Even kijken, hoor. Belangrijkheid. Dringende noodzaak. Haast. Het spoedeisende. Nooddrang. Excuses, het puzzelwoordenboek moest er worden bijgehaald. De Vooravond had geen urgentie meer, zeiden ze bij Bnn-Vara toen Fidan Ekiz en Renze Klamer pardoes bij het vullis werden gezet. Wat bedoelden ze dáár nou weer mee?

Helaas werd het raadsel er na het opzoeken niet kleiner op.

Dus First Dates heeft wél urgentie c.q. dringende noodzaak c.q. noodwendigheid? Dat is een ander programma van die omroep. Het blijft gehandhaafd, terwijl het enige wat in die show tegen urgentie aanhangt wordt gevormd door de gedachten van de dinerende stelletjes: waarom eerst langdurig eten en dat bijbehorende slappe geouwehoer voor de camera? Wippen willen we!

Wel klassiek machiavellistisch trouwens, hoe ze zich van Fidan ontdeden (en hoe Renze daarbij werd geofferd omdat ze anders wel héél veel hadden moeten uitleggen). Er moet meer entertainment in, zei de programmaleiding een half jaar terug. Oké, dan doen we er meer entertainment in, antwoordde het duo. En wat verklaarde de programmaleiding zes maanden later? Dat er te veel entertainment inzat. Weg ermee!

Attentie, nu volgt een gênant staaltje borstklopperij.

Ik vat de eerste alinea van mijn rubriek van 24 oktober 2020 samen, toen het verlangen naar meer entertainment nog niet eens was geuit: „Laat ik contact opnemen met bookmaker William Hill. Het moet eenvoudig zijn bij hem een weddenschap af te sluiten over het antwoord op de vraag of Fidan Ekiz nog een toekomst bij de publieke omroep heeft. 2 tegen 1, schat ik.”

Een slangenkuil waar een zwarte mamba als Francisco van Jole rondkronkelt

Vervolgens zette ik in die column op een rijtje wat Fidan zoal in De Vooravond had geroepen, bijvoorbeeld over de rechtszaak tegen Geert Wilders („Politiek proces”) en over het feit dat de Nederlandse media zo stil bleven nadat de Franse leraar Samuel Paty door een moslimbarbaar was onthoofd. „Onbegrijpelijk dat Marcel Gelauff journalisten van de NOS al het hele Vooravond-seizoen verbiedt om bij ons aan te schuiven, vanwege hem onwelgevallige meningen”, twitterde zij bovendien.

Laatste regel: „1,5 tegen 1, zeg ik nu.”

Fidan Ekiz zei wat zij wilde en niet wat zij in dat doodenge NPO-wereldje geacht werd te zeggen. Daarmee tekende zij haar doodvonnis in een slangenkuil waar bijvoorbeeld een zwarte mamba als Francisco van Jole rondkronkelt, dusdanig door Geert Wilders geobsedeerd dat hij ’m zelfs de schuld geeft wanneer hij een remspoor in z’n beruchte witte onderbroek aantreft. En waar men tevens welwillend pleegt te luisteren naar een moerasadder als Fréderike Geerdink, die getuige ook de manier waarop zij – in het Turks! – Dilan Yesilgöz voor de Erdogan-bus gooide blijkbaar iets tegen vrijgevochten Nederturkse vrouwen heeft. Haar typering van Fidan: „Oppervlakkig migrantenvrouwtje.” En laat dat vrouwtje nou ook nog eens de Pim Fortuyn Prijs in ontvangst nemen! Verraad!

Binnenkort op deze zender: M., waarvan de presentatrice ’Helder!’ roept als Akwasi haar heeft uitgelegd waarom hij Zwarte Piet op z’n gezicht wil trappen.

Dát is pas urgentie!

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.