Chop chop, zei inspecteur Frost altijd in ‘A Touch of Frost’. Ik zeg het nu ook, en wel tegen onze volksvertegenwoordiging in al haar geledingen. Het betekent ‘Opschieten’ en ik moedig Den Haag ermee aan om als de wiedeweerga aan de slag te gaan met de dingen waar het in deze crisistijd werkelijk om draait.

Chop chop!

Spreek je moerstaal, schampert een bariton links achterin de zaal. Meneer heeft een punt, geef ik toe. Toch meen ik mij dit uitstapje naar het Engels te kunnen veroorloven omdat het Kaagmens die taal tijdens het notulendebat eveneens weer van stal haalde. Zij is mijn grote voorbeeld. Zoals zij maatschappelijk functioneert, zo wil ik ook functioneren. Al lukt het mij nog steeds niet met zoveel dédain op het gepeupel neer te kijken.

Gevraagd naar wat er gebeurd was sinds zij gedurende het positie-Omtzigt-functie-elders-gehannes had getracht om Mark Rutte met de uitspraak ‘Hier scheiden onze wegen’ uit de weg te ruimen, antwoordde het Kaagmens het volgende: “Ik praat misschien soms in een niet-Binnenhofs Nederlands. Als ik zeg ‘Hier scheiden onze wegen’ dan zeg ik ‘Our ways part here’. Wij scheiden, hier scheiden de wegen. Dat wil niet zeggen dat ik voor eeuwig afscheid neem van iedereen, maar ik sta op een ander punt van vertrek.”

Nieuw leiderschap? Proest!

Rutte IV is in de maak, dat staat vast.

Wie zuiverheid wil, moet niet op het Binnenhof zijn, maar in een boeddhistisch klooster

Dat heeft-ie handig aangepakt, de premier. Weet je wat, dacht-ie, laat ik nu óók maar eens, via via, iets uitlekken. Zo kwam het de buitenwereld ter ore dat niet alleen hij, maar het hele kabinet de positie van Pieter Omtzigt tijdens de roemruchte sensidebiliseerbijeenkomst had besproken. Oók onze rechtschapen schaatsheld Wopke, óók het zo welgemanierde Kaagmens, dat ons nog even op de mouw trachtte te spelden dat zij toen te Nigèr verkeerde (zij spreekt dan misschien geen Binnenhofs Nederlands, maar Binnenhofse streken hoef je haar niet meer te leren).

Hoe het kwam weet ik niet, maar ik begon zomaar ‘Woman is the niger of the world’ te neuriën.

Zo kreeg Mark Rutte het stel in elk geval weer binnenboord.

Vijftien uur lang werd er donderdag weer hevig verontwaardigd over gedaan, door de oppositie, met als uiteindelijk resultaat, middenin de nacht, dat de Kamer een motie aannam waarin een nieuwe bestuurscultuur werd aanbevolen. Serieus. What’s next? Een motie waarin voor mooier weer wordt gepleit?

Hallo, dacht ik bovendien, denken jullie nou echt dat er voortaan, indien de meerderheid wederom slechts één zetel is, níet over posities van collega’s die de eenheid dreigen te verstoren wordt gesproken? Zo is het altijd gegaan en zo zal het altijd blijven gaan. Er moet namelijk beleid worden gemaakt en uitgevoerd. Wie louter zuiverheid wil, moet niet in het Binnenhof zijn, maar in een boeddhistisch klooster.

Zij willen meer transparantie.

Ik wil vooral minder hypocrisie.

Kijk nu eindelijk eens wat er dankzij corona in het land aan de hand is, dames en heren volksvertegenwoordigers.

Doe dáár iets aan.

Chop chop!

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op logo voor meer info.