake brengt. Zij lieten weten zowel de term zelf als de manier waarop de theorie door ON wordt behandeld te verafschuwen.

Eerst moet mij van het hart dat ik nog steeds bij zo’n beetje elk ON-item word overvallen door het vermoeden dat er een niet door iedereen begrepen briljante parodie door Arjan Ederveen wordt neergezet. Dan vergroten Karskens en consorten de werkelijkheid in mijn ogen wel héél erg uit en krijg ik onvermijdbaar de slappe lach.

Maar goed, er waren genoeg Nederlanders die deze omroep wilden, al is NPO66-ombudsman m.e.b. Margo Smit (m.e.b. staat voor ‘met een baarmoeder’, u ziet: ik pas mij razendsnel aan) inmiddels met een tegenoffensief begonnen door te rapporteren dat Ongehoord Nederland de Journalistieke Code van de NPO te vaak schendt. „Op het gebied van betrouwbaarheid en waarheidsgetrouwheid schiet ON tekort”, aldus de ombudsman, die erop wees dat de ‘extreemrechtse omvolkingstheorie’ nauwelijks weersproken aandacht krijgt.

Alsof niet veel meer theorieën bij de NPO nauwelijks weersproken de aandacht krijgen

Alsof niet veel meer theorieën, bijvoorbeeld aangaande de huidige energiecrisis, bij de NPO nauwelijks weersproken de aandacht krijgen. Maar toegegeven: net als die acht politieke partijen heb ik óók moeite met het woord omvolking. Het is de letterlijke vertaling van de Nazi-term Umvolkung. We weten allemaal - nou ja, de meesten van ons weten het - wat er bij hen het gevolg van was, dus je kunt inderdaad beter een andere term gebruiken.

De vraag is welke.

Hoe je het ook wendt of keert, er gebeurt nogal wat op demografisch gebied. Nederland wordt overstroomd door migranten van alle soorten en maten - woensdag nog lanceerde het kabinet noodgedwongen een plan voor drie nieuwe Ter Apels - en het aantal allochtonen in ons land plant zichzelf procentsgewijs rapper voort dan de oorspronkelijke inwoners. Trouw-columnist Sylvain Ephimenco zei woensdag dat de Franse schrijver Renaud Camus die gang van zaken De Grote Vervanging noemt, maar dat klinkt in zijn en mijn oren óók niet al te lekker.

Noem mij eens een term die geheel en al smetvrij is?

Dat lukt niemand en daarom doe ik voor één keer een Carmiggeltje.

Simon Carmiggelt introduceerde in 1954 het woord epibreren. Het betekende niets maar haalde toch het Groene Boekje. Niet dat dat mijn streven is, ik ken mijn plaats, maar door hem geïnspireerd probeer ik toch even een zinnetje: ons land komt ernstig in de problemen door de smurfificatie van de laatste tijd.

Bekt goed, als je het mij vraagt. Er is niets extreemrechts meer aan en bovendien klopt het als een bus.

Doe iets, Rutte IV!

We smurfificeren!


UPDATE. Na publicatie in de Telegraaf ontspon zich op Twitter een kleine discussie tussen Ton den Boon, onder andere hoofdredacteur van de Dikke Van Dale, en Jan Beuving, die als wiskundige, tekstschrijver, sportcolumnist en cabaretier aan de weg timmert.

Ton den Boon: Zoals altijd weer een behartigenswaardige column van @RHoogland. Uit morfologisch oogpunt geef ik echter de voorkeur aan 'smurficatie' (smurf + achtervoegsel -icatie) en 'smurficeren' (smurf + -iceren).

Jan Beuving: Ja, maar uit fonetisch oogpunt (oorpunt?) begrijp ik die extra lettergreep heel goed. Wie een woordspeling maakt, zoekt naar een klankvertrouwdheid voor de geloofwaardigheid, en die vind je bijvoorbeeld bij mummificatie en Russificatie. Eerder hebben we ook Ruttificatie gehad.

Ton den Boon: Ja, mee eens. Vandaar dat in het Frans, de talige bakermat van de bedenker (Peyo) van de smurf, zowel sprake is van schtroumpfication als schtroumpfification.


Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.