Onlangs, mijnheer Van Amerongen, gooide u op de afdeling online van het gerenommeerde journalistieke warenhuis HP/De Tijd een pakkend cursiefje over het WK 2022 in Qatar in de aanbieding. Ik ervoer het als aangenaam dat u een eventuele boycot, door het Nederlands elftal, van deze editie van het wereldkampioenschap voetbal van harte ondersteunt.

Emir Tamim bin Hamad bin al-Thani deinst er niet voor terug salafistische terroristische clubs financieel ruimhartig te ondersteunen en heeft daarnaast lak aan de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Vrouwen en ongelovigen worden in Qatar als minderwaardige wezens beschouwd. Verder wijs ik u er graag op dat homoseksuele mannen volgens een artikel in het queer liftestyle-platform Winq nog steeds het risico lopen om levenslang opgesloten te worden.

Wat een vooruitgang, mijnheer Van Amerongen!

Eindelijk worden ze niet meer met het hoofd naar beneden van een toren gegooid!

Wat bovendien te denken van de slavernij in Qatar? Dit zegt artikel 4 van die UVRM: “Niemand zal in slavernij of horigheid gehouden worden. Slavernij en slavenhandel in iedere vorm zijn verboden.” Welnu, de stadions voor het WK worden met Aziatische slavenhanden gebouwd. Dat bleek onder andere uit een indringende reportage in The Guardian, dat met een schokkende onthulling kwam: tot nu toe hebben de bouwtechnische voorbereidingen op het toernooi voorzichtig geschat (!) aan 6.500 van die toch al zo onderbetaalde arbeidsmigranten het leven gekost.

En deugend Nederland maar in hysterie vervallen wanneer Johan Derksen een grapje maakt

En deugend Nederland maar in totale hysterie vervallen wanneer Johan Derksen een onschuldig grapje maakt over een zich ernstig misdragende rapper/dichter/acteur van Ghanese afkomst die ten overstaan van duizenden BLM-sympathisanten ongestraft mag beweren dat hij Zwarte Piet de eerstvolgende keer op zijn gezicht zal trappen. Zelfs Oranje deed volop aan de hypocrisie mee. Aanvoerder Virgil van Dijk - u weet wel: die met dat knotje - verklaarde namens de spelersgroep dat de heer Derksen en Veronica Inside voortaan zouden worden... tadaaah!... geboycot!

En dan wel zonder gewetensnood naar Qatar afreizen?

Schiet mij maar lek, mijnheer Van Amerongen.

Ik herinner mij de actie ‘Bloed aan de Paal’ van Bram Vermeulen en Freek de Jonge in 1978. Zij wilden dat Oranje, dat als tweede zou eindigen, het WK van 1978 zou boycotten omdat het organiserende land Argentinië na een staatsgreep door een militaire junta werd geleid. Wat velen (zijn) vergeten is dat enkele maanden eerder in datzelfde land het WK hockey werd gehouden, dat Bram & Freek evenmin ongemoeid lieten. Oranje werd daar óók tweede. Ik was er als jonge verslaggever bij betrokken en wil u daar in mijn tweede bijdrage graag het een en ander over vertellen.


Even status transgenders uitzoeken

Wat leuk dat je nog steeds geabonneerd bent op queer liftestyle-platform Winq! Als het vrolijke blogje inmiddels niet wordt volgetiept door spuuglelijke transvrouwen van twee meter met bicepsen als bloemkool, kuiten als meloenen en met een lullig cupje A (Xantippes die nu de vaderlandse competities damesatletiek, damesrugby, dameshandbal en dameswaterpolo terroriseren), neem ik ook weer een proefabonnementje.

Waarom zie je trouwens nooit het omgekeerde gebeuren, dat vrouwen zich transformeren tot een vent en dan heel erg succesvol worden in herenteamsporten? Vragen, vragen, vragen, Hoogland.

Ik zal zo even uitzoeken wat de status van transgenders in Qatar is. Wellicht hebben die mazzel als ze op heterdaad worden betrapt met een of andere sheik op een afwerkplek bij een kamelenparkeerplaats en worden ze niet van het dak van een wolkenkrabber gegooid maar slechts van de vierde verdieping.

Had je nog meegekregen dat Duits beachvolleydames het wereldkampioenschap beachvolley in Qarat wilden boycotten omdat ze niet in bikini mochten spelen? Mij leek dat sowieso al geen goed plan want stel je toch voor dat die dames daar in die zandbak aan het spelen zijn voor pak ‘m beet 1000 sheiks. Vroeger zeiden wij als iemand een stijve pielemuis kreeg dat ie een tent in zijn broek had maar in Qatar zeggen ze: een tent in je tent bouwen.

Ik vrees dat dat zo’n wedstrijd damesbeachvolley volledig zal ontaarden in een schuimende faptsunami want voor die gasten is het weer eens wat anders dan Pornhub en Xhamster. Je weet toch dat de Golfstaten procentueel gezien het hoogste aantal pornosurfers ter wereld telt?

Onze Nederlandse beachvolleydames hadden onder aanvoering van minister Kaag al Kak al geroepen dat ze dolgraag in een boerka in Qataer wilden spelen om de Profeet niet te kwetsen, maar inmiddels heeft de oppersheik van Qatar al fatwa opgeboerd:  de dames mogen nu in bikini, in een reetveter of helemaal naakt optreden. Diezelfde Kaag heeft vorig jaar nog een kapitaal geschonken aan het straatarme Qatar want met jouw belastingcenten moet daar het damesvoetbal worden ontwikkeld. Roflol!

Tienduizend jongemannen genoten van de inderdaad heerlijke bips van Yannick Noah

Ga nou niet meteen denken dat ik arabofoob en islamofoob ben, ouwe, want tijdens  mijn tropenjaren in de Levant en het Midden-Oosten heb ik mij in woord en daad keihard gemaakt voor toentertijd het sterk in opkomst zijnde Arabische voetbal. Wellicht herinnert je je nog mijn bloedstollende reportage in de Playboy over de legendarische wedstrijd tussen FC Palestina en Variétés-Club de France met Michel Platini, Maxime Bossis, Alain Giresse, Yannick Noah, Philippe Pétain en Ferdinand Walsin-Esterhazy. Een en ander vond plaats op 8 oktober 1993 in het kolkende Mohammed Amin-al Husseini-stadion in Jericho en uw nederige inkthoer was daarbij, zij het met een flinke kater des doods omdat kort daarvoor de Oslo-akkoorden waren ondertekend.

Tienduizend jonge mannen (er was werkelijk geen één vrouw) genoten van die inderdaad heerlijke bips van Yannick Noah tot scheidsrechter Anja Meulendijk een dubieuze penalty gaf aan FC Palestina.

Mahmoud Jarad Sinno - wie kent hem niet - maakte de 1-0 waarop de uitzinnige massa het zand betrad en de wedstrijd gestaakt moest worden. Yannick Noah heeft een week niet kunnen zitten en een teleurgestelde Platini zei later dat de joden er achter zaten waarna hij onmiddelijk tot minister van Sportzaken van Qatar werd gebombardeerd.

Dat WK in Argentinië, heb jij daar toen niet vreselijk de beest uitgehangen op kosten van en in de tijd van je baas, de Telegraaf? Dat vertelde je mij althans eens in de Engelsche Reet/de Pilsnerclub, na een kruik zeer Oude Genever te hebben geledigd. Ik snap dat wel hoor, want je was toen pas veertig en in de kracht van je leven. Vertel, amigo!


De sfeer was grimmig en onheilspellend

Hoho, ik was 27. De ideale dekhengstleeftijd, mijnheer Van Amerongen. Als ik in 1978 in Buenos Aires vijf minuten achtereen geen erectie had belde ik in paniek de ploegarts van het Nederlandse hockeyteam.

Maar goed, dat WK hockey dus, waar ik mijn amoureuze avonturen nu en dan onderbrak om mijn journalistieke plichten te vervullen. Het werd uitsluitend in de Argentijnse hoofdstad afgewerkt. Dat WK bedoel ik. Bram & Freek wilden dat de Nederlandse hockeyers daar óók zouden wegblijven.

Jorge Videla was een wrede militaire tiran, die duizenden doden op zijn geweten had. Later leerden wij dat Jorge Zorreguieta eveneens deel uitmaakte van zijn kabinet. Ik herinner mij ineens dat er tijdens een barbecue met tal van notabelen in Buenos Aires, waar als grootste lekkernij gebakken stierentestikels werden geserveerd, een vrolijk, goedlachs meisje van een jaar of 7 op mijn knie kwam zitten. Hoe oud was zijn dochter toen ook alweer?

Ik herinner mij tevens een Amsterdams debat, enkele maanden eerder, onder leiding van de heren De Jonge en Vermeulen. Daar verschenen ook enkele leden van het Nederlandse hockeyteam ten tonele om hun keuze om mee te doen te verdedigen. Vooral strafcornerkanon Paul Litjens had het moeilijk. Zes jaar eerder, tijdens de Spelen in München, behoorde hij ook tot de selectie en trok hij na de bloedige afloop van de gijzeling van Israëlische sportlieden door de Palestijnse terreurbeweging Zwarte September huiswaarts. Toen was hij slechts reserve. “Je vertrek had toch niet dáármee te maken, Paul?” kreeg hij te horen.

Nog steeds vraag ik mij wat er gebeurd was als die macho de trekker had overgehaald

Dat ik dit nog kan vertellen is misschien wel een klein wondertje. Op een nacht prikte een zeer agressieve en opgenaaide soldaat daar in Buenos Aires zomaar een stengun in mijn buik toen ik samen met mijn Argentijnse vriendin in kennelijke staat een restaurant verliet. Stoer duwde ik de loop van het wapen, terwijl zij luid stond te gillen, met een wilde beweging van mij af. Nog steeds vraag ik mij weleens af wat er met ons gebeurd zou zijn als die macho de trekker wél had overgehaald (zij vond het een mirakel dat dat niet gebeurde). Ze konden daar mensen immers heel goed laten verdwijnen.

Dat Buenos Aires een van de mooiste en meest bruisende steden ter wereld is leerde ik vooral 29 jaar later, toen ik de stad andermaal bezocht. Maar destijds was de sfeer, met al die tanks en militairen op straat, grimmig en onheilspellend.

Op een dag was mijn tas met mijn paspoort in het hockeystadion gestolen. Ik moest aangifte doen en werd daarbij een paar minuten door de dienstdoende commandant op het politiebureau alleen gelaten. Op zijn bureau lag een stapeltje foto’s dat ik toen stiekem doornam: stuk voor stuk lijken van mannen met ontbloot bovenlichaam, het ene nog erger toegetakeld dan het andere.

Zo regeren de machthebbers van Qatar ook, al is er een groot verschil: zíj beschikken over talloos veel oliemiljarden waarmee alles en iedereen kan worden omgekocht. Behalve natuurlijk onze wakkere volksvertegenwoordigers, die jarenlang niets te melden hadden over het feit dat het WK Voetbal in dat verschrikkelijke land zou worden gehouden, maar het in de aanloop naar de verkiezingen toch maar mooi ineens voor elkaar kregen een motie aan te nemen waarin de premier en de koning werd opgedragen níet naar Qatar af te reizen.

Welk een adembenemende doortastendheid plots!

Even dacht ik toen: Oranje moet daar toch maar lekker gaan voetballen.

Maar nu zeg ik, weer bij zinnen: ze moeten daar wegblijven, mijnheer Van Amerongen.


Goedkope gratuite kletskoek van Segers

Geloof het of geloof het niet, lange, maar precies op het moment dat ik dit zit te tikken, zie ik de lijsttrekkers Gert-Jan Segers (ChristenUnie) en Sigrid Kaag (D66) in een treurbuisverkiezingsprogramma van NPO66 roepen dat ze een boycot willen van het WK voetbal in Qatar in 2022!

Alsof de duvel er mee speelt, of in dit geval Judas Askariot-Faust, zoals Segers in de wandelgangen van ons parlement wordt genoemd omdat hij zijn ziel aan Mephistopheles heeft verkocht voor het zachte pluche onder zijn gereformeerde houten bips.

Godverdomme, twee weken voor de verkiezingen met deze goedkope gratuite kletskoek aan komen kakken, terwijl beide golems al die jaren in de regering zaten en nog nooit maar dan ook nooit iets negatief te melden hadden over het WK in islamofascistische Qatar. Segers op de treurbuis: "Als je in m'n hart kijkt, en het gaat over Qatar, dan zou ik het liefst een boycot willen van het WK. Het is met bloed gebouwd. We dansen straks op graven van 6500 mensen, die in de hoop dat ze een beter leven zouden krijgen door daar te werken en vervolgens de dood hebben gevonden. M'n hart breekt."

Ik voel me ineens weer heel erg links en ga naar ‘Bloed aan de Paal’ van Neerlands Hoop luisteren

Money talks bullshits walks, zeggen ze op de Veluwe. Ik bedoel, zelfs de Zwitserse Kobold Sepp Blätter heeft opgeroepen dat het WK niet in Qatar gehouden moet worden. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, broeder Hoogland. Doe mij maar  liever Richard de Mos van Code Oranje. Die wijst net als jij op de dubbele moraal van het Nederlands elftal. “Vorig jaar schreeuwden ze moord en brand rondom de Black Lives Matters demonstraties en vonden ze het zelfs nodig om, met steun van bondscoach Koeman, het satirische programma Veronica Inside te boycotten om een grapje van Johan Derksen over Akwasi. Maar bij deze vorm van dwangarbeid en uitbuiting, met de dood tot gevolg, blijft het ineens angstvallig stil vanuit de Oranje kleedkamer. Waarschijnlijk gaan ze straks fluitend naar Qatar en dat is onverkwikkelijk!”

Ik voel me ineens weer heel erg links en progressief en ga naar die prachtige lp ‘Bloed aan de Paal’ van Neerlands Hoop luisteren. Op de barricaden, Hoogland!

Omdat het hier ver vandaan is
En omdat mijn hart van steen is
En omdat het bier weer fijn is
Voer ik aktie