Er doemt een probleempje op. Ik mag graag in de kroeg komen. Het beste gesprek is en blijft in mijn ogen het stamtafelgesprek, met name wanneer het promillage dusdanig is opgelopen dat de aarzeling om de wilde frisheid van de slagersdochter ter sprake te brengen wegebt - geen mooiere uren dan die zonder realiteitsbesef. Maar ik voer zo’n gesprek liever wel met gelijkgestemden.

Kan dat straks nog? Ik betwijfel het. Op steeds meer Facebookpagina’s van cafés en restaurants wordt verklaard dat de klanten na 25 september níet om een coronatoegangsbewijs zal worden gevraagd. Ook in Volendam, waar anders, steekt men op die manier massaal een dikke middelvinger naar de overheid op. En uiteraard heeft de burgermoeder van Amsterdam reeds laten weten dat er in dit geval, zoals eigenlijk in alle gevallen, niet actief zal worden gehandhaafd.

Tweedeling!

Inperking van mijn grondrechten!

Schandalige schending van mijn burgerlijke vrijheden!

Dat gilt maar, dat krijst maar, gebruikmakend van dit soort zware kreten. Dat zijn dus - hoofdzakelijk - onze antivaxxers, een kleine minderheid met een grote bek die Halsema weliswaar doet zwichten, maar die in het nauw is gedreven omdat a. steeds duidelijker wordt dat vaccineren de zo vurig gewenste vrijheden in tegenstelling tot wat zij zelf met het verspreiden van de meest bizarre theorieën beweren snel dichterbij brengt (een ware triomf van de wetenschap) en b. zij voorlopig geen toegang tot horeca en evenementen zullen krijgen wanneer zij geen coronatoegangsbewijs overleggen.

“Ik woon in Frankrijk. Het stelt niks voor. Je laat je pass sanitaire zien, klaar"

Het is trouwens een fluitje van een cent, die pascontrole. Dat het binnen een paar seconden gepiept is wordt elders in Europa reeds op diverse plekken aangetoond. Ik ontving zojuist nog een mail van ene Kees: “Ik woon in Frankrijk. Het stelt niks voor. Je laat je pass sanitaire zien, klaar. Stelletje zeikers in Nederland.” Een correcte omschrijving, die ik ook onze weigerachtige horekaffers gun. Zij weten best dat de controle gemakkelijk te doen is en worden in werkelijkheid dan ook door andere motieven gedreven.

Waar kan ik straks nog heen, met mijn overtuiging dat vaccineren zowel een daad van solidariteit als een vorm van plichtsbesef is, wanneer alle kroegen de nieuwe regels aan hun laars lappen - ongestraft nog wel, zoals het alleen in Nederland kan?

Ik heb geen zin om in een en dezelfde horecaruimte te verblijven met de Baudetiers onder ons, met de Engel-achtigen, met die hyperagressieve wie-doet-mij-wat-zelfzuchtigen. Ik heb geen zin in die egocentrische, niet door enige wetenschappelijke kennis gehinderde, alles en iedereen wantrouwende schreeuwlelijken, zo fanatiek van hun gelijk overtuigd dat de potsierlijkheid er vanaf druipt. Ik heb geen zin in coronagekkies die zelfs Anne Frank erbij slepen. Ik wil slechts in harmonie tussen mijn vrienden verkeren.

Help, er dreigt een tweedeling!

Een inperking van mijn grondrechten!

Een schandalige schending van mijn burgerlijke vrijheden!

De enige oplossing: wél handhaven.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.