Dit is een bericht uit de achtertuin. We hebben een wind- en regenvrij plekje gevonden, onder het afdakje van de schuur. Bij de Blokker konden we goedkope slaapzakken op de kop tikken en ik moet zeggen: het begint te wennen, al was het tijdens die vorstdagen best wel koud. Eén keer stond daar warme medemenselijkheid tegenover, toen de bejaarde vrijwilliger die maandelijks de dozen met oud papier onder dat afdakje weghaalt mij een tientje toestopte.

„Hier, voor twee kopjes koffie”, zei hij. „Als je goed zoekt vind je vast nog wel een zaak waar je ze voor die prijs kunt krijgen.”

Zo lief.

Laat ik ook maar toegeven dat het ons af en toe enige moeite kost om de verleiding te weerstaan naar binnen te gaan. Zeker in het maanlicht ligt dat boerderijtje er onverwoestbaar bij. Het heeft al 112 jaar alle stormen, zondvloeden en koudeaanvallen doorstaan, dus eigenlijk is ‘t het ideale toevluchtsoord als je in het pikkedonker bibberend in je slaapzak ligt te vernikkelen terwijl het regenwater vanaf het afdakje stroomt. Maar dan kijk ik gewoon even op de app van onze energieleverancier, zie ik wat mijn energiekosten zouden zijn als ik de cv-ketel en de lampen weer zou aanzetten en weet ik meteen weer waarom we zelfs al moeten afzien van het openen van de buitendeur.

Het is pure overlevingsdrang.

Onder ons afdakje bestaat de kerstmaaltijd uit zakken frites en hotdogs XXL

We zien wel op tegen de kerstdagen. Normaal zochten we altijd een sfeervol restaurant voor een zevengangen kerstdiner op, maar dat kan bles niet meer trekken. We hebben het komende lange weekend al omgedoopt in ‘Les Jours de Frenske’, naar Frans Timmermans, die vindt dat wij als inwoners van de EU nog niet genoeg te lijden hebben. Hij gunt ons daarom, onder andere via de gasrekening, ook nog een CO2-toeslag.

Er was nog een reden om voor de naam ‘Les Jours de Frenske’ te kiezen: met de zakken frites en de hotdogs XXL waarmee wij onszelf onder ons afdakje op kerstavond willen verwennen kun je je net zo vetmesten als onze eurocommissaris wanneer hij op dat moment op onze kosten bij La Villa Lorraine in Brussel - twee sterren slechts, Frenske wil als PvdA’er graag solidair blijven met de verworpenen der aarde - aan de reebok zit, een poivrade met kruiden, citrus marmelade, soubise en kroket van bilstuk.

Ja, klopt, het was een rigoureuze stap. Veel mensen zetten, om de energiekosten te drukken, de thermostaat een paar graden lager, draaien de radiatoren in de vertrekken die ze niet vaak betreden helemaal uit, houden hun winterjas binnen aan, ontsteken 50 waxinelichtjes, doen de afwas met de hand en/of douchen alleen nog met koud water.

Ons helpt dat gezien de krankzinnige prijsstijgingen allemaal niet uit de zorgen. Wij voelden ons gedwongen om buiten te gaan leven en hopen nu maar dat het voorjaar vroeger dan normaal invalt, al mag dat absoluut niet voor woensdag 15 maart gebeuren. Dan staan de Provinciale Statenverkiezingen op het programma en ik wil niet in de verleiding worden gebracht om op een van de partijen te stemmen die Nederland met deze schandelijke ellende heeft opgezadeld.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.