Dat Beau meedeed was natuurlijk niet verrassend. Beau doet overal aan mee. Beau doet mee aan Zwemmen rondom de Wereld in 80 Dagen, Beau doet mee aan The Ultimate Mount Everest Challenge voor skydivers, Beau doet mee aan The Lockdown Freerun in Bejing. Welke uitdaging ook wordt gelanceerd, Beau gaat ‘m onvoorwaardelijk aan.

Geen verbazing dus, van mijn kant, toen ik Beau van Erven Dorens te midden van honderden andere kitesurfers, onder wie uiteraard ook Mark Tuitert (nog zo’n freak), gelukzalig glimlachend, met kletsnatte haren en in een wetsuit vol zand het strand van Huisduinen/Den Helder zag verlaten.

Ze hadden zojuist de vijfde editie van Hoek tot Helder afgewerkt, de langste downwinder in de kitesurfwereld: 130 kilometer langs de kust van Hoek van Holland tot Den Helder, alleen bij IJmuiden onderbroken voor een bustransfer van de Zuidpier naar de Noordpier vanwege de drukke scheepvaart en de ruwe zee. Die tussenstop had van Beau vast niet gehoeven. Al had-ie bij windkracht 13 via Great Yarmouth moeten kiten, dan nóg had-ie het gedaan.

Ik was er bij toeval verzeild geraakt. Mijn wederhelft had een afspraak in Den Helder en ik trok in de tussentijd richting zee, naar Slauerhoff in Zeekoorts: ‘Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust / Dreunt diep in het land in mijn ooren en laat mij nergens rust / 't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken / En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronklende kolken’.

Nog net geen Elfsteden-allure, deze unieke tocht, maar wat niet is kan nog komen

Ik kon die roep inderdaad niet weerstaan, daalde af naar de Huisduiner zeewering en werd terstond overspoeld door een vloedgolf van taloze kitesurfers, vermoeid maar blij, missie voltooid. Twee dagen eerder, toen eindelijk voldoende zuidelijke wind was voorspeld, hadden ze het groene licht gekregen: it giet on op woensdag 2 november. Nu zat het erop, hadden ze 650.000 euro voor de Hartstichting bij elkaar gesurfd en deelden ze hun avonturen van onderweg euforisch.

Wat een schitterend evenement.

Nog net geen Elfsteden-allure, maar wat niet is kan nog komen.

Dat zeg ik niet zomaar. Hoek tot Helder - de naam alleen al - hééft ’t. Het is een geweldig idee om zo’n heroïsche tocht langs de gehele Zuid- en Noord-Hollandse kust te houden. Kitesurfen is sowieso spectaculair: vaak sta ik in mijn kustdorp langs de branding gefascineerd te kijken hoe de beoefenaars, voortgetrokken door hun vliegers, hun loops uitvoeren. Ze gaan hard, verschrikkelijk hard, en het mooie van Hoek tot Helder is dat ze niet steeds rechtsomkeert hoeven te maken, maar 130 kilometer lang kunnen doorjakkeren.

Heeft Hoek tot Helder toekomst als een wedstrijd?

Dan dient, wellicht uitsluitend voor de geoefende wedstrijdkiters, dat busritje bij IJmuiden eruit te worden gehaald en moeten ze verderop op zee andere veiligheidsmaatregelen treffen.

Maar wat als de wind vanuit het noorden komt?

In dat geval beginnen we in Den Helder, zegt het reglement.

Ik breng Beau er desnoods persoonlijk naartoe.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.