Ze zei het echt, nadat Johan Remkes de oude kabinetswijn Le Fermier Mort - zuur, bittere afdronk - in nieuwe zakken had aangeleverd. Ze zei het echt en ik verbaasde mij er dusdanig over, dat de rest van haar betoog mij ontging. Ik herinner mij vaag haar erkenning dat zij dat malle stikstofkaartje beter niet had kunnen inzetten, maar daar blijft het bij.

Aan het woord was Christianne van der Wal, minister van Natuur & Stikstof.

En wat zei de schat?

Ik besef me.

Au, au, au! Mijn trommelvliezen werden er zo door geteisterd dat ik even vreesde voor een acute dubbele oorontsteking. Die kwaal maakte mijn kinderjaren regelmatig tot een gruwel, ofschoon alleen al de diagnose van de huisarts, niet zo’n zachte heelmeester als zijn vakgenoten van nu, een enkele keer voor verlichting zorgde. „In deze kou kun je met zulke flaporen beter een dikke wollen muts over je kop trekken”, oordeelde hij. Toen lachte ik alweer.

Ik besef me.

Wat deed het pijn, dames en heren. Wat deed het verschrikkelijk veel pijn. En dat terwijl al dat polderlandse taalmisbruik in de loop der jaren voor een dikke laag eelt op mijn ziel heeft gezorgd. Wanneer een voetballer ‘hun waren beter’ zegt schud ik daardoor niet langer meewarig het hoofd. Dat miljoenen landgenoten dankzij de teloorgang van ons onderwijs moeite hebben met de stam-plus-t-regel: het zij zo, denk ik nu. Bovendien heb ik te veel sollicitatiebrieven gelezen van academici waarin zo’n grote hoeveelheid taal- en vormfouten stond dat ik er op de lagere school een onvoldoende voor zou hebben gekregen, alsmede de aanbeveling om bijlessen te gaan volgen. Meer dan ooit besef ik verder dat iedereen weleens een taalfout maakt. Ik ook.

Ik vergeef je alles, Christianne. Desnoods kom ik persoonlijk je erf bewaken

Maar een minister die ‘ik besef me’ zegt?

Nee, nee, nee!

Lieve Christianne. Beseffen is geen wederkerend werkwoord en wordt dus zonder wederkerend voornaamwoord gebruikt. Wil je jezelf dat alsjeblieft goed inprenten? De fout wordt al veel te vaak gemaakt. Ik weet dat ze bij Van Dale, met hun slappe knieën, ‘zich beseffen’ inmiddels in hun woordenboek hebben opgenomen, al voegden ze er wel nog aan toe dat dit ‘niet algemeen’ en ‘minder juist’ is (minder juist, denk daar maar eens over na, ik zie een oud dametje op straat van haar handtasje beroofd worden, zouden ze dat daar ook minder juist noemen?). Maar vergeet niet dat je als bewindspersoon een voorbeeldfunctie bekleedt. Als jij het zegt, gaan anderen het ook zeggen. Dat kan niet en dat mag niet.

Ik vergeef je alles, Christianne. Wil je óók een stuk van je haar afknippen om de Iraanse vrouwen te verlossen? Prima. Desnoods kom ik persoonlijk je erf bewaken als er weer FDF-tractoren richting Hierden trekken. Ik ben bij die gelegenheid zelfs bereid een op Nederland toegespitste versie van Julius Malema’s ‘Kill the Boer’ te zingen. Op één voorwaarde: dat je nooit, maar dan ook echt nooit meer ‘ik besef me’ zegt.

Besef je dat?

Deal.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.