Stap nu maar weer van jullie Rocinantes, moraalridders - ik doe het ook. Zet je ros op stal, geef dat beest voor een maand haver en hooi en ga lekker voetballen kijken. Eerste wedstrijd, zondag om 17.00 uur: Qatar-Ecuador. Het bord kan op schoot!

Zojuist rondde ik een uurtje eigenstukjeslezen af, een niet per se aangename, maar toch met enige regelmaat uitgevoerde exercitie waarbij verbetering van taal- en stijlbeheersing het doel is. Ik werd er niet vrolijk van, eerlijk gezegd, want deze meneer blijkt óók de foeiroeper te hebben uitgehangen.

Ook in mij huist een dominee, zo ontdekte ik weer eens. Steeds verwijzend naar de manier waarop men in het land waar het WK 2022 wordt afgewerkt de mensenrechten aan de laars lapte, vingerwapperde ik bij nader inzien iets te vaak. Daar was geen dwarsdenker aan het woord, daar galoppeerde iemand mee in de stofwolken van een onafzienbare kudde krakkemikkige knollen met zedenpredikende Don Quichottes in het zadel.

We waren wel met héél veel, ditmaal, een teken des tijds als je het mij vraagt: nu we ons dienen te schikken naar de wensen van de nazaten der 68’ers, die op hun beurt ook weer aan het pluche lijken te zijn vastgeplakt, dreigen we net zo moralistisch te worden als de godvrezende machthebbers die destijds door dezelfde 68’ers, met name om die reden, werden verdreven.

Ben ik dan niet langer van mening dat het WK Voetbal beter ergens anders had kunnen worden gehouden? Nee hoor, dat vind ik nog steeds, zowel om mensenrechten- als om klimaatredenen. Maar het feit ligt er nu eenmaal, het toernooi begint zondag in Doha en daar gaat niets meer aan veranderen.

Weerklonk ook een massaal protest toen het WK atletiek in Qatar werd georganiseerd?

De kaarten zijn nu ook qua politieke aandacht voor het evenement geschud, laten we er daarom gewoon van gaan genieten, net als bij het WK van 1978 in Argentinië. Omdat er daar een wrede militaire junta aan het bewind was, lag dat toen in de aanloop ook zo onder vuur, maar binnen de kortste keren werd het tot en met die bal op de paal van Rob Rensenbrink dolenthousiast door de Oranje-fans gevolgd.

Was dit overkill?

Werden er, bedoel ik, zoveel ladingen kritiek over Qatar uitgestort dat het tegen de criticasters ging werken?

Dat nog net niet, maar het scheelde weinig. Wat bij mij de doorslag gaf was een reactie van een opiniemaker, nadat Louis van Gaal tijdens zijn nu al vermaarde persconferentie (“We can come an end”, heerlijk) de faciliteiten in Doha had geprezen.

Dat vond deze duider ongepast, gegeven de omstandigheden waaronder de stadions in Qatar waren verrezen. En toen dacht ik: hou toch op man, het punt is allang gemaakt, moet de bondscoach soms elke persconferentie beginnen met een minuut stilte voor de slachtoffers, hij wil gewoon zijn werk zo goed mogelijk doen, daar is hij ook voor ingehuurd.

Werd drie jaar terug bovendien niet het WK Atletiek in Qatar georganiseerd?

En weerklonk toen ook een massaal protest?

Nee dus, want minder groot podium.

Zet ‘m op, Oranje!

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.