4 januari 2022

Het jaaroverzicht van 2022

Januari / februari / maart


Op de dag dat de omicronvariant nog slechts twee ic-bedden opeist, heft Ernst Kuipers de lockdown definitief op. „Een groot risico”, aldus de nieuwe VWS-minister. „Maar we zullen met het virus moeten leren leven.”

Sven Kramer wordt tijdens de Winterspelen in Peking laatste op de 5000 m schaatsen en kondigt aan het over vier jaar bij de vrouwen te proberen: „Dat ik in een verkeerd lichaam leef wordt me meer en meer duidelijk.” Tijdens Ajax-Benfica (14-0) blijven de Portugezen zelfs na de dertiende Amsterdamse treffer schwalben en tijdrekken.  „Het zit in ons bloed”, aldus middenvelder Joao Mario. Geert Wilders pleit voor het afschieten van Turkse tortels.


April / mei / juni


Rutger Groot Wassink, ondanks de smadelijke nederlaag van GroenLinks bij de gemeenteraadsverkiezingen als wethouder aangebleven, maakt bekend dat de hoofdstedelijke homo’s ter bevordering van de eenwording voortaan wekelijks met het hoofd naar beneden van de Westertoren zullen worden gegooid.

Op de dag dat zijn weegschaal 185 kg aangeeft zegt Frans Timmermans dat wij het klimaat óók de helpende hand bieden als wij gezonder gaan leven. Nadat Ajax in de finale van Champions League dankzij een hattrick van Steven Berghuis Bayern München heeft verpletterd, krijgt de goaltjesdief permanente beveiliging in verband met ernstige bedreigingen vanuit Rotterdam. Mark Rutte vestigt een record door voor de 100ste keer een motie van wantrouwen weg te schateren. Geert Wilders eist een verbod op de verkoop van Turks fruit.


Juli / augustus / september


Robbert Dijkgraaf, Ernst Kuipers en Gunay Uslu geven in een gezamenlijk interview toe dat zij ook tot het kabinet Rutte-IV zouden zijn toegetreden als niet D66, maar de VVD hun had gevraagd om zich beschikbaar te stellen.

Lewis Hamilton garandeert zijn volgers na een nieuwe nederlaag tegen Max Verstappen in de Grand Prix van Zandvoort dat hij met onmiddellijke ingang stopt met racen en wordt daarna ook bij de Grand Prix in Italië tweede. Privé onthult dat Sigrid Kaag al 2 ½ jaar een relatie met Mark Rutte heeft. „Hier scheiden onze wegen”, zei de minister van Financiën volgens Evert Santegoeds tegen Anis al-Qaq. „Dat zegt ze wel vaker”, aldus de Palestijn. Het COC zegt zijn vertrouwen in Rutte op. Geert Wilders dient een motie waarin hij sluiting van alle Turkse baden eist.


Oktober / november / december


Thierry Baudet wordt op het nippertje van de verdrinkingsdood gered als hij op de Amstel probeert te bewijzen dat hij over water kan lopen. De Limburgse koe Leonarda 12 wordt wederom meegesleurd bij overstromingen in Zuid-Limburg en spoelt levend aan bij de Schotse plaats Inverness.

Hugo de Jonge baart op 15 december opzien als minister van Volkshuisvesting door te beloven dat vóór 1 januari een miljoen huizen zullen worden opgeleverd. De score op dat moment: nul. Oranje krijgt in Qatar de wereldtitel voetbal toegewezen wanneer het zich als enige team aan een boycotactie onttrekt. Geert Wilders sluit zich aan bij KOZP met de verklaring dat voor een Goedheiligman die zich trots de bisschop van de Turkse stad Myra noemt in dit land geen plaats is.


6 januari 2022

Drugs prima, glühwein verboten

Dat zich tijdens deze lockdown zo langzamerhand zelfs enige gramschap van het minder egocentrische deel van het volk der polderlanders meester begint te maken, bleek niet alleen uit de opening van de T van woensdag duidelijk („OMT wekt woede” in chocoladeletters), maar merk ik af en toe ook aan mezelf.

Kijk, daar loop ik, in mijn eentje. Het is nieuwjaarsdag, oftewel the day after the night before. Ik heb het oude jaar uitgeluid bij Amsterdamse vrienden bij wie ik tevens overnachtte, al kan ik misschien beter overochtendde zeggen. Nu sjok ik door het labyrint van verlaten straatjes en steegjes in de Haarlemmerbuurt, waar het mij te midden van tal van vuurwerkresten vooral opvalt dat het personeel der coffeeshops zichzelf op de eerste dag van 2022 alweer monter voorbereidt op het openen van hun afhaalbalies.

Hasj en wiet?

Ze zijn blijkbaar zo essentieel in onze geliefde hoofdstad dat ze ook tijdens een lockdown op nieuwjaarsdag verkocht en op straat geconsumeerd mogen worden. Ook in deze wijk zijn ze bij talloze etablissementen verkrijgbaar. Ik blijf van mening dat gedogen van iets dat niet is toegestaan onvermijdelijk tot een sneeuwbaleffect leidt en dat wij daar nu maatschappelijk de zure vruchten van plukken - de grenzen tussen wat legaal en illegaal is vervagen steeds meer en gelukkig was een criminoloog die oudejaarsavond eveneens aan tafel zat dat zowaar met mij eens. Maar hé, dit is Amsterdam en het is een feestdag. Ik spreek daarom met mezelf af dat ik mij er voor één keer niet druk om maak.

Jammer genoeg duurt dat niet lang. Een minuut of tien om precies te zijn, totdat ik hotel-restaurant Teun aan de Haarlemmerdijk passeer. De zaak ligt er angstaanjagend leeg bij en er hangt een bordje aan het raam: „Vanwege het verbod op verkoop van alcohol op straat mogen wij van de gemeente helaas geen glühwein meer verkopen.”

Van het ene op het andere moment laat ik ook dit goede voornemen alweer varen.

Het gaat inmiddels wel weer, dank u. Het vloeken en tieren en schelden duurde slechts kort en no worries: ik maakte mij er hoofdzakelijk binnensmonds schuldig aan. Dat de bestuurders en ordehandhavers van 020 een aparte definitie plegen te geven aan het begrip tweedeling was mij verder natuurlijk al bekend, dus zo verrast was ik nu ook weer niet.

Toch kon ik het op die plek, waar de contrasten wel heel erg groot waren, even slecht hebben dat ondernemers die hun bestaan in de eerste plaats aan de hoofdstedelijke gedoogcultuur te danken hebben hun verdovende middelen ook tijdens een lockdown gewoon aan de man mogen brengen. In die branche blijft het criminele geld zelfs onder die beperkende omstandigheid overvloedig stromen. En dat terwijl de uitbater van een bedrijf als hotel-restaurant Teun, die zich juist wél geheel aan de wet houdt en in financieel opzicht zeer onder de lockdown lijdt, niet eens een glas glühwein aan zijn afhaalbalie mag verkopen omdat er alcohol in zit.

Drugs? Geniet ervan!

Glühwein verboten!

Een malle lockdown in een malle stad.

Van die gedachte brengen zelfs die 24.590 besmettingen van woensdag mij niet meer af.


8 januari 2022

Laat McKinsey eens los op VN

Waar ze McKinsey eens op zouden moeten loslaten: de Verenigde Naties. Een hele klus, dat snap ik. Ontwar die kluwen maar eens. Maar ze volgen bij dat organisatieadviesbureau vaak wat ze het 7S-model noemen. Daarmee moet het lukken.

Of de adviezen dan zouden worden opgevolgd? Natuurlijk niet. Het maakt wél het een en ander duidelijk.

Besef wat er allemaal misgaat in de wereld terwijl de VN bewust wegkijkt, laat tot je doordringen waarmee men zich bij de volkerenorganisatie in plaats daarvan zoal bezighoudt en je begrijpt dat inschakeling van McKinsey niet eens zo’n gek idee is.

Ik wijs eerst op de benoemingen van staten als Iran en Saoedi-Arabië, waar vrouwen net zoveel rechten hebben als kakkerlakken, tot lid van de VN-commissie voor vrouwenrechten. Van 2015 tot en met 2020 kreeg het kleine Israël bovendien 117 resoluties van de Algemene Vergadering aan zijn broek en alle andere landen - de VN heeft 193 leden - in totaal 35. Gotspes die op zich al een reorganisatiepoging rechtvaardigen.

En nu heeft Nils Melzer gesproken. Deze Zwitserse VN-rapporteur voor marteling en onmenselijke praktijken kwam terstond likkebaardend in actie toen hij via een of andere alt-right club beelden onder de neus kreeg geschoven van een clash tussen muitende Nederlandse coronademonstranten en de politie. De wapenstok werd gulzig gehanteerd, overigens vooral in een reactie op buitensporig wangedrag. Niet wetende dat de politie de zaak zelf gaat onderzoeken meldde Melzer zich subiet schuimbekkend op Twitter: „Dit is een van de meest weerzinwekkende staaltjes van politiegeweld sinds George Floyd! Deze agenten en hun superieuren moeten worden vervolgd voor marteling!”

George Floyd (de junk die een boegbeeld werd toen er bij zijn arrestatie heel veel mis ging) erbij slepen: dat is nog eens lef hebben.

Meneer Melzer moest maar eens opstappen, concludeerde Hillel Neuer, baas van luis in de VN-pels UN Watch. In dat voorstel kan ik mij vinden. Voor een rapporteur die zoiets met zoveel bombarie en zonder ook maar iets te checken eist, zou bij de VN geen plaats moeten zijn, net als voor het soortgelijke type Tendayi Achiume, die in 2019 als VN-rapporteur voor racisme en discriminatie constateerde dat het niqabverbod alhier niet deugde en vervolgens een rapport publiceerde met de conclusie dat Nederland niet genoeg doet aan racisme en discriminatie.

Zou zo'n gast weten waar China ligt? Rusland? Wit-Rusland? Kazachstan? Iran? Ik noem maar een paar dwarsstraten vergeleken waarbij Nederland een mensenrechtelijk paradijs is.

O ja, dat 7S-model van McKinsey. Binnen de te analyseren organisatie worden aan de hand daarvan de zeven S’en onderzocht: Significante waarden, Strategie, Structuur, Systemen, Staf (personeel), Stijl van het management en Sleutelvaardigheden. Op die manier legt men de zwaktes bloot.

In weerwil van wat ik in de aanhef veronderstelde, realiseer ik mij ineens dat zoiets bij de inmiddels potsierlijk falende moloch genaamd VN een peulenschilletje moet zijn.


11 januari 2022

Toon lef en draai die kraan dicht

Alles kits, Eric van der Burg? Vast wel nu. Vanuit de roomblanke provincie, voor de hoofdstedelijke immigratiekritikasters met een enkeltje bereikbaar via bus 114, zoals je zelf ooit als bestuurder van het polderlandse opperdorp met een nogal gênante portie dédain stelde, feliciteer ik je van harte met je nieuwe functie.

Staatssecretaris Asiel & Immigratie!

Wow, jij durft!

Ik las dat de eindelijk geïnstalleerde nieuwe regering, waarvan jij deel uitmaakt, voor ‘een rechtvaardig en effectief migratiebeleid’ staat. Zelf laat je daarnaast op de website van de rijksoverheid weten dat je ‘in onze rechtvaardige samenleving goede opvang wilt bieden aan mensen die dat echt nodig hebben’. Zo gek is het dus ook weer niet dat ik mij even afvroeg welk kabinet er eigenlijk werd gelanceerd: Rutte I, II, III of IV, Balkenende I, II, III of IV, Kok I of II, dan wel Lubbers I, II of III.

Oude wijn die voor de dertiende maal in nieuwe zakken wordt gedaan - nou ja, oké, voor de twaalfde maal dan, Geert Wilders gedoogde de boel ook een keertje - is doorgaans echt niet meer te drinken.

Maar goed, ik realiseer mij dat je met een aan het grote taboe gehechte coalitiegenoot als D66 in dit geval welhaast tot het uiten van dergelijke algemeenheden bent gedwongen en dat je gezien je vaak geciteerde uitspraak ‘Hoe meer asielzoekers hoe beter’ zelf ook nooit afwijzend tegenover immigratie hebt gestaan. Al kan ik toch de neiging niet weerstaan om je erop te wijzen wat het eerste is wat men dient te doen wanneer de badkuip overstroomt: de kraan dichtdraaien. Bel maar eens met een bedrijf als Sani-Dump. Ze zullen het beamen.

En wat zijn jullie van plan, onder jouw leiding?

De kraan hooguit iets minder open zetten.

Acht-, negenhonderdduizend huizen moeten er binnen acht jaar in dit toch al zo overbevolkte landje worden bijgebouwd. Mede dankzij allerlei waanzinnige milieumaatregelen is de woningnood hoger dan ooit en wonen ontelbare jongeren en zelfs complete jonge gezinnen die al jarenlang op een wachtlijst staan als gevolg daarvan noodgedwongen bij hun ouders in. Desondanks komt er jaarlijks een complete nieuwe stad van tienduizenden immigranten bij, die bij het toewijzen van woningen vaak zelfs voorrang krijgen.

Dat is vragen om nóg meer maatschappelijke moeilijkheden, Eric.

Maar jij dreigt er geen verandering in te brengen.

Uit dat malle regeerakkoord maak ik het niet op, maar als er één kwestie is die een grote meerderheid van het Nederlandse volk bezighoudt, dan is het de immigratie. Ik raad je daarom aan zo snel mogelijk een ontmoeting te arrangeren met je Deense collega Mattias Tesfaye, die erin geslaagd is de instroom in zijn land tot nagenoeg nul terug te brengen en verder - als zoon van een immigrant - klip en klaar stelt dat ‘migranten uit landen rond de Middellandse Zee een bedreiging voor onze cultuur en democratie vormen’.

„Ik behartig de belangen der Denen”, zei hij vorige week bij 1Vandaag.

Behartig jij nu eens de belangen der Nederlanders, Eric.

Geloof me, daar is niets extreem-rechts aan, het is zelfs je opdracht, ik wijs je er voor alle zekerheid ook maar even op dat Mattias Tesfaye een overtuigd sociaal-democraat is.

Toon lef en draai die kraan dicht.


13 januari 2022

Dan lag schaamrood op de konen

Maar ik wil wel met de ouderen praten. Ik geef onmiddellijk toe dat deze geen zin geen pareltje is zoals ‘Soms was de nacht zo wonderschoon dat hij de ochtend kon verdragen’ uit ‘Meisjes uit vervlogen dagen’ van Willem Wilmink.

Die zin, bedoel ik.

Maar ik wil wel met de ouderen praten. De zin werd uitgesproken door CDA-voorman Pieter Heerma en van harte onderschreven door diens kersverse D66-collega Jan Paternotte, de man die veel te jong al over oren beschikt van het formaat van die van De Gaay Fortman sr. - wat moet dat wel niet worden als híj een tachtiger is. En waaróm sprak Heerma ze uit? Omdat hij zijn handtekening onder een nieuw regeerakkoord heeft gezet dat de aow’ers onder ons in de stront laat zakken.

Maar ik wil wel met de ouderen praten. Op de ochtend dat ik vernam dat Pieter Heerma deze woorden aan zijn naar eigen zeggen agnostische, maar wel degelijk christendemocratische lippen had laten ontsnappen, bracht Annabel Nanninga op Twitter een AT5-verhaal onder de aandacht, waarin weer eens duidelijk werd gemaakt hoe de beleidsmakers van Pyongyang aan de Amstel met de burger plegen om te gaan.

Het kan zijn dat dit verhaal mijn gedachten over de woorden van Pieter Heerma heeft beïnvloed.

Ik las erin dat er heuse participatieavonden waren belegd waarin de Amsterdammers hun zegje over de plaatsing van de veelbesproken gigantische windmolens konden doen. En wat bleek? Dat deze ‘reflectiefase een farce’ is. Een lid van de ‘Klankbordgroep Zuidoost’ stelde dat letterlijk en gelijk had-ie.

Het is zonneklaar dat voldoende draagvlak ontbreekt, maar die turbines komen er, wat er ook gebeurt, en wel op de vooraf reeds bepaalde locaties. Daarom was dit inderdaad fopparticipatie, zoals Nanninga het noemde. Daarom was dit schijndemocratie van de ergste soort - en niet voor het eerst. De Groene Khmer van 020 heeft allang beschikt, met andere woorden: het volk krijgt die turbines gewoon door de strot geduwd.

Nogmaals: ik sluit niet uit dat deze getuigenissen mijn stemming over de wens van Pieter Heerma om met de ouderen te blijven praten heeft gekleurd. Hoe dan ook denk ik: wat zou nog het nut van zo’n gesprek zijn wanneer er voor deze Pyongyang-approach wordt gekozen? Daar gaat het wellicht toch echt op neerkomen. De beslissing van het kabinet Rutte IV, dat met name op klimaatgebied nota bene met talloos veel miljarden wil smijten, om de aow en het minimumloon voor het eerst te ontkoppelen, hetgeen de ouderen meteen al 7,5% scheelt, is toch definitief? Alleen de Senaat kan er nog voor springen en bovendien zijn voor een dialoog twee partijen nodig. En heeft die andere partij er na deze mokerslag - en na het koopkrachtverlies van de afgelopen jaren - nog trek in?

Maar ik wil wel met de ouderen praten.

Heerma sprak de zin uit en ik dacht: zij vast niet meer met jou, Pietertje.

Hoe het komt weet ik niet, maar ik wil zomaar nóg een zin uit ‘Meisjes uit vervlogen dagen’ citeren.

Dan lag er schaamrood op de konen’.

Ik laat de duiding aan u.


15 januari 2022

Jokkovic de tennissende Engel

Nee, papa Djoko, uw zoon is Jezus niet. Eerder nog is hij de duivel. Ik roep voor één keer de dominee in mezelf wakker en citeer Johannes 8:44: „Want hij - de duivel, RH - is een leugenaar, en de vader van de leugen.”

Is er reden om Novak Djokovic voortaan Jokkovic te noemen?

Dat sowieso.

Hoho, Baudetiers en Engelachtigen, nu niet meteen weer mijn Twitter-tijdlijn bevuilen gelijk een roedel straathonden met difterie. Ik heb ook zo mijn gedachten over de manier waarop de Aussies het coronaprobleem aanpakken. Het is echter een feit dat Srdjan Djokovic, de ouweheer van Novak, tijdens een pompeuze persconferentie in Belgrado dit zei: „Jezus werd gekruisigd en heeft veel moeten doorstaan. Mijn zoon wordt nu óók gekruisigd.”

Wie was ook alweer de vader van Jezus?

Mijn God!

Papa Djoko heeft het dus nogal hoog in de bol, al mag dat in het geval van de Djokovicsjes geen verbazing wekken. Het gedrag van de horde reeds jaren aanschouwend, voel ik mij in elk geval niet echt verleid om de vooroordelen die her en der over de ultratrotse, supernationalistische Serviërs bestaan - laat ik het maar bij deze twee bijvoeglijke naamwoorden houden - eindelijk eens weg te poetsen.

Helemáál onbegrijpelijk kan het verder ook weer niet zijn dat ik iets diabolisch in deze fantastische tennisser herken. Vaccinweigeraar Novak Djokovic, die in Melbourne als eerste in de geschiedenis zijn 21ste Grand Slam-titel kon behalen, nam meerdere malen een loopje met de waarheid, bijvoorbeeld over zijn whereabouts. Als het klopt wat Der Spiegel meent te hebben aangetoond, namelijk dat hij een positieve test antedateerde in de hoop dat hij dan wél tot Australië zou worden toegelaten, dan is er zelfs door hem gefraudeerd.

Zeker, we hebben het hier over een land dat de regels sinds mensenheugenis zo strikt hanteert dat het vertellen van de waarheid je in moeilijkheden kan brengen. Dat wist team-Djoko natuurlijk ook. Ik was erbij toen hockeydoelman Maarten Sikking, nadat wij in 1979 het vliegveld van Perth hadden betreden (en de cabine van ons vliegtuig onmiddellijk na de landing met een desinfecteringsmiddel was volgespoten), eerlijk ‘ja’ antwoordde op de vraag of hij buitendieren hield (ik herinner mij zijn geit Bram). Het kostte het begeleidingsteam van Oranje uren om Maarten - God hebbe zijn ziel - alsnog naar binnen te loodsen. Mede daardoor snap ik dat er nu zoveel heisa is ontstaan.

De rechter opende de poorten voor Novak Jokkovic en toen gooide een minister ze weer dicht (waarna hoger beroep niet meer hielp). Waar is Montesquieu als je hem nodig hebt, dacht ik zelf ook. Maar die minister wist inmiddels wél meer dingen dan de rechter, waar nog eens bijkomt dat Novak anderhalf jaar terug een eigen tennistoernooi organiseerde, dat tegen de afspraken in voor publiek toegankelijk was en onder de deelnemers, onder wie de organisator zelf, een coronabesmettingsgolf veroorzaakte.

Meneer is gewoon een tennissende Engel.

U nog iets, dominee?

„Jazeker. Overal waar Jezus kwam vernietigde Hij de werken van de duivel.”

Een duivelse Engel, ‘t is weer eens wat anders.


18 januari 2022

The Voice keert gewoon weer terug

Dat werd een ochtendje al dan niet dubbelzinnige grappen over The Voice of Holland verzinnen, wat dacht je dan. Inclusief foute woordspelingen. Je bent een getapte jongen of je bent ‘t niet.

Sinds de kop Nu al afscheiding bij hockeydames, een jaar of veertig terug door mij in Telesport gepubliceerd, en het fotobijschrift Anky van Grunsven en Salinero, links Anky, heb ik een naam hoog te houden.

De meeste grappen vermeld ik hier niet. Er zijn grenzen. Noise of Holland en Wie is De Mol 2.0 passeren wél braafjes mijn zelfcensuur, plus een remake van Ali B’s kraker Ik ben je zat, ditmaal te zingen door zijn vrouw, waarbij grote gedeeltes een op een kunnen worden overgenomen: Want ik ging met de verkeerde / Zoals jij je presenteerde. En uiteraard dacht de Voice of Hoogland ook aan de introductie van de Driedubbele Rietberger, een sprong die bij een tuimeling ernstige gevolgen kan hebben. Dat geintje zou wellicht niet alleen door de kunstrijdliefhebbers onder ons, maar ook door de verstokte Linda-fans die partij voor haar hebben gekozen kunnen worden gewaardeerd.

Beter te laat dan te lelijk, nietwaar Anouk? Dat spreekwoord en de daaraan gekoppelde vraag borrelden tevens in mij op, net als deze: zitten er ook Voice-winnaressen onder de aanklaagsters of zijn het alleen dames die er voortijdig uitvlogen?

Op een gegeven moment sloeg ik zelfs op hol, om precies te zijn op het moment dat ik overwoog om het New Journalism zoals door Tim Hofman in de praktijk gebracht op de site van deze krant te imiteren: mezelf met gelakte nagels en zwaar getatoeëerde armen op de voorgrond zettend en het onderwerp pas op de tweede plaats. Egotripperij is in mijn vak tegenwoordig immers de norm. Ik zag er toch maar vanaf.

Er was nog iets.

Of beter gezegd: iemand.

Linda, namelijk.

Ik las haar verklaring en dacht direct aan het onvolprezen gedicht Het Huwelijk van Elsschot, en dan vooral aan het beroemdste couplet, waarin hij bijvoorbeeld zegt dat er weemoedigheid is, die niemand kan verklaren.

„Sinds een paar dagen zit ik in een verschrikkelijke nachtmerrie”, schreef Linda onder andere. „Ik heb inmiddels mijn relatie verbroken, Jeroen woont niet meer bij mij. Ik vraag iedereen mijn gezin met rust te laten. Dank voor alle lieve en begripvolle berichten en appjes, dat is het enige dat een beetje troost biedt als je hart gebroken is.”

Linda ook onderdeel maken van de grappenmakerij - dat lukt mij dus even niet, al maakt zij wel bewust deel uit van een wereld waar de zaken regelmatig danig uit de hand plegen te lopen. „Waar zijn de vrouwen die zich omhoog willen neuken?” riep haar broer jaren geleden. „Ik kom ze niet meer tegen.” Het was weliswaar gekscherend bedoeld, maar sindsdien weet ik nog beter wat ik van jongs af aan al weet en wat dik vier jaar terug door Harvey Weinstein ten overvloede werd bevestigd.

En dat is nu dus weer gebeurd.

Het zal nooit veranderen.

The Voice keert overigens gewoon weer terug.


20 januari 2022

Ik had ook een Weggewaaide Opa

Nou, bedankt hoor, Johnny. Eindelijk was ik erin geslaagd oom Leo het plekje te geven waar hij thuishoort: in de vuilnisbak van mijn geheugen. En nu heeft de jongeheer De Mol de ex van zijn tante niet alleen als een ‘ongelooflijke klootzak’ omschreven, wat ik op zich nog kan billijken, maar ook als zijn Aangewaaide Oom.

Pardoes meldde oom Leo zich weer present.

Als er één man een Aangewaaide Oom was, zoals Johnny de aanvoerder van de inmiddels internationaal vermaarde bepotelaarsclub genaamd Boys of Holland in zijn talkshow Hlf8 spontaan noemde, dan was het mijn oom Leo wel.

Een van mijn Zeeuwse tantes heette Maartje, moet u weten. Onmiddellijk nadat zij nabij het Verdronken Land van Seafthinge het levenslicht had aanschouwd stond reeds vast dat zij op de huwelijksmarkt geen hoge ogen zou gooien (nogmaals dank voor deze uitdrukking, Eric Koch sr.). Maartje vulde haar dagen daarom maar als bibliothecaresse en bouwde intussen een vermogen op met de aandelen Koninklijke Olie die zij als twintiger reeds had verworven. Aangezien er geen directe nabestaanden waren begonnen wij, haar neven en nichten, na verloop van tijd voorzichtig op de erfenis te azen. En toen kwam plots, uit het niets, oom Leo aanwaaien. Hij wilde zogenaamd Moby Dick lenen, betoverde tante Maartje vervolgens met de meest fantastische verhalen over zijn uiteraard totaal verzonnen Zuid-Amerikaanse avonturen als fokker van het Peruaanse Paso-paard in het hart van de Inca-beschaving, huwde en ontmaagdde haar op haar 63ste („Als ik geweten had dat het zo mooi was, was ik er eerder aan begonnen”, bekende zij mijn moeder) en plukte tenslotte binnen enkele jaren haar bankrekening leeg, waarna hij weer met de noorderzon vertrok.

Op naar de volgende tante.

Kijk, Johnny, dát was pas een Aangewaaide Oom.

En Maartje was zijn Binnengeharkte Tante.

Ik wéét ‘t niet, met die familie van mij. De De Molletjes zijn apart, maar wij kunnen er ook wat van. Zo had ik naast die Aangewaaide Oom en Binnengeharkte Tante een Zwabberende Zwager. Over zijn daden zou ik een boek kunnen schrijven, maar soms kun je er beter het zwijgen toe doen. Dat laat het maandblad Linda nu zien. Voor het volgende nummer stond het onderwerp ‘Gelukkig scheiden’ gepland en dat hebben ze toch maar geschrapt. Om die reden zie ik er, gegeven de omstandigheden (zelfs de verzamelde redactrices van Libelle hebben inmiddels kond gedaan van wat hun allemaal door het Verschrikkelijke Manwezen is aangedaan), ook vanaf om uit de doeken te doen wat mijn Omhooggevallen Schoonzuster allemaal heeft uitgespookt.

Wat verder te denken van mijn Ingestroomde Neef?

Zijn levensverhaal zou Geert Wilders wederom doen steigeren van ongepaste scoringsdrift. En dat gun ik ‘m gewoon niet na wat hij Dilan Yesilgöz heeft aangedaan.

Wist je trouwens, Johnny, dat ik ook een Weggewaaide Opa had?

Man, wat woei het hard destijds, bij dat crematorium.


22 januari 2022

Dan is er echt iets met je mis

Ook een gevolg van de onthullingen inzake The Voice: je begint bijkans weer naar coronanieuws te verlangen. Waar blijft toch die nieuwe variant met 128 veranderingen in de genetische code? Ik kan niet wachten!

Echt te gênant, dat Voice-gedoe, vanuit welke invalshoek ook bekeken, inclusief die van ’de vrouwen uit je bedrijf’ in die paginagrote AD-advertentie onder de kop ’Beste John, het ligt niet aan de vrouwen’ (gezien de relatie AD/De Mol hoefden de dames er vast niet diep voor in de buidel te tasten). Voornaamste reden: hun anonimiteit. Wie dapperheid wil betrachten, moet in dit geval niet terughoudend zijn.

Bovendien denk ik: álle vrouwen?

Hoe dan ook is dit veel meer dan de fluitende bouwvakker terwijl een meisje langs zijn steiger wiegt - vurig is mijn hoop dat die manier van sjansen aan de goede kant van de scheidslijn blijft. Dit is wangedrag van een stel ontspoorden dat zich onaantastbaar achtte.

Dat is inderdaad van alle tijden en vindt ook in alle hoeken van de wereld plaats, op alle plekken waar macht en lust, bij gebrek aan controle, de kans krijgen een symbiose aan te gaan. Blijkbaar was dat het geval bij The Voice of Holland en aangezien Tim Hofman uitsluitend - en goed gedetailleerd, er volgt vast nog meer - over de gang van zaken bij die productie rapporteerde staat John de Mol, die zijn reputatie als alfamannetje tijdens het nagesprek met Hofman niet wist te ontmantelen, nu vol in de schijnwerpers.

Don’t shoot me, I’m only the piano player”, riep Elton John bijna een halve eeuw terug tegen de toen dik tachtigjarige Groucho Marx tijdens een feestje in diens woning. Zelfs Thom Karremans ging ermee aan de haal. Toch wordt de pianist in deze zaak volop onder vuur genomen. Op zich is dat voorstelbaar. We hebben het hier over een inmiddels vijftigjarige vent die bijvoorbeeld dickpics naar jonge meisjes appte. Dan is er toch echt iets met je mis. Maar het mag er niet toe leiden dat de misdragingen van de anderen erdoor naar de achtergrond worden verdrongen. De Mol had gewoon gelijk: de pianist is geen coach in die show.

Zeker, de laatste film waarvoor Jeroen Rietbergen de muziek verzorgde heet Alles op tafel.

Ik geef toe dat het onder deze omstandigheden wel heel moeilijk is om dat feitje te laten liggen.

Toch bestaat de indruk dat de publicitaire aandacht in de eerste plaats naar Jeroen Rietbergen uitgaat omdat hij de partner van Linda en dus de zwager van John de Mol was. En dat terwijl de beschuldigingen aan het adres van Bouali alle andere overtreffen. Ik vond ’m altijd al een omhoog gevallen knuffelmarokkaan (no pun intended), wiens rapteksten zoals zoveel rapteksten het vmbo-niveau nimmer ontstegen. Jarenlang kreeg hij te veel eer, zelfs van fatsoenpartij CDA. En daar ligt-ie dan ineens, eindelijk door de mand gevallen, serieus beschuldigd van verkrachting nota bene.

En wat kreeg Ali op Instagram van zijn fans?

Heel veel hartjes.

Over gênant gesproken.

Kom aan, wappies, gooi er alsjeblieft nog een 40/45-vergelijking tegenaan.


25 januari 2022

Lees over jeuk en je krijgt jeuk

Nee, ik trek geen witte jas aan. Er zijn in dit Covid 19-tijdperk al veel te veel landgenoten die zichzelf na een paar uurtjes googelen hoogwaardige geneeskundige kennis toedichten. Wat ik nu te zeggen heb is slechts gebaseerd op persoonlijke ervaringen zoals opgedaan onder het jarenlange bewind van een strenge maar rechtvaardige moeder.

„Ik loop weg en kom nooit meer terug!”

„Prima. Wil je brood mee?”

Zo’n moeder.

Deze dialoog na een hoog opgelopen meningsverschil - ik was toen een jaar of acht - bleek levensbepalend en werd een leidraad waaraan ik mij ook nu nog, de laatste tijd vooral wanneer de millennials onder ons weer eens jammeren over al het onvoorstelbare leed dat hun tijdens de coronamisère wordt aangedaan, vastklamp zoals Theseus aan de kluwen goudgaren die Ariadne hem in de hoop dat hij de terugweg dan zou vinden overhandigde toen hij de Minotaurus in het labyrint wilde gaan doden.

Het gaat mij ditmaal om een artikel, maandag in de T gepubliceerd, van onze onvolprezen medisch redacteur Arianne Mantel, wier meisjesnaam helaas geen Zorg is, waarin kond werd gedaan van de resultaten van een serie interessante onderzoeken. Kop: ‘Ondanks fopvaccin toch bijwerkingen: hoofdpijn terwijl geen echte prik is gezet’.

In totaal 23.000 mensen kregen tijdens die onderzoeken een echt coronavacin toegediend, in totaal 22.000 mensen ontvingen een placebo. Toch kon Arianne dit opmerkelijke nieuws naar buiten brengen: „Mensen die een prik hebben gehad waarin geen coronavaccin zat, melden opvallend vaak bijwerkingen. Zo’n 35% zegt na de eerste prik bijwerkingen te hebben bemerkt als hoofdpijn, gewrichtspijn en vermoeidheid; bij de tweede prik meldt 32% soortgelijke klachten.”

Een noceboreactie heet dat in medische kringen.

Mijn nuchtere moeder had haar eigen diagnose: „Aanstelleritis.”

Ik mis haar zo.

Oké, ik wil nog aannemen dat momenteel meer Nederlanders vatbaar zijn voor corona dan voor aanstelleritis. De omicronvariant verspreidt zich als een dolle en zal de ziekenhuisopnames inderdaad doen toenemen, zeker nu we weer tot tien uur ‘s avonds mogen eten, drinken, film kijken en onbegrijpelijke toneelstukken bezoeken.

Maar aanstelleritis bestaat al sinds mensenheugenis. Zelf werd ik er als adolescent vaak door bevangen wanneer mij proefwerken algebra of meetkunde wachtten. Ik had alleen de pech dat mijn moeder mijn klachten telkens kort en krachtig en ook steeds weer juist analyseerde: „Heb je koorts? Nee? Hup, naar school!”

Welkom in de wereld van de psychosomatiek. Dokter Rob weet er alles van, als behandelaar én als patiënt, dat laatste zelfs anno 2022 nog: leest hij iets over jeuk, dan kríjgt hij jeuk. De woorden van zijn moeder indachtig, schrijft hij u daarom een kritisch zelfonderzoek voor wanneer u zich te midden van de talloze geneeskundige onheilstijdingen van tegenwoordig óók ineens onwel begint te voelen. Het zou de druk op de zorg zomaar kunnen verminderen.

Volgende patiënt!


27 januari 2022

Heeft u nog een gaatje, tante dokter?

Zorgwekkend hoor: nu snap ik wéér iets niet. Als het mij nog een keer overkomt vraag ik tante dokter - ik heb geen oom dokter - subiet om een verwijsbrief voor de geriater.

Er is weer eens iets ontdekt dat discriminerend, stigmatiserend en/of beledigend is. Onder invloed van het wokisme denderen mededelingen dienaangaande vrijwel dagelijks als een tsunami over ons heen. Vele heilige huisjes zijn daarbij reeds door de golven van onterechte woede en misplaatste verontwaardiging meegesleurd. Aangezien alles went, zelfs hangen, laat ik mij er inmiddels meestal gelaten door overspoelen. Denk aan je bloeddruk, prent ik mezelf in. Bovendien mag ik dan wel geacht worden te beschrijven wat er in de samenleving speelt, ik wil mijn pen ook weer niet steeds in hetzelfde potje dopen.

Nu, echter, is Sneeuwwitje aan de beurt. Dat wil zeggen: Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen, waarvan Disney dit jaar een remake wil maken.

Nee, het gaat mij niet om het feit dat Sneeuwwitje in die remake een latino uiterlijk krijgt. Dat is weliswaar knieval numero 23.897.686, die de Gebroeders Grimm zich ongetwijfeld in hun graf doet omdraaien. En ja, het klopt dat ik mij daar een paar jaar geleden nog druk over zou hebben gemaakt. Maar nu denk ik: ach, laat ze toch, die stakkers. Die gedachte zou mij in principe zelfs kunnen overvallen over de annonce van het tegenwoordig wel héél correcte Disney dat de zeven dwergen, net als nota bene de M&M’s, eveneens een ander uiterlijk krijgen. „Om te voorkomen dat de stereotypen uit de originele animatiefilm worden versterkt, gaan we met deze zeven personages anders om en hebben we ook overleg gehad met mensen met dwerggroei”, verklaarden de erfgenamen van oom Walt.

Geloof me, al kiezen ze voor dwergen van 2.04 meter en 125 kilo: ik zou mij er niet langer over opwinden.

Wat ik dan niet snap, vraagt u?

Niet zo ongeduldig, mevrouw, dat volgt nu.

Het besluit van Disney om de zeven ‘mensen met dwerggroei’, zoals ze lilliputters nu heel braaf noemen, een ‘eigentijds uiterlijk’ te geven is ingegeven door een protest van acteur Peter Dinklage, een opgewonden standje dat zich tijdens een gesprek met de komiek Marc Maron ineens heel boos maakte over het feit dat de makers nog steeds ’dat verdomde ouderwetse verhaal over zeven dwergen die samen in een grot leven’ wilden vertellen.

Waaraan dankt Peter Dinklage grotendeels zijn bekendheid? Aan zijn rol als Tyrion Lannister in Game of Thrones. Dat is óók niet echt een verhaal dat de hedendaagse realiteit weergeeft, me dunkt. En waarom werd hij voor die rol gecast? Omdat hij een dwerg is. Sterker nog, de makers van de serie vonden hem de beste dwerg van alle dwergen die na een oproep belust op de rol voor de screentest waren komen opdagen.

Kijk, en dát snap ik dus niet.

Peter Dinklage leeft in weelde dankzij het feit dat hij een dwerg is. Hij exploiteert zijn dwergschap optimaal. En gelijk heeft-ie: zo maak je van de nood, als het al een nood is, een deugd. Maar nu vindt hij het plots verschrikkelijk dat dwergen nog steeds als dwergen worden behandeld.

Eeehh…

Hallo, tante dokter, heeft u nog een gaatje?


29 januari 2022

Kom maar door met die gasloze zondag

Ergens heb ik ook wel weer zin in zo’n gasloze zondag - al moeten we er wel mee opschieten, want als ik het gekrijs der klimaatalarmisten goed interpreteer liggen we half februari alweer met een fris beslagen fles Pinot Grigio Blush in de ijsemmer in het zand naast ons bruin te bakken op het overvolle strand van Egmond aan Zee.

‘t Is vast iets nostalgisch, daarvan ben ik mij bewust. Dat komt ervan als je bij het doornemen van de overlijdensannonces steeds vaker vaststelt dat jij het toch maar mooi langer hebt volgehouden. Ooit waren wij, hoe dan ook, helemáál gasloos. We hadden tv noch douche destijds, géén warm water, en op de bitterkoude winteravonden verzamelde het voltallige gezin, met uitzondering van mijn in een sanatorium verblijvende op een na jongste broer (ik vermeld dit uiteraard om het dramatisch effect te verhogen), zich gehuld in dikke wollen truien rondom de kolenkachel in de achterkamer, de enige ruimte in het huis die werd verwarmd. De kolen werden ons geleverd door een echte kolenboer, van wie ik mij drie dingen herinner: 1. dat-ie twee bloedmooie dochters had, 2. dat-ie zijn kolenzakken immer onvermoeibaar door de gang naar ons kolenhok in de schuur in de achtertuin sjouwde, 3. dat-ie precies leek op de geportretteerde man op de litho ‘De mijnwerker’ van Jan Toorop die aan de muur van diezelfde gang hing (als ik nu nóg geen talkshow van Jan Slagter krijg weet ik het ook niet meer).

Dat was nog eens warmte!

Dat was nog eens saamhorigheid!

Draai die gaskraan dus maar dicht, Poetin!

Gaat niet gebeuren natuurlijk, Vladimir zal daar gek wezen. Het zou ‘m minstens 100 miljard euro kosten, begrijp ik van de kenners, en hoewel figuren als Frans Timmermans en Rob Jetten dat zonder met hun ogen te knipperen over de balk smijten om hun niet te verwezenlijken droom te verwezenlijken, is het voor de Russische dictator die droomt van het herstel van het Russische Rijk nog heel veel geld en beseft hij verder dat hij zijn oligarchische vriendjes die de dupe van het afsluiten van Nord Stream zouden worden maar beter binnenboord kan houden. Wel Oekraïne inlijven, niet de gaskraan dichtdraaien lijkt mij mede om die reden nog steeds een serieuze optie voor Vlad, al kunnen wij altijd zélf nog besluiten om zijn gas bij wijze van sanctie niet meer af te nemen. Met inderdaad een gasloze zondag als resultaat.

Overleven wij dit?

Vanzelfsprekend, dames en heren.

Nu ik toch in de nostalgiemodus sta: ik was erbij toen in het Philadelphia van februari 1977 bij 25 graden onder nul het gas op rantsoen ging. Alleen de restaurants die op olie stookten mochten open en ik bewaar daar mooie herinneringen aan, al kan dat ook komen doordat ik er, aan tafel, zowaar in slaagde een lokale tennisfan genaamd Claudia op de mouw te spelden dat ik een eenzame Tsjechoslowaakse tennisspeler was, doodsbang om terug te gaan naar die vuile rotcommunisten.

Nooit meer krijg ik het warmer dan toen.