Ja, kijk, luister eens, als zelfs de Vader des Vaderlands al moeite met handenschudden begint te krijgen, is het de hoogste tijd dat wij deze kwestie wat Japanser gaan aanpakken.

Mark Rutte die de uitgestoken hand van Wopke Hoekstra weigert!

Ik zing René Froger na: „This is the moment.”

Mij beviel de Japanse wijze van begroeten heel goed. Geen handengeschud, geen gezoen ook, wat hier te lande met die drie dikke smakkerds bij iedere begroeting natuurlijk volledig uit de hand is gelopen: héérlijk. Klein buiginkje hier, klein buiginkje daar, en banzai: klaar was Robbie-san toen hij een paar jaar terug in Tokio, Kyoto en aan de voet van Mount Fuji verbleef.

Nog nooit was ik zo gelukkig. In één keer voelde ik mij zelfs van het trauma verlost dat tante Geertruida bij elke verjaardagsbijeenkomst, toen ik nog een lief en onschuldig jochie was, met haar vochtige Napoleonvis-lippen bij mij had opgebouwd terwijl mijn ouders nota bene telkens weer vertederd toekeken.

Echt hoor, als er in de komende herfst en winter een overheidscampagne ter voorkoming van de verspreiding van de Apocalyps-variant van Covid-19 moet worden bedacht waarmee de polderlander wat dat betreft over de streep moet worden getrokken, neem ik desnoods samen met Jaap van Dissel onbezoldigd plaats in de onvermijdelijke adviescommissie.

Laten we wel wezen: Mark Rutte die geen handen schudt is als een celibatair konijn

Niet dat we alles van de Jap moeten kopiëren. Zo las ik in meerdere serieuze bladen dat de oerbeweging in het land van de Rijzende Zon ernstig aan erosie onderhevig is. Complete bevolkingsgroepen, waaronder geslachtsrijpe jongeren, hebben afscheid genomen van Vu-an-uîppenshutain (tik op Google Translate Van Wippenstein in en je krijgt dit). Dat kan uiteraard niet (bezoek ook meteen maar Google Images, voer daar de naam Maki Horikita in en je begrijpt wat ik bedoel). Maar met hun begroetingsritueel geven ze wel degelijk het goede voorbeeld.

Ik geef toe dat ik mijn ogen niet kon geloven toen ik zag dat onze premier de hand van zijn muitende minister van Buitenlandse Zaken weigerde. Laten we wel wezen: Mark Rutte die geen handen schudt is als een celibatair konijn. Zelfs nadat Jaap van Dissel in een gezamenlijke corona-persconferentie met de minister-president het schudden van handen zo ongeveer gelijk had gesteld aan moord met voorbedachte rade, gaf Rutte de RIVM-capo nog een hand.

En dan dit. Dan ineens Wopke negeren omdat-ie iets over het stikstofbeleid riep wat iedere normaal denkende Nederlander roept. Ik zag water branden. Maar ik zag ook een mogelijkheid. Schaf dat handenschudgedoe in de Kamer helemáál af, dacht ik. Dan kun je er voortaan probleemloos vanaf zien om types als Ralf Dekker fysiek te benaderen. Deze ontspoorde ex-bankier vervangt momenteel een zwangere FvD-backbencher en omdat het huidige protocol zulks vereist - meerderen, onder wie wederom Mark Rutte, lapten het ditmaal overigens aan hun laars - moesten de andere kamerleden hem na zijn maidenspeech bij wijze van felicitatie een hand geven.

Een FvD’er!

Een Poetin-fan!

Een fouterik!

Maar of het dan op z’n Japans moet?

Zo’n man gun je niet eens een buiging.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.