7 juli 2020
Hoe een medicijn verpolitiekte

Ach kijk, nu werkt het weer wel. Welkom in de wondere wereld van de medische wetenschap & farmacologie. Behandeling met hydroxychloroquine - nooit gedacht dat ik dat woord zonder spellingchecker zou kunnen opschrijven - blijkt toch een goed wapen tegen het coronavirus. Een Amerikaans onderzoek heeft dat aangetoond.

Zouden er ditmaal Republikeinen achter zitten?

Ik sluit het niet eens uit, vrienden. Nadat Donald Trump de oude en goedkope (!) malariapil als een wondermiddel tegen Covid-19 had aanbevolen, zijn chloroquine en het later daaruit voortgevloeide hydroxychloroquine verpolitiekte medicijnen geworden. Ja echt, verpolitiekte medicijnen. Dat kan tegenwoordig ook al. Alles wordt verpolitiekt. Oorzaak: Trump-haat. Zelfs wanneer de huidige bewoner van het Witte Huis beweert dat water nat is, of een cirkel rond, kun je er donder op zeggen dat binnen no time felle tegengeluiden zullen weerklinken, gretig gepubliceerd in voorheen toch behoorlijk gerenommeerde bladen als de New York Times en de Washington Post. O, die verschrikkelijke Mr. President toch. O, waar haalt hij de lef vandaan.

De haat waarmee Donald Trump de pers bejegent is inderdaad krankzinnig, zijn ambt onwaardig.

De haat waarmee de pers Donald Trump bejegent is dat eveneens, de journalistiek onwaardig.

Objectiviteit? Wat was dat ook alweer?

Op een gegeven moment was het niet meer bij te houden. Het begon in Marseille, waar prof. Didier Raoult beweerde dat hij opvallende resultaten had geboekt met het toedienen van een combinatie van hydroxychloroquine en het antibioticum azithromycin (later met de toevoeging van zink). Net als de Amerikaanse arts Zev Zelenko en in Nederland de Meijelse huisarts Rob Elens, die nadien óók zowel de hele ‘fatsoenlijke’ medische misjpoge als de linksliberale fellow-travelers van die club over zich heen kreeg, omarmde Donald Trump zijn bevindingen. En toen werd het ene na het andere wetenschappelijke onderzoek gepubliceerd, waaruit óf bleek dat de geneeskracht van hydroxychloroquine in dit geval op geen enkele manier kon worden aangetoond, óf dat het middel het aantal coronaslachtoffers wist te beperken. Na elke aanprijzing volgde een afwijzing, na iedere afwijzing volgde een aanprijzing. Het werd steeds lachwekkender, of treuriger zo je wilt. Op een gegeven moment werden zelfs ook de resultaten van een Braziliaans onderzoek openbaar gemaakt die vertelden dat behandeling met chloroquine (“Door Donald Trump aanbevolen”, zette de NYT er uiteraard onmiddellijk bij) bij een overdosis voor ernstige bijverschijnselen kon zorgen.

Ja, hallo?!

Noem mij eens één medicijn waarvan een overdosis ongevaarlijk is?!

Enfin, de nee won het uiteindelijk, zo leek het, ook in Nederland. Microbioloog Marc Bonten, veelvuldig geciteerd, verklaarde hydroxychloroquine eveneens als onbruikbaar, en daarmee leek de kous af.

Niet dus.

“Hydroxychloroquine helpt!” concludeert men nu toch weer.

Hoeveel dooien zijn we inmiddels verder?

Niet alleen het virus wakkert weer aan, het beschamende verpolitieken van een medicijn doet dat ook.


9 juli 2020
Hoog tijd voor de Wacko Jacko Beweging

De portie hevige zwarte verontwaardiging die ons dagelijks door tal van braaf meekrijsende media door de strot wordt geduwd werd ditmaal bereid door het Black Renaissance Collectief: Jort Kelder mag in hun ogen niet als presentator optreden van een speciale aflevering van zijn debatprogramma De Stelling van Nederland, aanstaande zondag tijdens de nu al onwelriekende - en totaal overbodige - NPO-themadag ‘Nederland tegen racisme’.

Het wat? Sorry, de aderverkalking slaat weer eens toe, ik check het nog even: het Black Renaissance Collectief. Goeie naam, al zal Thierry er met zijn renaissancefetisjisme wel het zijne van vinden. DuckDuckGo leert dat het is opgericht door een heuse schrijvert en iemand die zijn sporen in de racismejungle al heeft verdiend (LinkedIn: “Maatschappelijk betrokken netwerker met internationale ervaring”). Weer zo’n splintergroeperinkje dus dat de weg naar de subsidiepotten feilloos weet te vinden.

O jee, ik zei jungle.

Daar zwaait weer wat.

Hoeveel Surinamers hadden het, nadat hun land in 1975 onafhankelijk was geworden, ook alweer zó gehad met het welig tierende institutionele racisme in Nederland, dat zij besloten om zich er definitief  te vestigen? O ja, de helft van de bevolking. Het resultaat is dat er tegenwoordig zo’n 350.000 mensen van Surinaamse origine in Nederland wonen. Ze zijn inderdaad niet allemaal donker en er leven hier ook zwarten met andere roots. Maar ik meld het toch, ter illustratie van mijn overtuiging dat het aantal organisaties dat zich het lot van de polderlandse zwarte medemens aantrekt, het aantal polderlandse zwarte medemensen binnenkort zal overtreffen.

Hoezo Black Lives Matter? Hoezo KOZP? Hoezo al die andere clubs? Er moet meer binnen te schrapen zijn. Dat zal telkens de achterliggende gedachte zijn als er weer eentje in het leven wordt geroepen, al mag het land achter de uitbetalende instanties uiteraard nooit helemáál vernietigd worden. Bijt niet te hard in de hand die je voedt, zegt een Paramariboos spreekwoord van vóór 1975. Zo ontstond wellicht het Black Renaissance Collectief en zo zullen straks zonder enige twijfel ook het Black Resistance Platform en het Black Equality Forum het levenslicht zien.

Hoog tijd voor de Wacko Blacko Beweging bovendien!

Wat te denken, verder, van het George Floyd Exploit?

Bekt goed, man!

Hoe dan ook: Jort Kelder moet zijn bekakte witte muil houden, komende zondag. Hij heeft in het verleden wel eens de lef gehad met de ironie die hem eigen is - en die mij tot een fan van zijn radioprogramma Dr. Kelder & Co heeft gemaakt - over het racismevraagstuk te berichten. Dat kan natuurlijk niet. Alles moet dood, anno nu: de rede, de humor, noem maar op, vraag maar aan Johan Derksen. Grapjes? Ben je belatafeld. Het enige wat nog telt is dat de perceptie van BLM en zijn miljoenmiljard aanverwante clubs, hoezeer ook door waanideeën gestuurd, realiteit wordt.

Koste wat het kost.

Gaat goed hè, met de zwarte strijd.

We staan verdomme meer tegenover elkaar dan ooit.


11 juli 2020
Ze hadden Baba Vanga moeten inhuren

Wacht even hoor, het CBS kwam desgevraagd met zeven scenario’s voor het Nederland van 2050? ZEVEN?!? Ja, hallo zeg, zo kan ik het ook. Dan had de Kamer beter Baba Vanga kunnen inhuren. Die is weliswaar al 24 jaar dood, maar voor een vrouw met haar gaven moet het een fluitje van een cent zijn om voor ons even weder op te staan.

U kent haar toch nog wel, Baba Vanga? Zij was een Bulgaarse vrouw wier zwaartekracht haar als kind wreed door een tornado werd ontnomen. Na een barre tuimeling door de lucht werd zij een afgelegen veld in geslingerd, waar zij een permanente blindheid aan overhield. Slechte beurt van de Schepper, maar Hij is ook de beroerdste niet: ter compensatie schonk Hij haar een voorspellend vermogen.

Nostradamus was er niks bij. 9/11? Baba zag die aanslag, net als de opwarming van de aarde en de opkomst van IS, al jaren tevoren aankomen. En er staat ons nog veel meer te wachten. Ik doe een greep: in 2043 zal Europa islamitisch zijn en in 2088 valt de mensheid voor een periode van negen jaar ten prooi aan een ziekte die ons binnen een paar seconden bejaard maakt.

Daar heb je tenminste wat aan.

O ja, in 2154 worden de dieren volgens Baba Vanga half mens. Al vind ik dat zelf eerlijk gezegd niet zo’n opzienbarende voorspelling. 134 jaar eerder, immers, in 2020, zijn heel veel mensen gezien de manier waarop het Black Lives Matter-protest zich ontvouwt al half dier geworden, wat volgens mij precies hetzelfde is, hoewel ikzelf in dit geval de uitdrukking half beest prefereer.

Zeven scenario’s voor het Nederland van dertig jaar later. En die leggen die gasten van het CBS en NIDI - ja ja, de demografen mochten ook meedoen - dan glashard, superieur glimlachend en met uitgestreken wetenschapperssmoel op tafel.

Klus geklaard, dames en heren Kamerleden! Kijk eens wat wij in uw opdracht hebben durven voorspellen! Als u zegt dat wij briljant zijn zullen wij dat geenszins ontkennen! Het meest behoudende scenario spreekt van 17 miljoen inwoners in 2050 en het meest progressieve van 22 miljoen inwoners tegen die tijd, van wie er dan 8.4 miljoen van niet-Nederlandse origine zullen zijn. De andere vijf scenario’s zweven daar zo ongeveer tussenin.

En dáár hebben ze dan jaren voor doorgeleerd.

Baba had er wel raad mee geweten.

Kijk, het wordt dus het meest progressieve scenario - en dan nog progressiever. Dat is míjn voorspelling voor 2050 (ik word dat jaar honderd en nodig u alvast uit voor mijn eeuwfeestje in mijn ondergrondse kelder, met drie meter dikke muren zodat de zuiveringsbrigades buiten op straat onze kwetsende grappen niet kunnen horen). Wij hebben onze ziel namelijk aan Brussel verkocht, waar ze ervan overtuigd zijn dat je de belangen van dit werelddeel het beste verdedigt door de grenzen wijd op te zetten.

Weet u nog dat Drees tien miljoen inwoners voor dit land te veel vond?

Mijn voorspelling, na een uitgebreide analyse van de statistieken van de laatste 30 jaar: in 2050 hebben we er 23 miljoen.

Grotere stikstofproblemen kun je er niet van krijgen, maar die zijn dan ineens niet meer van belang.


14 juli 2020
Waarom jezelf tot racist laten benoemen?

Zou het ze tot bedaren brengen? Voor enige zelfreflectie zorgen? Tot iets van inkeer leiden? Haha, zo naïef ben ik nu ook weer niet. De score van Jort Kelder: 651.000 kijkers. Dat gaat nog, al blijf ik het na die tsunami aan voorpubliciteit magertjes vinden (de lynching van Johan Derksen trok 1.700.000 kijkers). Alle andere programma’s die duidelijk moesten maken dat de polderlandse witmang tot in al zijn poriën een Ku Klux Klanner is: net zo ver buiten de top-10 als de twee Ferrari’s tijdens de F1-race eerder op de dag op de Red Bull Ring.

Je kunt het ook zo stellen: 16.850.000 Nederlanders keken niet naar Jort, dik 17.000.000 Nederlanders lieten de rest van de NPO-themadag Nederland tegen racisme aan zich voorbijgaan.

Waarom zou je ook?

Waarom zou je jezelf als fatsoenlijk opgevoed mens, voor wie afkeer van racisme zo vanzelfsprekend is dat het in jouw ogen in de eerste plaats van potloodventen getuigt wanneer je dat van de daken schreeuwt, voortdurend door de staatsomroep als racist moeten laten bestempelen?

Waarom zou je dat geklaag en gedram en gedrein en gezeik en gelieg en gedraai van nota bene ook door jou gefinancierde beroepsgekwetsten moeten aanhoren? Waarom zou je je moeten doodergeren aan de vooringenomenheid van de presentatoren, die door een via chantage aan hen opgedrongen schuldbesef worden gestuurd? Waarom zou je moeten toegeven aan de NPO-framing die zich ook middels het selecteren van de gasten uit?

Waarom zou je jezelf urenlang in verbijstering moeten afvragen hoe het komt dat veel reëlere vormen van polderlandse discriminatie - die zich, zoals ieder gesprek met de slachtoffers ervan bewijst, helaas vooral in het doen en laten van andere allochtone bevolkingsgroepen tonen - onbesproken blijven?

Waarom zou je je steeds weer moeten verbazen over het feit dat er hoofdzakelijk gezwegen wordt over het feit dat de niet-blanke landgenoot is oververtegenwoordigd in de misdaadcijfers, hetgeen overigens als volgt werd verklaard door de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid toen de Antilliaan onder de loep werd genomen: “Dat heeft te maken met de zogeheten matrifocale gezinsstructuur, waarin vrouwen de kinderen vaak alleen opvoeden en de mannen als het ware een nomadisch bestaan leiden. Dit terwijl het hebben van een gezin een factor is die criminaliteit vermindert.”

Aha, papa is een zwerver!

Waar zeuren we dan over!

Waarom zou je al die aanslagen op je gezonde verstand vrijwillig moeten ondergaan, als je met een simpel klikje op knop 4 ontspannen naar ‘Love is in the air’ met Robert ten Brink kunt koekeloeren (1.000.000 kijkers)?

Ik vrees dat ik er niet ver naast zit als ik stel dat dit belangrijke afwegingen waren van de landgenoten die deze NPO-themadag lieten voor wat-ie was.

Ik vrees óók dat Black Lives Matter en zijn nuttige idioten het andermaal grofweg bij deze verklaring zullen laten: ja, maar die witten zitten nog in de ontkenningsfase.

We zijn er dus geen steek mee opgeschoten.


16 juli 2020
Ploum prees Omtzigt het graf in

Wanneer ik het zeker wist, dat Pieter Omtzigt het niet zou halen? Met de superieure nonchalance die de ware politieke insider eigen is, zou ik nu ‘Vorige week al’ kunnen zeggen. Net als al die andere duiders ben ik steengoed in achteraf voorspellen. Inderdaad dacht ik toen, met mijn talent voor fatalisme, dat Hugo de Jonge de nieuwe lijsttrekker zou worden. Maar of die overtuiging er ook voor honderd procent was?

Ik wist het pas zeker toen partijvoorzitter Rutger Ploum even na high noon het woord had genomen en zich na een wel heel uitgebreide inleiding - hij hield de spanning er zo lang in dat ik, bovendien wetende dat Ali B. voor het karretje van De Jonge was gespannen, steeds nadrukkelijker tot de gedachte werd verleid dat het CDA voor de programmering van het spektakel John de Mol had ingeschakeld - tot Pieter Omtzigt richtte: “Jouw autonomie is je handelsmerk. Je voerde een sterk inhoudelijke campagne.”

Oké, duidelijk, zei ik subiet tegen mijn vrouw, het wordt dus de schoenenfetisjist, ze moeten daar niks van autonomie hebben, hij prijst Omtzigt nu regelrecht het graf in. Waarna wij ons allebei grijnzend de conference De Jongens van Wim Sonneveld herinnerden. Onmiskenbaar op een tekst van Simon Carmiggelt, speelt Sonneveld daarin een vader die tot zijn leedwezen de hand van zijn dochter heeft weggegeven en vertelt hoe het wicht een paar huwelijkskandidaten eerder met ene Harrie thuiskwam.

“In het begin heb je nog enige invloed, want dan gaat zo’n meid aan je vragen: ‘Pa, hoe vind je Harrie?’ En ik, heel link, ik begon Harrie te prijzen. Ik prees hem regelrecht het graf in. Dat-ie zo gedienstig was en dat-ie alles zo lekker kon aangeven. Zo zaagde ik indirect de poten onder zijn stoel vandaan. Binnen de maand had ik hem plat. Dag, Harrie!”

Dag, Pieter!

Kijk, het blijft het Christen Democratisch Appel. ‘t Is alweer bijna veertig jaar geleden dat de fusie een feit werd en de boel mag sindsdien dan aardig zijn geoecumeniseerd, de jezuïetenstreek blijft in het dna zitten. En laten we wel wezen: zodra de goede saeck zulks vereist zijn de verlichte dominees - de hard core gristelijke voorgangers bleven uiteraard hun eigen partijen trouw - ook niet vies van enige wereldse bijsturing. “De Heere kijkt wel even de andere kant op”, mompelen zij dan.

Het verschil was 258 stemmen, begrijp ik uit de berichten.

Meer dan genoeg, denken ze volgens mij seculier pragmatisch aan de CDA-top. Ze aanbidden daar Hugo de Jonge zoals hij zelf zijn schoeisel aanbidt. Ik snap dat niet, veel anderen snappen het evenmin. Ik vrees dat degenen die stellen dat het CDA een electorale kans liet lopen gelijk hebben. De Jonge zal steeds meer het gezicht worden van een coronabeleid dat tot wantoestanden leidde, terwijl Omtzigt juist tal van wantoestanden aan het licht bracht.

O, wat deden ze vriendschappelijk tegen elkaar na afloop. De Jonge riep Omtzigt zelfs tot zijn tweede man uit. Maar of het echt nog wat gaat worden tussen die twee?

Denkend aan Mark Rutte en Rita Verdonk destijds, weet ik het antwoord op die vraag.

Desondanks zal ik het ook ditmaal pas achteraf voorspellen.


18 juli 2020
Nee, echt, héérlijke organisatie, die VN

Oei, moeilijk dit. Ik wil niet roepen wat ik wil roepen. Her en der op deze aardkloot verdwijnen opiniemakers in de anonimiteit omdat zij waanzin waanzin noemen en het ware fascisme het ware fascisme. Niet woke, die types. En huppekee, daar gaan ze, onder aanvoering van Bari Weiss van de New York Times. Ausradiert.

Mijn overlevingsdrang gebiedt mij het te proberen.

Landgenoten! Zojuist heb ik het schitterende nieuws tot mij genomen dat de fabelachtige VN in de prachtige persoon van… even diep ademhalen... Tendayi Achiume, speciaal rapporteur van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties voor hedendaagse vormen van racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante onverdraagzaamheid... hoera, in één keer gelukt!... dat die fenomenale mevrouw een geweldig rapport heeft opgesteld.

En wat concludeert deze ontzagwekkende madam daarin? Dat wij, de vieze vuile smerige witte Hollanders, vieze vuile smerige witte xenofoben en islamofoben zijn. Qua racisme is de situatie in dit vieze vuile smerige witte zwartepietenland volgens haar zo belabberd, dat onze overheidsdienaren massaal op diversiteitscursus moeten.

(Off the record: pfff, kostte dát even moeite. Neem alleen al het bijbehorende portret van deze - serieus - zelfverklaarde Zambiaanse fan van Robert Mugabe: een rasta-coiffure, een half weggeschoren linkerslaap, een jarenzeventigbril en een ringetje door de neus. Meer dan ooit besef ik nu wat een Gilles de la Tourette-patiënt doormaakt. “Je zegt het niet, Goof!” bijt ik mezelf steeds toe. “Gedraag je!”)

Goed, daar gaan we weer.

Landgenoten! Wellicht ten overvloede wijs ik u erop dat de grandioze Tendayi Achiume, deze magnifieke strijdster voor gelijke rechten, een glorierijke vertegenwoordigster is van een hartverwarmende onderafdeling van een formidabele volkerenbond waarin fabuleuze landen als China, Pakistan en Qatar zitting hebben, net als vroeger het al even luisterrijke Saoedi-Arabië.

(Off the record: mag ik aannemen dat de lezer ervan op de hoogte is in welke mate in die landen de mensenrechten worden gerespecteerd? En dat hij weet hoe wij mensen plegen te noemen die de waarheid... hoe zeg je dat vriendelijk... een alternatieve definitie trachten te geven? Ik vraag dit omdat Tendayi beweerde dat het groeiende antisemitisme in de lage landen, zoals door de nedermoslims met toenemend fanatisme toegepast, alleen maar nauwelijks aandacht in haar aanklacht kreeg omdat haar daartoe de ruimte ontbrak. “Zwijg, Goof!”, sis ik. “Bek houden!”)

Nee, echt, héérlijke organisatie, die VN.

Wat roept u dáár nu? De Verenigde Naties vormen een gecorrumpeerd zooitje, geobsedeerd door de Palestijnse zaak? Een reus op lemen voeten, geïnfiltreerd door de social justice-bende? Een subjectieve, geheel verpolitiekte, miljarden slurpende ambtelijke moloch, tot in alle poriën vergloriawekkerd? Een valse karikatuur van wat die club bij de oprichting, in 1945, ter handhaving van de internationale vrede en veiligheid was, met als gevolg dat angstaanjagend geïndoctrineerde, want eenzijdig voorgelichte - hoi, Sylvana! - types als Tendayi Achiume naar een fatsoenlijk land als Nederland kunnen worden gestuurd om ons te grazen te nemen?

Ach, wat kan mij het ook bommen.

U! HEEFT! GROOT! GELIJK!

Benieuwd hoe lang ik nog heb.


21 juli 2020
De Waarzegster van de Tour de Suisse

Kijk uit, opa gaat nostalgisch doen. Hij was erbij, veertig jaar terug op de met Nederlandse fans volgepakte Champs-Élysées. Hij zag Joop Zoetemelk na afloop trots juichend op de hoogste trede van het podium staan. En hij zag Dries van Agt, minister-president, daar vlak achter likkebaarden zoals alleen een KVP’er dat kon.

Stop dus maar met lezen, sneeuwvlokjes. Adem een ballonnetje lachgas in en ga de snelweg op, weet ik veel. Dit wordt een Omroep Max 50Plus Boomer Special waarin een bijzondere herinnering wordt opgehaald aan de voor Nederland meest succesvolle Tour de France uit de geschiedenis: 1. Joop Zoetemelk, 2. Hennie Kuiper.

Coureurtje hoor, die Joop. Eeuwige tweede, totdat-ie voor één keer geen last had van Bernard Hinault, die dat jaar met een knieblessure in Pau de koers verliet. Vervolgens reed Joop iederéén naar huis. Al dan niet met behulp van Joop zelf, werd er de afgelopen dagen her en der aan herinnerd, ook naar aanleiding van het feit dat het boek Ongezien verscheen, ‘het ultieme eerbetoon aan de laatste Nederlandse eindwinnaar van de gele trui en de laatste Nederlandse wereldkampioen bij de professionals’ (hoewel dat bij Op1 wel héél apart geschiedde. Daar moest Joop vooral vertellen over zijn mislukte huwelijk en het alcoholisme van zijn inmiddels overleden ex. Beschamend).

En dan nu die herinnering.

De overwinning van Joop Zoetemelk werd een maand eerder voorspeld door een mysterieuze dame.

Het is genoteerd, destijds. Door mij, als Telesport-verslaggever, een dag voor het einde van de Tour, nadat het na enig aandringen van mijn kant was bevestigd door zijn ploeggenoot Gerrie Knetemann, de bijgelovigste sportman aller tijden. Het stond op 19 juli 1980 op de eerste Telesport-pagina, onder de kop ‘Waarzegster wist het al…”

De mysterieuze dame meldde zich een maand eerder, in de Tour de Suisse, ongevraagd aan de tafel waaraan de Raleigh-ploeg in het hotel van die dag voor het diner had plaatsgenomen. Ze was een artistocratische verschijning, sprak Duits met een Italiaans accent, had grote donkere ogen, lispelde ongevraagd dat zij in de toekomst kon kijken en wendde zich eerst tot de Kneet: “Jij wordt binnenkort weer vader.”

Dat klopte, terwijl zij het volgens Gerrie niet kon weten. En toen zei zij tegen Joop Zoetemelk: “En jij, Joop, gaat dit seizoen een heel grote wedstrijd winnen. Daar mag je echt op rekenen. Bovendien voorspel ik je dat Bernard Hinault dit jaar tegenslag gaat krijgen. Hinault heeft tot nu toe de wind alleen maar mee gehad. In de eerste week van de Tour de France krijgt hij dezelfde wind tegen.” Waarna zij na het uitwisselen van nog enkele vriendelijkheden in de Zwitserse nacht verdween, de coureurs in verwondering achterlatend.

Joop won de Ronde van Zwitserland níet.

“Blij toe, Joop”, zei de Kneet toen. “Want dan kan zij alleen de Tour hebben bedoeld.”

En ja hoor: dik vier weken nadien was het een feit.

Altijd ontkend dat er meer is tussen hemel en aarde.

Veertig jaar later twijfel ik ineens.


23 juli 2020
Wij zijn een stel hufterige eigenheimers

Kunnen we het wel over het opnieuw oplaaien van het coronavirus hebben, maar wat dacht je van het opnieuw oplaaien van de berichtgeving over het opnieuw oplaaien van het coronavirus? Leg me alsjeblieft op m’n buik en breng me totdat alle 7,8 miljard bewoners van deze planeet succesvol zijn gevaccineerd in een kunstmatig coma, verzuchtte ik van de week zelfs.

Alles is tot mijn leedwezen weer van voren af aan begonnen, waarmee ik niet in de eerste plaats de wederopstanding van Covid-19 bedoel, maar de journalistieke begeleiding ervan.

Wat moet je geloven, wat niet?

Inderdaad verdient het aanbeveling jezelf dat ook zo vaak mogelijk bij het andere nieuws af te vragen. Sommige media zijn zo woke geworden, dat je zelfs zo’n heerlijk ouderwets, onlangs door deze krant gepubliceerd pre-feministisch jarenvijftigbericht als Vrouwen onzeker over hun parkeerskills begint te wantrouwen. “Wie dat anno 2020 durft te publiceren”, dacht ik geheel geïndoctrineerd, “bedoelt daar natuurlijk uitsluitend witte vrouwen mee.”

Het wemelt van het nepnieuws en dat geldt in het bijzonder voor de onafzienbare stroom aan coronagerelateerde items en artikelen waarmee wij helaas andermaal worden overspoeld.

Wat morgen hard nieuws is, blijkt overmorgen onjuist, en wanneer er over de eventuele werking van medicijnen of vaccins wordt verhaald doe je er verstandig aan doordrongen te blijven van het besef dat de afdeling public relations van een farmareus erachter kan zitten, of voor- dan wel tegenstanders van Donald J. Trump, zoals in het geval van het door hem aangeprezen en daardoor beschamend verpolitiekte oude malariamiddel hydroxychloroquine.

Bovendien spreken de geciteerde experts spreken elkaar ook nu weer tegen. Dit is dus de tweede golf, hoor je. Nee joh, dit is de eerste nog, weerklinkt verderop. Ze moeten zo’n beetje naast elkaar in de collegezalen hebben gezeten, maar waarschijnlijk zat de een toen te rummikubben en de ander te tinderen. De een beweert dat de combi van handen wassen, anderhalve meter afstand houden en een mondkapje dragen volstaat, zoals Utrechtse wetenschappers nu weer benadrukken, de andere stelt dat een nieuwe lockdown niet is te voorkomen.

Al is er eerlijk gezegd ook een opvallende overeenkomst: ze blijven allemaal zo vriendelijk en correct.

Stuk voor stuk komen ze weer opdraven in de actualiteitenprogramma’s en talkshows, al die virologen en microbiologen en andere medische hotemetoten. Stuk voor stuk komen ze met hun eigen verklaringen aanzetten voor het opnieuw oplaaien van het virus. Stuk voor stuk doen ze dat zo ingehouden en beschaafd dat ik, net als mijn goede vader vroeger, soms zomaar tegen de kwelbuis begin te schreeuwen.

“Zeg toch ver%#@$%&*! een keer dat wij dit aan onszelf te danken hebben omdat wij een stel egoïstische, hufterige eigenheimers zijn, die schijt hebben aan alles!”

Dat soort teksten zou volgens mij meer effect sorteren.

Maar ja, ik heb er dan ook niet voor doorgeleerd.


25 juli 2020
Wees mooi, Doutzen. En laat het daarbij

Het oog wil ook wat, dus ik verklaar dit met pijn in mijn hart: als we dan toch met z’n allen mondkapjes moeten gaan dragen, bind Doutzen Kroes er dan eentje om die niet alleen aerosolproof is, maar haar tevens het spreken belet.

Jazeker, via via - ‘Het oog wil ook wat’ - durfde deze oude cisgender in de aanhef zomaar te suggereren dat hij een vrouw mooi vindt. Bloedlinke uitspraak inderdaad, want volledig voorbijgaand aan de transbelangen die heden ten dage prevaleren. Maar hé, wat kan mij het bommen. De steunkousperiode, oftewel mijn slotact, mag zich dan wel steeds nadrukkelijker aandienen, de aanblik van feminiene schoonheid blijft jongensachtige bravoure in mij losmaken. Zoveel zelfs dat ik dan, in het volle besef dat de verpakking van het maandverbandmerk Always ook al genderneutraal is gemaakt, glashard over een vrouw rep in plaats van over een menstruerend mens. Oei!

Zet ‘m op, JK Rowling!

Excuses, ik moest dit eerst even kwijt, ik verlaat nu snel het daarmee ingeslagen zijpad en draai vol goede moed de hoofdweg weer op, om duidelijk te maken dat Doutzen Kroes voortaan beter kan afzien van het delen, op Instagram, van ondraaglijk domme berichten. Haar invloed is bijkans groter dan die van de Heere Himself: zij heeft er dik zes miljoen volgers. Maar mevrouw gaat daar niet met de benodigde prudentie mee om.

Onlangs instagrammeerde Doutzen een bericht waarmee zij in één keer toetrad tot het zorgwekkend groeiende leger der aluhoedjes: “Waarom is het boosten van ons immuunsysteem met vitamines en voedsel dat rijk is aan voedingstoffen geen onderdeel van de regels tegen corona? Is het gemakkelijker om een angstige samenleving te controleren? En dan bedoel ik de media, de farmaceutische industrie, onze regeringen en alle grote ondernemingen die andere belangen lijken te hebben dan wij. Er zijn zes bedrijven die alle media bezitten. Is dat niet een belangenconflict? Hoe werken de systemen waar we allemaal in zitten? Wie profiteert ervan?”

O jee, zij dus ook al.

Ze bestoken mij eveneens, de antivaccinatie-gekken, de 5G-wappies, de dwazen die het gevaar van Covid-19 ontkennen en er niet voor terugdeinzen het volk andermaal met hun potsierlijke demo’s te besmetten, enzovoorts. Vrijdag nog verloren ze, gegroepeerd in het actieplatform Viruswaanzin, een rechtszaak tegen de overheid. Dit soort mafkezen, dat overal een duister complot achter vermoedt, was er altijd al. Maar nu zijn ze met meer dan ooit en weten ze zelfs topmodel Doutzen Kroes in hun midden. Gezien de onzekere tijden waarin wij momenteel leven is het onstuitbare woekeren van deze ontwikkeling ongetwijfeld psychologisch verklaarbaar. Intussen zitten we er maar mooi mee.

“Ik heb een tijdje niets van mij laten horen”, was de openingszin van Doutzens bericht.

Ik heb een verzoek aan haar: doe dit vanaf nu ook maar weer, indien mogelijk graag nog iets langer.

Wees mooi, Doutzen.

Daar ben je goed in, zegt de oue sok.

En laat het daarbij.


28 juli 2020
Dat wordt wat, met die mondkapjes straks

Een klassieke huwelijkse plicht - de echtgenoten dienen elkaar morele hulp te bieden - bracht mij ondanks de verontrustende coronaontwikkelingen in die regio naar het hart van Vlaanderen, naar de Grote Markt in Dendermonde om precies te zijn, een wonderschoon plein waar de Westmalle Tripel volop verkrijgbaar is.

“Wij willen hier graag iets op het terras eten”, zeiden wij tegen de serveuse die ons bij de keurig afgehekte buitenbalie van restaurant Den Abazjoer ontving.

“Dan moet u eerst uw mondkapjes om”, zei zij.

“Hoe krijgen wij onze maaltijd dan naar binnen?” vroegen wij.

“Zodra ik u heb doorgelaten mogen ze weer af”, antwoordde zij.

Mondkapje op, mondkapje af, en dat binnen een meter. Zo zie je maar dat het altijd nog lachwekkender kan. Bovendien bewees mijn bezoek aan het pittoreske Vlaamse stadje voor mij dat ze bij het RIVM niet helemáál boekiezoek waren toen ze beweerden dat het nut van die ondingen nog altijd niet is bewezen. Het begint bij burgerlijke gehoorzaamheid, en waar ook maar mogelijk trokken de Belgen hun verplichte mondkapjes onder hun kin, of bedekten ze er alleen hun mond mee en niet hun neus. Dat bevordert het flattenen van de curve volgens mij óók niet echt.

Ik kan mij er nog wel iets bij voorstellen ook.

Sluit ik mij daarmee aan bij de stoet der dwazen die met Doutzen Kroes als fraai boegbeeld de oorlog aan de duistere machthebbers heeft verklaard? Niet dat ik daar nog welkom zou zijn. Het stukje dat ik aan haar warrige complottheorie over de corona-aanpak wijdde leverde mij een miljoenmiljard scheldkanonnades op, met als hoogtepunt deze bijdrage van twitteraar @AQtime (om de authenticiteit van zijn tweet te waarborgen respecteer ik de unieke wijze waarop hij stijl en spelling interpreteert): “Rob is corrupt and wordt betaald als propaganda mondstuk het verhaal aan te houden die hem van boven af gedelegeerd krijgt en iedereen aan te vallen die er van af wijkt. #HoaxVIRUS.”

Nee, ik denk niet dat ik het risico loop om in een door Elvis bestuurde, op 5G-straling draaiende UFO te worden afgevoerd om voor eeuwig in onderaardse gewelven bij Ground Zero te worden ondergebracht, u weet wel: waar op 9/11, op instigatie van de ware moordenaars van John F. Kennedy, die beruchte inside job werd verricht. Met andere woorden: ik hóór niet bij die club. Al blijf ook ik zo vaak mogelijk, in tegenstelling tot wat de Doutzen-fans denken, mijn oor te luisteren leggen.

Voorbeeld.

Zit ik daags na het vervullen van mijn morele huwelijkse plicht wéér op een terras, 200 kilometer noordelijker op het Amstelveld in Amsterdam. Spreek ik Gilbert, uitbater van café Marcella. Zegt-ie: “Het zijn helemáál niet de jongeren die lak hebben aan de anderhalvemetermaatschappij. Het zijn juist de ouderen hier. Ze kruipen boven op elkaar en trekken zich niets aan van onze waarschuwingen. Verwend volk is het.”

Dat wordt wat, met die mondkapjes straks.


30 juli 2020
Zij waren de sjaak, niet jullie

Attentie, hier volgt BLM-bericht numero 13.895.797, vanzelfsprekend van de uitvinders van de Divi Bokaal: “Surinamers en Antillianen in Nederland moeten kosteloos hun achternaam kunnen veranderen als die uit het koloniale verleden stamt. Daarvoor pleit Gideon Everduim, Statenlid van Denk in Noord-Holland.”

Een Black Achievement Award zal het mij wel weer niet opleveren en de Divi Bokaal al helemáál niet. Ik vraag het desondanks: waarom, beste Gideon, ouwe rapper van me, waarom toch die eeuwige link tussen het ‘leed’ van jou en je lotgenoten en dat van jullie verre voorouderen? Waarom toch dat spelen van de slachtofferrol op grond van hún ervaringen? Zíj waren de sjaak, niet jullie. Dit is het hier & nu, man. Jullie hebben je eigen identiteit. Pak vandaag nog je kansen, ze zijn er echt, mogelijkheden zat, Nederland is welvarend, máák er wat van.

Goh, ik zou er bijna een rapnummer van maken.

Aldus posiviteitsgoeroe Ome Rob, wiens achternaam bij het Nationaal Archief onder ‘slaveneigenaar’ staat genoteerd in het Slavenregister Suriname. Dertien stuks! Wat een schoft, die Hoogland! Dank, Gideon, als jij er niet was geweest had ik het nooit geweten. Al heeft het mij geen grammetje schuldbesef opgeleverd en aarzel ik ook niet om degenen die zo verbeten in hun Afrikaanse roots zitten te poeren (uiteraard vinden ze ook dat de zoektocht naar hun echte namen door de overheid moet worden gefinancierd) erop te wijzen hoe de Aziaten zich staande houden.

White supremacy, Gideon? Ammehoela. De Aziaten blinken overal op deze planeet uit. Ze komen nauwelijks voor in de misdaadcijfers en studeren en werken keihard (dat hangt samen). Bijna zou ik ook zeggen: kijk eens hoe hoog ze scoren op de IQ-lijsten. Die domme witmang is helemaal nergens. Maar sinds deze week gaat van de gevestigde intelligentietesten ook al een racismebevorderende werking uit, wegens ‘cultuuronvriendelijkheid’. Bovendien is Harvard - ja echt, Harvard - zo woke geworden dat men op die gerenommeerde universiteit, onder druk van de social justice warriors, serieus een quotum voor Aziaten wil instellen om andere etnische groeperingen meer kansen te bieden.

“Dag, ik ben Kim Ang Yuu.”

“Oprotten, jij! Je bent te slim voor ons!”

Stel je eens voor dat je zóiets te horen krijgt, Gideon.

Tragisch, wat de tot slaaf gemaakten, zoals we ze tegenwoordig noemen, destijds allemaal hebben moeten doormaken. Dat ze vaak de achternamen van hun eigenaren kregen: mensonterend. Maar dat was toen, niet nu. Geen normaal mens, anno 2020, die denkt dat iemand er minder toe doet wanneer hij zich als Gideon Everduim voorstelt, ik noem maar een naam. Daarentegen zullen er wél veel normale mensen zijn die zich doodergeren aan een uitspraak van de Surinaamse Amsterdammer René Adriaan, ook in dat NOS-artikel aangehaald. Hij zei dat het afnemen van iemands eigen naam ‘een vorm van stelselmatige genocide’ is.

Echt bezopen.

Sla dat boek toch eens dicht, Gideon. En lees in plaats daarvan bijvoorbeeld die lange Facebookpost van Orville Breeveld, zoon van de voormalige Amsterdamse wethouder Hannah Belliot. Orville verdiepte zich in de Afrikaanse slavenhandel en vond, verwijzend naar de grote rol die de Afrikanen er zelf in speelden, ‘ongemakkelijke verhalen’ die tot ‘ongemakkelijke gesprekken’ kunnen leiden.

Ja, ook dat is het verleden.

Maar misschien voel je je dan eindelijk eens wat minder slachtoffer.