Kom, pak mijn hand, dan wandelen wij samen gezellig naar het centrum van ons hoofdgehucht, om precies te zijn naar de plek waar ooit The Seafood Shop was gevestigd.

Weet u ‘t nog? Dat was die prachtige viswinkel die dusdanig werd tegengewerkt door de gemeente dat de eigenaar zich ondanks dat-ie uiteindelijk door de rechter in het gelijk werd gesteld gedwongen zag om er de brui aan te geven.

Zo, we zijn er al. Valt het u ook meteen op? De ramen van het pand hier op de hoek van de Leidsestraat en de Kerkstraat zijn wegens een verbouwing volledig geblindeerd. De winkel werd enige tijd, zoals meerdere leegstaande zaken, als coronatestlocatie gebruikt. Nu is er een nieuwe bestemming voor gevonden. Boven de ramen is de volgende naam zelfs reeds zichtbaar: ’Candy Pirates’.

Een snoepwinkel.

Geen grap.

Van alles wordt gedoogd in 020. Softdrugs zijn overal verkrijgbaar. Harddrugs ook trouwens, zij het iets minder legaal. Amsterdam is een narcostad zonder weerga en de wandelaar die wellicht als gevolg daarvan met zelfmoordplannen rondloopt maar nog niet weet welke methode hij daarbij zal kiezen zou kunnen overwegen om gewoon in een willekeurige straat een zebrapad over te steken, zelfs wanneer het verkeerslicht voor hem op groen staat: dikke kans dat-ie wordt geschept omdat fietsers zo’n beetje alle verkeersregels ongestraft aan hun laars mogen lappen. Amsterdam is een paradijs voor grote én kleine criminelen. Veel te veel inwoners weten zich daarbij aangemoedigd door het ultralinkse stadsbestuur, dat maar één bevolkingsgroep snoeihard wenst aan te pakken: de vieze vuile smerige zakkenvullers die zich ook wel ondernemer noemen.

Veel van die ongezonde troep zal ter plekke reeds worden geconsumeerd

Vraag het maar aan de voormalige uitbater van The Seafood Bar.

De haring en kibbeling die hij verkocht liet hij desgewenst namelijk ook ter plekke consumeren.

Dat ging zomaar niet!

Enfin, het is de afgelopen jaren allemaal uitgebreid toegelicht, ook in deze krant, inclusief het opvallende detail over de Engelse naam: de gemeente eiste een Nederlandse. De hakken door de felle protesten steeds dieper in het zand zettend, toonde Amsterdam zich van haar kleinzieligste kant. De stad liet zijn gedoogbeleid in dit specifieke geval volledig los maar trok juridisch toch aan het kortste eind bij de Hoge Raad. Desondanks kregen de bestuurders hun zin. Moegestreden - en platzak na jaren van procederen - sloot de eigenaar definitief zijn deuren. Wat waren ze daar blij mee in de Stopera. Er kwamen immers ook toeristen in The Seafood Bar en de aanpak van de wildgroei aan toeristische winkels had in ons hoofdgehucht nu eenmaal prioriteit.

En nu dit.

Wéér een snoepwinkel.

Met een Engelse naam, mind you.

Men noemt ze ook wel de nieuwe Nutella-shops en er zullen traditiegetrouw tientallen enorme glazen potten vol snoepgoed worden geplaatst waarvan bij voorbaat twee dingen vaststaan: 1. toeristen zullen tot de clientèle behore, 2. veel van die ongezonde troep zal ter plekke reeds worden geconsumeerd.

Kom, pak mijn hand, dan wandelen we weer terug.

O, u bent al weggerend.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.