Er waren ook tien burgers voor het bijwonen van de Troonrede uitgenodigd. Ze kwamen vanzelfsprekend niet in beeld, er zijn grenzen, maar het bleef wel lang bij mij hangen toen het op de kwelbuis terloops werd medegedeeld.

Godsammekrake zeg, tien burgers!

Hoe kwamen ze in vredesnaam op dát idee?

Helaas werd de camera ook nauwelijks op het zich later zelfs aan die ordinaire beraadslagingen onttrekkende Kaagmens gericht. “Wie zíjn die mensen?” sprak zij, toen zij tijdens die roemruchte VPRO-hagiografie zomaar met enkele volkse vertegenwoordigers van het electoraat werd geconfronteerd. Legendarische, veelzeggende woorden. Ik had haar reactie op de aanwezigheid van deze tien burgers dan ook graag willen vernemen.

Zou de NOS het moment dat die mensen zich voorafgaande aan de binnenkomst van het koninklijk paar tussen al die hoogwaardigheidsbekleders in de Grote Kerk mengden bewust niet hebben vastgelegd? Het zou vast de moeite van het bekijken en beluisteren waard zijn geweest.

Ik moest aan Bavink denken, die juist deze Prinsjesdag, bij het ochtendgloren op het strand, minutenlang nieuwsgierig aan een aangespoelde kwal had staan snuffelen. Ze drentelde steeds om de kwal heen en probeerde ‘m af en toe voorzichtig met haar pootje aan te raken. Wat een vreemd wezentje! Zoiets moeten die hotemetoten hebben gedacht toen ze oog in oog met zo’n burger kwamen te staan.

Een burger? Nog nooit van gehoord. Vertelt u eens, wat doet een burger zoal?"

“Kunt u ook praten?”

“Jazeker.”

“Wat leuk! Wie bent u?”

“Ik ben een burger.”

“Een wat?!?”

“Een burger.”

“Nog nooit van gehoord. Vertelt u eens, wat doet een burger zoal?”

“Heel veel belasting betalen, waarvan bijvoorbeeld uw salaris wordt vergoed. Uw bizarre klimaatdoelstellingen financieren. Mijn kinderen en kleinkinderen noodgedwongen op zolder laten slapen omdat er mede als gevolg van die klimaatdoelstellingen geen huizen voor hen beschikbaar zijn, al is er ook een andere oorzaak: u laat steeds weer nieuwe migranten in het land toe die dan voorrang krijgen. Een krankzinnig hoge huur en energierekening betalen. Oppassen bij het boodschappen doen omdat het op straat kogels regent - de criminelen kunnen hier naar hartenlust hun  gang gaan. Tot voor kort moest ik mij ook steeds te weer stellen tegen de vertegenwoordigers van de belastingdienst die met het toeslagenbeheer waren belast en mij volledig ten onrechte met terugbetalingsvorderingen en daarmee gepaarde gaan verzuim- en vergrijpboetes overspoelden. En let maar op, straks zegt de Koning toch dat we in een goed land leven.”

“Ja, ja, dank u wel, burger, laten we snel gaan zitten, de Koning komt inderdaad zo binnen. Benieuwd naar zijn woorden! Dit was echt een heel bijzondere ontmoeting!”

Ik zag diverse volksvertegenwoordigsters dinsdag grote moeite hebben met het lopen op hoge hakken .

Ik denk dat een gesprek met een echte burger ze nóg minder goed zou zijn bevallen.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.