Yo, Sywert! Heb je even voor mij? Sorry voor dit Frans Bauertje, ‘t is niet helemáál jouw muziek als ik het wel heb, maar het is de hoogste tijd voor een lichtere toon.

Kost mij nu behoorlijk wat moeite trouwens, dat laatste. Ik hoor zojuist dat A.L. Snijders plotseling is overleden, 53 jaar eerder dan jij geboren, in het Amsterdam van 1937, als Peter Müller. Hij noemde mij een vriend en daar was ik trots op. Aardige, leuke, eigenzinnige man. Briljante, originele, wijze schrijver. Uitvinder van het zkv (Zeer Korte Verhaal) en tot zijn verrassing winnaar van de Constantijn Huygensprijs van 2010.

Het liefst zou ik nu, al was het maar bij wijze van eerbetoon, willen reageren zoals hij zelf op de dingen placht te reageren: als een stoïcijn, oftewel als iemand die zich onderwerpt aan de wetten van de kosmos. Einddoel: onberoerd blijven. Maar het lukt mij niet om onberoerd te blijven. Ik ben er kapot van, eerlijk gezegd.

A.L. Snijders stierf maandagochtend terwijl hij een stukje zat te tikken voor de Berkelbode.

Eenvoud was een van zijn voornaamste kenmerken, dus in zijn wel heel aparte geval kan het niet symbolischer.

Sterf toch, dood!

Kom maar op met die poen, Sywert. Ik heb er een pracht van een bestemming voor

Terug naar jou, Sywert. Ik heb zo langzamerhand de indruk dat ik nog een van de heel weinige Nederlandstalige columnisten ben die na het intikken, op hun mobieltje, van de eerste twee letters van jouw voornaam de tekstsuggesties ‘synergie’ en ‘synopsis’ krijgen in plaats van ‘sywert’.

In tegenstelling tot een miljoenmiljard andere stukkiesschrijvers heb ik sinds de onthullingen over je spectaculaire mondkapjeszelfverrijking het geheugen van mijn 06 namelijk nog niet één keer met jouw naam aangevuld.

Ik besteedde zelfs nog geen letter aan de affaire, net als A.L. Snijders trouwens, zoals ik met tevredenheid vaststel. Omdat ik mij, in tegenstelling tot veel van die collega’s, zo ver mogelijk van gemakzucht, moralistische egotripperij en hypocrisie wens te houden, was ik ook niet meer van plan om dat te doen, maar nu het KWF en Kika hebben gesproken voel ik mij alsnog geroepen mij tot jou te wenden.

Bij Buitenhof liet je zondag weten dat de dik negen miljoen euro die je aan de overeenkomst met VWS hebt overgehouden - en cursiverend Nederland, waartoe jijzelf ook lange tijd behoorde, plots in schuimbekkend Nederland deden veranderen - een maatschappelijk doel zullen krijgen.

En wat riepen toen beide organisaties in hun wel heel huichelachtige verontwaardiging? Dat ze dat geld niet hoefden. Blijkbaar liever een paar kankerdoden extra dan dat, dacht ik onmiddellijk. Dat was ongetwijfeld een heel foute vaststelling, al weet ik zeker dat A.L. Snijders erom zou hebben gegrijnsd.

Kom maar op met die poen, Sywert.

Dat wilde ik alleen maar even tegen je zeggen, want ik heb er een pracht van een bestemming voor: de kas van de nog op te richten A.L. Snijders-stichting ter Bevordering van de Schoonheid der Nederlandse Taal.

Om niet, uiteraard.

Deal?

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.