Klein maar opvallend bericht te midden van al het publicitaire geweld over het wangedrag van prachtvent Vladimir Poetin en diens Haagse (s)pionnen: dierenrechtenorganisatie PETA roept vrouwen op hun mannen in bed af te wijzen zolang ze nog vlees eten.

Het eerste wat ik dacht was: dat is weer eens iets anders dan de hoofdpijnsmoes en de wekelijkse maandstonde. En het tweede: het zal niet lang meer duren voordat deze fundamentalistische vegaclub van de Dikke Van Dale eist dat het bijvoeglijk naamwoord / bijwoord ’vleselijk’ uit het woordenboek wordt geschrapt.

Vleselijk heeft eveneens met van dattum van doen, of met van wippenstein zo u wilt, waarvoor volgens taalkundige Ewoud Sanders in totaal 400 Nederlandse synoniemen bestaan, terwijl de Fransen, altijd weer die Fransen, er liefst 1500 kennen.

In elk geval hebben wij de vleselijke gemeenschap (Leviticus 18:23: „En met geen enkel dier zult gij vleselijke gemeenschap hebben”), vleselijke lusten, vleselijke geneugten en vleselijke begeerten. Verder kunnen wij ons vleselijk bekennen en wordt dat hele erge alhier ook weleens omschreven als ter vleze gaan, dan wel als in den vleze verenigen. Ouderwets Nederlands, dat klopt, maar ik wijs er graag op dat het nog altijd niet is verboden.

Komt dat verbod er, nu PETA, een internationaal stel brandnetelsoepslurpers vergeleken waarbij de Partij voor de Dieren ondanks Esther Ouwehand uit een stel apathische softies bestaat, „met een seksstaking wil afdwingen dat mannen overstappen op plantaardig voedsel en zo hun ’klimaatvoetafdruk’ verkleinen”, zoals De T liet weten?

Vreten kreng, riep zij na thuiskomst. En daarna meteen mee naar boven!

Gezien de huidige maatschappelijke gang van zaken, waarin minuscule belangenbehartigingsclubjes middels chantage en bedreigingen angstaanjagend veel voor elkaar krijgen, kan ik het niet eens uitsluiten. Al wil ik hier wel graag kond doen van de reactie van mevrouw Hoogland. Vergis u niet: gedeeltelijk uit dierenliefde beperkt zij zichzelf tegenwoordig, qua vleesconsumptie, tot twee keer per week een Frans kipfilethaasje. Toch voelde zij zich, nadat dit nieuws tot haar was doorgedrongen, genoodzaakt onmiddellijk naar haar auto te benen om bij de slager een Tomahawk-steak van anderhalve kilo te bestellen.

„Vreten, kreng!” riep zij na thuiskomst. „En daarna meteen mee naar boven!”

Mevrouw Hoogland kon zich dus niet geheel en al met de meest recente PETA-wens verenigen en deed dat in de wetenschap dat zij mij daarmee weer eens aan haar zijde vond.

Het is een volslagen bizarre eis, die veel zegt over de archaïsche opvattingen binnen PETA over seks: blijkbaar is het daar nog altijd in de eerste plaats een dienstverlening aan mannen. Op mij persoonlijk zou hij daarnaast geen enkel effect sorteren. Als mij op die manier gehoorzaming aan een gevalletje oerdrift werd ontnomen, zou ik gewoon heel erg sterk aan die drooggevallen quinoadozen van PETA gaan denken, wist ik mij dientengevolge met onmiddellijke ingang van alle lust ontnomen en zette ik mijn mes daarna gretig in alweer een lekkere dikke vette Tomahawk-steak.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.