Duidelijk geen Dickens-lezers bij Op1. De grote negentiende-eeuwse Britse schrijver deinsde er bij een beschrijving van een particuliere kerstmaaltijd in zo’n ouderwets chic Londens upperclass herenhuis niet voor terug een groepje bedelaars tegen de buitenmuur te situeren, in de bittere vrieskou uiteraard, die voor een paar grijpstuivers door de gastheer en -vrouw waren ingehuurd met de opdracht om zo hoorbaar mogelijk voor de tafelgasten te jammeren dat ze zo’n honger hadden. Dan zou de kalkoen namelijk nóg beter smaken.

Dát was pas scoren geweest, daar in Ter Apel!

Nu zagen we de o zo betrokken EO-maagden Giovanca Ostiana en Margje Fikse, die gegeven de omstandigheden natuurlijk veel te fraai opgemaakt en gekleed door visagie en styling aan de presentatietafel waren afgeleverd, slechts pal voor een azc-hekwerk zitten dat verdacht veel weg had van tralies, met daarachter een stel zwijgende asielzoekers die zich ongetwijfeld afvroegen waarom ze zich uitgerekend in dít malle land hadden aangemeld.

Jammer hoor, dat er niet luidkeels, in ruil voor een paar grijpstuivers, op z’n Charles Dickens’ door hen werd geweeklaagd. Dan had deze asielkalkoen de makers van het programma nóg beter gesmaakt.

Of dacht je dat ze bij Op1, toen ze voor deze locatie kozen, in de eerste plaats met het wel en wee der migranten bezig waren geweest?

Charles Dickens: stel geen vragen, en er zullen je geen leugens worden verteld

Grote goedheid, ik dacht dat we het nu allemaal wel zo’n beetje gehad hadden, qua NPO-deugen inzake het immense polderlandse migrantenvraagstuk. Dat er vanuit die hoek geen vragen worden gesteld over de haalbaarheid van het huidige beleid omdat we hier inmiddels 300.000 woningen tekort komen, of over het nieuws dat er voor de nieuwe migrantenkinderen lang niet genoeg scholen beschikbaar zijn, of over de mensensmokkel die in veel te veel gevallen aan de hedendaagse migratie ten grondslag ligt, of over het feit dat de overgrote meerderheid van asielaanvragers uit jonge mannen bestaat, of over de terreur der veiligelanders, of over de idiotie van het onderbrengen van migranten in cruiseschepen en hotels, of over de verwaarlozing van de Dublinverordening, of over het steeds grotere ongemak aangaande deze kwestie onder het Nederlandse volk, noem maar op: daar was ik inmiddels wel aan gewend geraakt.

Maar dit vertoon van kijk-ons-toch-weer-eens-goed-doen? Met het asielzoekerscentrum in Ter Apel als eenmalig decor zonder ook maar één asielzoeker aan tafel, terwijl er wederom geen enkele kritische noot te horen was, sterker nog: terwijl een medewerkster van een damesmodezaak in Ter Apel direct door Margje werd gekapitteld omdat zij de overlast door de veiligelanders durfde te benoemen?

Uniek, zullen we maar zeggen.

Of zouden ze bij Op1 tóch Dickens-lezers zijn?

Dit schreef Charles Dickens immers in Great Expectations: „Stel geen vragen, en er zullen je geen leugens worden verteld.”

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.