Wij hebben allebei degelijk onderwijs genoten, mijnheer Van Amerongen. U zelfs aanzienlijk langer dan ik, al heb ik soms de indruk dat u het leeuwendeel van uw opleiding niet in de collegezalen maar in de donkere steegjes in de directe nabijheid ervan volgde, naarstig op zoek naar verdoving in alle soorten en maten.

Voor mij betekende de Streekschool voor de Detailhandel het eindstation. Alles wetend over winkeldochters, dubieuze debiteuren en etaleren trok ik de wijde wereld in. En wat denkt u? Van alle opgedane kennis die ik daar diende aan te spreken, was die over winkeldochters, dubieuze debiteuren en etaleren zo ongeveer de minst belangrijke. Het gold niet slechts voor mij. Een dertigtal jaren terug bezocht ik een reünie van klas 4A. Van de 28 leerlingen waren er twee in de detailhandel gegaan. Eentje had het zelfs tot hoofdagent van politie geschopt.

Waarom begin ik hierover? Omdat mij onlangs een artikel onder ogen kwam dat was gepubliceerd in ScienceGuide, een online magazine dat zichzelf omschrijft als ‘het podium dat iedereen in het hoger onderwijs, de wetenschap en de kennissector verbindt’.

Ditmaal publiceerde men, voor een medium met dergelijke pretenties in beschamend klunzig Nederlands, een artikel over ‘een handreiking’ van OCW-minister Ingrid van Engelshoven, die bij de opening van het vorige academische jaar 2020/2021 vanuit de Kamer zoveel kritiek had ontvangen op het daar destijds gepresenteerde Actieplan Diversiteit, dat zij zich gedwongen voelde het te herzien.

Ik citeer ScienceGuide over Van Engelshovens nieuwe poging: “De minister schrijft aan de Kamer dat de Europese Commissie instellingen verplicht om vanaf 2022 te beschikken over een gender equality plan (GEP). Gehoorzamen instellingen daar niet aan, dan komen Nederlandse universiteiten niet in aanmerking voor onderzoeksfinanciering vanuit Europa – een bedrag dat oploopt tot 5 miljard euro per jaar.”

Zucht.

Ik citeer ScienceGuide nogmaals: “De commissie schrijft in de handreiking dat dit plan niet uitsluitend gericht moet zijn op witte, heteroseksuele cisvrouwen zonder beperking die afkomstig zijn uit de sociale middenklasse en een permanente positie hebben. Er moet oog zijn voor de grote diversiteit binnen de groep vrouwelijke academici, in het algemeen voor non-binaire en transgender personen.”

Zucht.

Ik citeer ScienceGuide ten derden male: “Ook moeten hogeronderwijsinstellingen de fysieke omgeving controleren op kunst, namen van gebouwen en foto’s die kunnen zorgen voor microagressie.”

Zucht, zucht, zucht.

Wanneer houdt dit op? Nu is niet alleen de witte heteroseksuele man, maar ook de witte heteroseksuele vrouw dankzij dit ultradiscriminerende beleid de klos, zo begrijp ik uit het epistel, dat verder duidelijk maakt dat onze uni’s miljarden euro’s op hun buik kunnen schrijven wanneer zij niet zwichten voor deze ergerlijke vorm van afperserij.

Is het niet de hoogste tijd dat de witte heteroseksuele mannen en de witte heteroseksuele vrouwen alle onderlinge haat en nijd terzijde schuiven en de krachten onvoorwaardelijk bundelen? En laten wij dan meteen ook het begrip macroagressie introduceren, als zijnde de enige gemoedstoestand waarmee het wokisme en al wat daarmee samenhangt mijns inziens tegemoet kan worden getreden.

Op de barricaden, mijnheer Van Amerongen!

Wij pikken het niet langer!

Of zijn dit soms typisch kreten voor iemand die er qua opleiding reeds na de Streekschool voor de Detailhandel de brui aan gaf?


Al die Pechtold-babes zijn hysterisch

Ha die Rob, wat aardig dat je vraagt hoe mijn vakantie was. En met Carrie en de honden is ook alles picobello in orde hoor. Tita heeft last van artrose in haar achterpoten en ik geef haar reteduur voer en allerlei obscure pillen, maar ze heeft het eigenlijk alleen moeilijk als ze moet opstaan. Dat zal je vast wel herkennen, met al je protheses. Tita heeft gelukkig geen last van katers.

Verder had ik natuurlijk helemaal geen vakantie, want ik moest zes weken in de bloedhitte als een monnik ploeteren op mijn wijngids voor de Algarve en de Alentejo die begin oktober uitkomt.

We hebben twee maanden niet met elkander gecorrespondeerd, ouwe pen pal van me, en wat doe je? Je zet mij meteen al in de eerste alinea weg als een vieze gore straatjunk die inderdaad wel maxima cum laude is afgestudeerd in de Semitische Talen, het Midden-Oosten en het mohammedanisme.

Maar goed, je kent mijn boeddhistische levensopvatting en daarom laat ik mij vrolijk meesleuren in die kolkende stroom van reactionaire borrelpraat.

Is het je weleens opgevallen dat al die Pechtold-babes hysterisch zijn? Kaag, Ollongren, In ’t Veld, Van Engelshoven, Jetten, Bergkamp, Paternotte, Sjoerdsma, Lok, Hachchi und so weiter.

Kereltje Pechtolds beruchte kadaverdiscipline hield niet op bij zijn vertrek, want hij heeft al deze sokpoppen achtergelaten zodat hij alsnog de boel onder zijn knoet kan houden. Al die laven van hem zouden zo in de Nederlandse versie van The Stepford Wives kunnen spelen. Je weet wel, die thriller gebaseerd op het geweldige boek van de onvergetelijke Ira Levin. Het verschil tussen die Stepford-vrouwtjes en de Pechtold-bitches is natuurlijk dat je bij Van Engelshoven cum suis het batterijtje er niet uit kan trekken als ze hysterisch worden.

Overigens zijn er idioten die in plaats van ‘cum suis’ ‘cum sua’ schrijven na een vrouwennaam. Dat is niet correct: in het Latijn volgt na het voorzetsel cum een ablativus. De ablativus meervoud van het mannelijke suus is suis en ook de ablativus meervoud van het vrouwelijke sua is suis. Had ik nou al een woordgrapje gemaakt over maxima cum laude en onze koningin? Cum, hahaha!

Mijn wijze raad ‘don’t stick your dick in crazy’ is niet besteed aan nonkel Alex. Je moet trouwens eens goed kijken naar die ogen van Ingrid van Engelshoven. Het is alsof je regelrecht in de hel koekeloert. En op die staatsieportretten zie je nog de gepolijste versie van onze minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Ik probeer me haar gezicht voor te stellen als een Pechtoldoïde na een congresje in Dronten tegen haar zegt: sorry, Ing, we hebben hartstikke leuk gehad, maar helaas was er veel drank in het spel, en natuurlijk ga ik even naar de GGD voor een testje. Maar ik heb wat meer tijd voor mijzelf nodig, dat snap je toch wel. En uiteraard ga ik het vandaag nog aan mijn vrouw opbiechten, je kent me toch?

Nou, in zo’n geval kan je het beste de konijnen van je kinderen veilig opbergen, want die eindigen anders in de Creuset-casserole. Over microagressie gesproken.

De Streekschool voor de Detailhandel, is dat niet een soort spinazie-academie voor knapen? Heet dat tegenwoordig niet ZMOK-onderwijs?


Ik heb het gevoel dat het 5 voor 12 is

Niet louter voor knapen, mijnheer Van Amerongen. Er zaten ook drie meisjes in voornoemde klas 4A, nazaten van ware middenstanders uit het Noord-Hollandse, oftewel winkeldochters van vlees en bloed, die zich tussen die 25 verse testosteronbommen kranig staande hielden, op een enkel incident na. Nou ja, als ik eerlijk ben waren het er 24. Van Etienne hadden zij niets te vrezen, behalve misschien wanneer zij de kwaliteit van hun nagellak en lippenstift ter sprake brachten. Heel geestig: onlangs passeerde ik nog Etiennes dameskapsalon.

Dat ik niet naar uw vakantie heb geïnformeerd is niet meer dan logisch: ik wist dat u deze zomer net als ik gewoon doorwerkte. Althans, ú noemt het werken, wat u deed. Weliswaar vermeed ik elk contact met u, maar dat was op advies van mijn psychiater. Ik volgde u wel stiekem op de sociale media, alwaar mij inderdaad duidelijk werd – u publiceerde er welgeteld 2.897.391 foto’s van op Facebook – dat u samen met de heer Reggie Smith, een kenner als ik het goed begrijp, een wijnreis door Portugal maakte.

Ik belde terstond de heer Ton den Boon, hoofdredacteur van het Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal, met de mededeling dat ik een goed alternatief had gevonden voor het spreekwoord ‘De kat op het spek binden’, namelijk ‘Tuurtje op wijnreis sturen’. De heer Den Boon verbrak toen onmiddellijk de verbinding, hetgeen mij overigens niet verbaasde, omdat hij ons naar mijn stellige overtuiging boycot. En dat terwijl wij de afgelopen jaren zoveel prachtige taalvondsten aan het Nederlands hebben toegevoegd! Zo tikte ik zojuist ‘fappen’ in de zoekbalk van Van Dale Online. Het antwoord: ‘Geen resultaat voor fappen’. Terwijl u dat werkwoord toch naar hartenlust heeft gepromoot.

Enfin.

Ik deel uw mening over die doodenge ‘Pechtoldoïden’ (aardige vondst) van Van Engelshovens partij D66, maar vind het jammer dat u niet ingaat op mijn voorstel om de witte heteroseksuele mannen en de witte heteroseksuele vrouwen ‘zonder beperking die afkomstig zijn uit de sociale middenklasse en een permanente positie hebben’ (brrr, het klinkt bijna als een verwijt) de krachten te laten bundelen, zodat zij gezamenlijk de strijd tegen de discriminatie waaraan zij ten prooi vallen en de daarmee verbonden genderwaanzin kunnen aangaan.

Ik heb het gevoel dat het 5 voor 12 is. Net als in het Amerika van Joe Biden en Kamala Harris – wat daar op de universiteiten gebeurt is totaal krankzinnig – heeft het wokisme, waartoe ook dit bizarre gendergedoe behoort, net als de verplichte BLM-aanbidding, zich genesteld in de poriën van bestuurlijk, ambtelijk en onderwijzend Nederland. Zoals u als geen ander weet was men daar sinds de machtsovername door de 1968-rebellen toch al links angehaucht. Daar plukken wij nu nog meer dan voorheen de zure vruchten van, mijnheer Van Amerongen. Het overgrote deel van de Nederlandse bevolking deelt hun zienswijze niet, maar wat die mensen denken doet er inmiddels niet meer toe.

Bah!


Ik keek voor de gein op Schoolbank.nl

Mag ik je er in alle bescheidenheid op wijzen dat ik het fappen heb uitgevonden noch verbeterd. Adam handkarde al, want je zal maar met die Xantippe van een Eva zitten opgescheept in die saaie kuttuin. Desnoods pak je dan een pratende slang of een stekelvarken.

Dat doet mij denken aan dat oeroude mopje dat ik speciaal voor onze drie lezers heb geactualiseerd. Oom Rob en Tuurtje doen mee aan de Dakar Rally en zijn verdwaald in de Atacama-woestijn in Chili. Rob maakt van de gelegenheid gebruik om even te gaan liggen bakken en wordt prompt door een groene slang in zijn pielemuis gebeten. Hij vraagt in paniek aan Tuur wat te doen. Die belt met zijn satelliettelefoon zijn vrienden bij de GGD in Amsterdam.

Zijn vaste dokter vraagt: “Wat voor kleur slang was het, pukkie?” Tuur: “Een kleine groene.” Arts: “Oei, die zijn zeer giftig. Je moet de wond meteen uitzuigen. Anders gaat meneer Hoogland binnen een uur dood.”

Tuur hangt op en loopt naar Rob. Die vraagt: “Wat zei die ouwe pil van je?”

Tuur: “Je gaat binnen een uur dood.”

Overigens is ‘fappen’ een onomatopee. Luister maar eens goed de volgende keer. En Ton de Boon is ook een onomatopee.

Wat de vermeende blanke superioriteit van witte mannen en witte vrouwen betreft: ken je documentairemaker Roy Dames? Zo niet, dan moet je beslist gaan kijken naar Willems Kantine, Foute vrienden en De meiden van de Keileweg. Dat zijn huiveringwekkende documentaires hoor, alleen maar white trash-ellende.

Over blank schorriemorrie gesproken: ga je wel eens naar de reünies van jouw Streekschool voor de Detailhandel? Nooit doen! Daar wil je dood noch levend gevonden worden, amigo. Die winkeldochters van vlees en bloed lijken nu allemaal op helleveeg Ingrid van Engelshoven. Ik krijg regelmatig uitnodigingen voor reünies van de Mavo Beukenlaan in Ede, want die mongolen vinden het natuurlijk leuk dat die kutschool één Bekende Nederlander heeft voortgebracht.

Ik ging voor de gein eens kijken op Schoolbank.nl en met name naar de tientallen meissies op wie ik toen verliefd was maar die mij nooit zagen staan! Hoerrrrren! Vervolgens ging ik ze checken op Facebook. Een aantal was gelukkig dood, en zij die nog leefden waren zo lelijk dat, als ik moet kiezen met een geladen Luger op mijn kersenpit, ik ervoor opteer om een maand met Ingrid van Engelshoven naar naaktcamping Orgievreugd in Cap d’Agde te gaan.

Tip van Tuur: mocht je toch naar de reünie gaan, blijf dan bij die Etienne slapen. Dan heb je goeie seks én een gratis pedicure- en manicurebeurt.