1 mei 2021

Ik wil vooral minder hypocrisie

Chop chop, zei inspecteur Frost altijd in ‘A Touch of Frost’. Ik zeg het nu ook, en wel tegen onze volksvertegenwoordiging in al haar geledingen. Het betekent ‘Opschieten’ en ik moedig Den Haag ermee aan om als de wiedeweerga aan de slag te gaan met de dingen waar het in deze crisistijd werkelijk om draait.

Chop chop!

Spreek je moerstaal, schampert een bariton links achterin de zaal. Meneer heeft een punt, geef ik toe. Toch meen ik mij dit uitstapje naar het Engels te kunnen veroorloven omdat het Kaagmens die taal tijdens het notulendebat eveneens weer van stal haalde. Zij is mijn grote voorbeeld. Zoals zij maatschappelijk functioneert, zo wil ik ook functioneren. Al lukt het mij nog steeds niet met zoveel dédain op het gepeupel neer te kijken.

Gevraagd naar wat er gebeurd was sinds zij gedurende het positie-Omtzigt-functie-elders-gehannes had getracht om Mark Rutte met de uitspraak ‘Hier scheiden onze wegen’ uit de weg te ruimen, antwoordde het Kaagmens het volgende: “Ik praat misschien soms in een niet-Binnenhofs Nederlands. Als ik zeg ‘Hier scheiden onze wegen’ dan zeg ik ‘Our ways part here’. Wij scheiden, hier scheiden de wegen. Dat wil niet zeggen dat ik voor eeuwig afscheid neem van iedereen, maar ik sta op een ander punt van vertrek.”

Nieuw leiderschap? Proest!

Rutte IV is in de maak, dat staat vast.

Dat heeft-ie handig aangepakt, de premier. Weet je wat, dacht-ie, laat ik nu óók maar eens, via via, iets uitlekken. Zo kwam het de buitenwereld ter ore dat niet alleen hij, maar het hele kabinet de positie van Pieter Omtzigt tijdens de roemruchte sensidebiliseerbijeenkomst had besproken. Oók onze rechtschapen schaatsheld Wopke, óók het zo welgemanierde Kaagmens, dat ons nog even op de mouw trachtte te spelden dat zij toen te Nigèr verkeerde (zij spreekt dan misschien geen Binnenhofs Nederlands, maar Binnenhofse streken hoef je haar niet meer te leren).

Hoe het kwam weet ik niet, maar ik begon zomaar ‘Woman is the niger of the world’ te neuriën.

Zo kreeg Mark Rutte het stel in elk geval weer binnenboord.

Vijftien uur lang werd er donderdag weer hevig verontwaardigd over gedaan, door de oppositie, met als uiteindelijk resultaat, middenin de nacht, dat de Kamer een motie aannam waarin een nieuwe bestuurscultuur werd aanbevolen. Serieus. What’s next? Een motie waarin voor mooier weer wordt gepleit?

Hallo, dacht ik bovendien, denken jullie nou echt dat er voortaan, indien de meerderheid wederom slechts één zetel is, níet over posities van collega’s die de eenheid dreigen te verstoren wordt gesproken? Zo is het altijd gegaan en zo zal het altijd blijven gaan. Er moet namelijk beleid worden gemaakt en uitgevoerd. Wie louter zuiverheid wil, moet niet in het Binnenhof zijn, maar in een boeddhistisch klooster.

Zij willen meer transparantie.

Ik wil vooral minder hypocrisie.

Kijk nu eindelijk eens wat er dankzij corona in het land aan de hand is, dames en heren volksvertegenwoordigers.

Doe dáár iets aan.

Chop chop!


4 mei 2021

Koffie? Náást het terras, svp

Tijdens mijn eeuwige zoektocht naar reinheid, puurheid, onschuld en geluk belandde ik zomaar bij de Adelbertusakker, dat wil zeggen: bij de tijdelijke bestelbalie van een etablissement dat naast dit heiligdom in Egmond-Binnen is gelegen.

‘Nieuw Westert’ heet die uit het as herrezen tent, die begin 2019 compleet door een nachtelijke brand werd verwoest en sinds vorige week eindelijk, net als alle andere polderlandse horecazaken, tussen 12.00 en 18.00 uur het nieuwe terras mag openen.

Ik wilde dit kleine stapje naar het oude normaal zo graag zetten dat ik er zelfs toe was overgegaan wanneer het duingebied ter plekke door slagregens en windstoten van 110 km per uur zou zijn geteisterd. Het werd mij niet gegund. Reden: de klok stond op 10.43 uur. Ik kon wel koffie krijgen, to-go zoals dat heet, plus nog het een en ander. Maar het nuttigen ervan diende toen nog dik vijf kwartier náást het terras te geschieden. En dat deed ik dus maar, staande, net als een stuk of twaalf lotgenoten, die de anderhalvemetersamenleving minder respecteerden dan wanneer zij wel op het terras hadden mogen plaatsnemen.

Dat terras?

Helemaal leeg.

De koffiedrinkers ernaast?

Samengeklonterd.

“Ze beweren toch dat blinden baat hebben bij het drinken van het bronwater uit de Adelbertusput?” dacht ik. “Zouden Hugo de Jonge, Jaap van Dissel en al die OMT’ers die deze maatregel hebben geadviseerd daar dan niet eens een slokje van kunnen nemen?”

Ja, sorry hoor, aangaande de coronakwestie erken ik, over het algemeen, de deskundigheid van mensen die daar jarenlang voor hebben doorgeleerd. Die massale aanval van dikkemiddelvingeridiotie bij de Johan Cruijff Arena, zondagmiddag, nadat Ajax kampioen was geworden? Ik erger mij er nu nog kapot aan, net als aan corona-ontkenners zoals Thierry Baudet, die de weg echt volledig is kwijtgeraakt, getuige bijvoorbeeld die schandelijke FvD-poster waarop de lockdown met de bezettingsjaren wordt vergeleken. Met afschuw reageer ik bovendien op zo’n bericht als uit het Friese Waadhoeke, waaruit blijkt dat vandalen het huis van een in het ziekenhuis opgenomen coronapatiënte met de kreet ‘Covid = fake’ hebben beklad. En ik schud meewarig het hoofd bij mededelingen zoals deze van Dagblad van het Noorden-verslaggever Bas van Sluis: “Ik weet dat er mensen met Covid-19 in het ziekenhuis liggen, maar zelfs daar nog het bestaan van het virus ontkennen.”

Daarover dus geen misverstand.

Maar dit?

De horecazaken, waar ook in Nederland, verbieden om hun klanten een paar uur eerder op hun keurig aan de beperkingen aangepaste terrassen te ontvangen, terwijl toestemming de volksgezondheid aantoonbaar juist ten goede zou komen omdat het virus daarmee een minder grote verspreidingskans krijgt?

Nee, ik vond geen reinheid, puurheid, onschuld en geluk die ochtend.

Wel bestuurlijke starheid.


6 mei 2021

De briljante eenvoud van André

Dag pose, dag snobisme, dag deugdrang, tot de volgende keer maar weer, want jullie rollen zijn natuurlijk niet uitgespeeld. Ik omhels nu, met grote hartstocht en dankbaarheid, de eenvoud zoals hij zich tijdens de Dodenherdenking aan tv-kijkend Nederland manifesteerde. De bevrijdende eenvoud van André van Duin.

No-nonsense, geen poespas, rechttoe-rechtaan. Zo is André van Duin en zo was ook de 4 mei-toespraak waarin zijn voor de Arbeitseinsatz naar Duitsland gedeporteerde Rotterdamse vader centraal stond, een overdenking waarin goddank niet gepoogd werd ‘de eigen voortreffelijkheid te etaleren en arglistig tussendoor de eigen politieke voorkeur als reddingsboei voor aankomend onheil te propageren’, zoals mr. Theo het vol bewondering voor André zei (laat varen die eeuwige neiging om uw op hol geslagen partijleider te verdedigen, maître, beperk u tot dit soort bespiegelingen en ik omhels u óók).

Vooruit, ik gooi er meteen ook maar een beroemde uitspraak van de tegenwoordig helaas veel te weinig geciteerde Godfried Bomans tegenaan: “Eenvoud is niet het kenmerk van de beginner. Eenvoud is de duur bevochten stempel van de meester.”

Ach, Bomans. Wat mis ik ‘m toch. Als ik zijn naam hoor denk ik trouwens niet alleen aan een geniale schrijver maar ook aan een anekdote waarin mijn vrouw een rol speelt als scholiere. Zij kreeg, als Haarlemse, van haar leraar Nederlands de opdracht om een bepaalde tekst uit een verhaal van Godfried Bomans te verklaren. Zij zocht zijn nummer in het plaatselijke telefoonboek op, legde hem uit wat de reden van haar telefoontje was en hoorde vervolgens een schaterlach aan de andere kant van de lijn.

“Zeg maar tegen uw leraar, juffrouw, dat de schrijver hier helemaal níets mee bedoelde. U mag mij citeren.”

Enfin, André dus.

Dré voor intimi.

Ik heb, een kwart eeuw geleden alweer, een paar jaar voor hem mogen werken en werd bij elke ontmoeting getroffen door zijn gewoonheid - en dan in de meest positieve zin des woords. Achter al die weergaloze typetjes school een lieve, positieve man met een hoog arbeidsethos en zonder ook maar een greintje kapsones, die mij bijvoorbeeld desgevraagd deelkundig maakte van het recept van zijn befaamde groentesoepdieet. En zo is-ie nog steeds. Hij kreeg veel voor zijn kiezen de laatste jaren, maar hij blijft die Rotterdamse arbeidersjongen die vindt dat je anderen zo weinig mogelijk met je sores moet lastigvallen en dat je je bovendien nooit beter moet voordoen dan je bent.

De ernst was er altijd al hoor, als niemand keek.

Maar tegenwoordig, sinds de serie Het Geheime Dagboek van Hendrik Groen, is de ernst er ook voor het grote publiek.

In al haar arrogantie noemde schrijfster Solange Leibovici - dag pose, dag snobisme, dag deugdrang - Dré's toespraak vooraf al een farce. Het tegendeel bleek het geval: het werd, daar op die lege Dam, een indrukwekkend vertoon van bescheidenheid en nederigheid, voor iedereen begrijpelijk en mede daardoor briljant in zijn eenvoud, de duur bevochten stempel van de meester.


8 mei 2021
Oei, mondkapje vergeten

Wil ik, zoals elke week, 28 perssinaasappelen aanschaffen, kom ik thuis met een fles HG-koffiemachineontkalker met melkzuur, volgens het etiket speciaal ontwikkeld voor het verwijderen van kalkaanslag uit espressomachines op een uiterst milde maar effectieve wijze.

“Wat moet ik dáár nu weer mee?” roept mijn vrouw.

Rustig maar, ik leg het uit.

Ik houd niet van supermarktperssinaasappelen, moet u weten. Nee, dat verdient een andere formulering: ik houd niet van fruit dat binnen enkele dagen tot oude beschimmelde foamballen verwordt. Om die reden parkeer ik mijn bolide die dag in een aanpalend dorp, waar de zucht naar genotsmiddelen en de daarmee verbonden neiging tot zondigheid weliswaar aanzienlijk kunnen worden genoemd, maar waar tenminste nog een groenteboer is gevestigd. Vanaf de parkeerplek is het 500 meter lopen naar zijn winkel. Vlak voordat ik bij hem arriveer realiseer ik het mij plotseling, vergeefs graaiend in mijn jaszakken: shit, geen mondkapje.

Het wordt nooit wat met het mondkapje en mij.

Let wel, hier ligt geen onwil aan ten grondslag. Ik behoor niet tot het schrikbarende peloton Baudetiers wier standpunten aangaande al wat met Covid-19 van doen heeft zo diep in beton zijn gegoten, zo stevig zijn vastgeklonken en dus zo onwrikbaar zijn, dat zij elke tegenwerping, hoe goed onderbouwd ook, meesmuilend naast zich neerleggen. Oogkleppen dragen zij namelijk wél. Sterker nog, jíj bent de nitwit in hun ogen. “Ik ben goed geïnformeerd”, zei een kennis die geen vaccin wil, corona nog altijd als een griepje beschouwt en mondkapjes weigert te dragen kortaf tegen mij. Met andere woorden: jij bent níet goed geïnformeerd.

Je moet de lef maar hebben.

Enfin, geen enkel bezwaar dus, tegen mondkapjes.

Ik vergeet ze alleen steeds.

Wat nu te doen? Teruglopen naar mijn auto? Ik heb nog een pakje mondkapjes in het dashboardkastje liggen, maar hallo, dat is 450 meter vice versa. Even overweeg ik daarom om het in elkaar gefrommelde exemplaar op te rapen dat vlak voor mij op het trottoir ligt, maar ik zei het al: dit is een zondig dorp. Men gaat hier volgens de geruchten geen variant uit de weg, dus dat plan wordt om hygiënische redenen snel geschrapt, mede doordat inmiddels het besef tot mij doordringt dat de drogisterij slechts tien meter verderop is.

“Heb jij misschien nog een mondkapje over?” roep ik door de deuropening naar een der caissières.

“Ja hoor”, zegt zij vrolijk.

Zij dartelt op mij af, overhandigt mij een schoon wegwerpexemplaar en zegt: “Zo meneer, nu kunt u tenminste gezellig bij ons binnenkomen. Welkom!”

Oei, dat is de bedoeling niet. Ik wil alleen maar naar de groenteboer, maar ik kan nu ook niet zomaar weglopen. Men kent mij hier - alles in het nette hoor - en dat kind heeft mij nota bene hartstikke vriendelijk geholpen. En dus loop ik naar binnen en…

Juist.

€ 7,30, mevrouw, zo’n ontkalkingsmiddel.

Nu nog een espressomachine.


11 mei 2021
Ik wil Frank de Boer knuffelen

Wacht even hoor. Hij stond voor het eerst sinds de Slag bij Ane, of daaromtrent, in de basis. Hij deed 80 minuten mee, tegen FC Emmen wel te verstaan. Niets ten nadele van FC Emmen, maar da’s niet echt City, Chelsea of PSG. En op basis dáárvan zou Arjen Robben dan in de selectie voor het EK moeten worden opgenomen?

Het werd serieus gesuggereerd door het traditioneel opperopportunistische voetbaljournaille nadat FC Groningen de streekderby tegen de Emmenaren mede dankzij enkele assists van Arjen Robben - in mijn tijd werden dat gewoon voorzetten genoemd - met 4-0 had gewonnen.

En wat zei Arjen toen?

Niet: “Doe niet zo raar, jongens.”

Wel: “Ik sta ervoor open.”

Echt waar!

“Ik denk dat we dat idee maar even langs de zijlijn moeten parkeren”, reageerde Frank de Boer nuchter.

Hè hè, eindelijk blij dat Frank de Boer onze bondscoach is. Na die rampzalige uitwedstrijd tegen Turkije dacht ik dat het er nooit meer van zou komen. Maar nu overweeg ik zelfs om Frank uit dankbaarheid even lekker te gaan knuffelen. Dat mag binnenkort weer, las ik maandag. Frank is dankzij dit besluit een serieuze eerste gegadigde voor mij want met die vreselijke homofobie moet het in de foebelsport, zoals Frank de voetbalsport noemt, ook maar eens afgelopen zijn.

Laten wij een daad stellen, Frankie!

Trouwens, nu ik je toch spreek: Kees Rijvers wordt over tweeëneenhalve week 95 jaar.

Kan híj niet als joker worden ingezet, tijdens het EK?

Sorry, ik was óók ooit sportjournalist!

Vergeef mij deze lolbroekerij, lezer. Misschien is het momenteel zelfs wel helemaal niet gepast om de toon van een stukje waarin de belangrijkste bijzaak van het leven centraal staat zo licht te maken. Het gezin van PSV’er Eran Zahavi is zondag dusdanig bruut overvallen dat ik er geen enkel bezwaar tegen zou hebben als de daders én zouden worden gevierendeeld én zouden worden onthoofd én zouden worden opgehangen, al realiseerde ik mij nu dat de tweede en derde mogelijkheid om praktische redenen beter in omgekeerde volgorde kunnen worden toegepast. Wat. Een. Meedogenloos. Tuig. Gericht schieten, hermandad, bij de aanhouding. Geen enkel bezwaar tegen een kogelgat of drie, vier in hun voorhoofden. Zeg maar dat jullie op de benen mikten en dat er toen iets misging. Ik zal het desgewenst bevestigen.

Maar goed, het leven gaat verder, zelfs voor Eran Zahavi en zijn vrouw en kinderen, ik wens hen in alle oprechtheid veel sterkte toe maar keer nu toch nog even terug naar de EK-selectie zoals Frank de Boer die voor ogen heeft.

Geen Arjen Robben, goddank.

Maar wel… Wappie Weghorst!

Hij maakt toch weer een grote kans, nu De Boer vanwege de coronaperikelen drie man extra mag meenemen. En ik begrijp ineens waarom: Wout Weghorst wil zich niet laten vaccineren, dus dat gaat Frank de Boer overal rondbazuinen, dus daar komt geen verdediger meer bij in de buurt.

Snappie?


15 mei 2021
Het schip van Thierry Schettino

Ah, dát is ‘t: Thierry wil slechts ophef. “Dus FVD zal ophef zijn - of zal niet zijn. Enjoy the ride”, zegt de jongeheer Baudet in de slotzinnen van het malste essay ooit. Hij publiceerde het op de site van zijn partij en de allermalste zin - toegegeven, het was moeilijk kiezen - was wel deze: “Daarom trotseer ik steeds weer zo’n mediastorm en ben ik zelfs bereid geweest om afsplitsingen te laten ontstaan.”

Zonneklaar: dit werd neergepend door een man die zichzelf nog steeds koste wat kost wil presenteren als de kapitein die nog geen nanoseconde de controle over het Forum-schip heeft verloren, maar voor wie het op het moment van schrijven reeds duidelijk was dat er wéér bemanningsleden zouden gaan muiten. Hij wist dat de volgende opsplitsing/afsplitsing - Van Haga en hij ruzieden er reeds dagen over - er alweer aankwam. Daar sorteerde hij lekker op voor, al dacht ik wel meteen: zou het dan anders zijn gelopen, dwaas, als je níet bereid was geweest om al die afsplitsingen te laten ontstaan?

“O, je wilde ons niet weg hebben? Had dat dan meteen gezegd, gekkie. Dan waren we natuurlijk bij je gebleven.” Ik heb veel verbeeldingskracht, maar dat hoor ik Henk Otten, Annabel Nanninga, Joost Eerdmans en Wybren van Haga eerlijk gezegd niet snel beweren, en al die andere prominente ex-FvD’ers van wie ik de namen hier niet ga noemen omdat ik dan geen 500 woorden maar 5000 nodig zou hebben, evenmin.

In een zeldzaam moment van zelfreflectie - misschien was de doos Meursault leeg, wie weet is het een bijwerking van corona - zal het wellicht tot Thierry Baudet zijn doorgedrongen dat hij een foute ideeën verspreidende narcist zal zijn - of niet zal zijn. Dat hij met zijn verwerpelijke theorieën de mensen die hij aantrekt altijd en eeuwig weer zal afstoten, op een paar nuttige idioten na. En dat hij daarom snel een andere heel foute theorie moest ontwikkelen, namelijk eentje over het nut van ophef.

“U weet toch dat de Nazi’s ook zo hun gedachten hadden over de architectuur en de moderne kunst, meneer Baudet?”

“Tsss, typisch een msm-vraag dit. Begrijp toch eens dat ik daarmee alleen maar ophef wilde creëren.”

Let maar op, onder dat tapijt veegt hij voortaan alle vuiligheid.

Zal ooit het moment komen dat iederéén het schip van Thierry Schettino heeft verlaten en dat hij dan, om maar ophef te kunnen blijven veroorzaken, zichzelf gaat opsplitsen? Ik heb de Gremlins-films gezien en hoop daarom van niet. Net een Mogwai, die Thierry. Zodra een Mogwai met water in aanraking komt splitst hij zich op in meerdere boosaardige en gewelddadige Gremlins die er niet voor terugdeinzen om mensen, dieren of soortgenoten te martelen of te doden.

Welnu, maak van dat water wijn - het is eerder gedaan - en je hebt Thierry.

Vergeef me, ik zal lolbroek zijn - of zal niet zijn. Ik enjoy the ride nu eenmaal alleen maar bij ophef & vertier. Al meen ik het serieus als ik zeg dat hij inmiddels beter geen ophef kan creëren, maar opheffing.


18 mei 2021
Antisemitische waanzin

Deze meneer mag dan altijd wel zelfgenoegzaam de wijsneus uithangen, in werkelijkheid is hij ook maar een onnozelaar. Voor alle zekerheid vroeg ik het daarom toch even op Twitter: “Als je de leider van een demissionair kabinet bent, spreek je dan óók namens alle ministers?”

“Ja”, zei Wouter de Winther, de duider aller duiders.

“Ja”, zei Frans Weisglas, voormalig Kamer-voorzitter.

Er waren meer antwoorden. Voornaamste eigenschap: Rutte-bashing. Volksvermaak numero 1 momenteel, niet helemaal onbegrijpelijk, maar het neemt hysterische vormen aan. Zoals zo vaak bood de deleteknop verlichting. Ofschoon ik mij wel enigszins mistroostig blijf afvragen of wij er ooit in zullen slagen de huidige periode, die zich kenmerkt door een gebrek aan respect voor deskundigheid, achter ons te laten. Kennis en rede doen er steeds minder toe. De grote muil wint terrein, maar in dit specifieke geval niet dankzij mij. De competentie van het duo Wout & Weis erkennende, antwoordde ik: “Aha, best interessant nu.”

Ik doelde op deze tweet van de minister-president: “Het is onacceptabel dat Hamas willekeurig raketten op de burgerbevolking afvuurt. Nederland steunt het recht van Israël op zelfverdediging, binnen de grenzen van het internationaal recht en proportionaliteit.”

Mark Rutte sprak daarmee dus ook namens het Kaagmens, dat dankzij zowel haar huwelijk als haar ambtelijke verleden directer dan welke andere bewindspersoon ook is betrokken bij de gang van zaken ter plekke. Als ze een hart heeft, waar ik ondanks alles nog steeds vanuit ga, weten we allemaal waar het ligt. Dat maakte de uitspraak van de premier pikant en dat bleek ook uit de reacties vanuit Kaags partij en GroenLinks: veel te vriendelijk voor Israël, die Rutte.

Ik dacht er meerdere malen aan terug de afgelopen dagen. De antisemitische waanzin brak los in de wereld. Her en der werden steden tijdens demonstraties tegen het Israëlische optreden in Gaza overspoeld door golven onverbloemd IS-fundamentalisme. Gemakzuchtig wegkijkend hebben we in Europa een monster toegelaten, dat het Palestina-conflict gesteund door allerlei nuttige idioten aangrijpt om de totale vernietiging van de staat Israël te bepleiten.

Duizenden raketten zijn al door terreurgroep Hamas, waarvan leider Ismail Haniyeh Iran nota bene openlijk bedankte voor de financiering ervan, op Israël afgevuurd. Dat het militair superieure Israël daar oorlogsrechtelijk op mocht antwoorden, zoals ook geschiedde, wordt niet alleen door het demonstrerende, vaak gehersenspoelde tuig genegeerd, maar ook door Nederlandse politici. Over verontrustend gesproken.

Traden de autoriteiten op tegen de angstaanjagende Jodenhaat? Welnee. Kijk naar de politieke achtergrond van de lokale machthebbers en je weet waarom. Ook hier doen kennis en rede er nauwelijks nog toe, ook hier wint de grote muil nog altijd terrein. En het GroenLinks van de Jessias en de PvdA van Ploumploum en het D66 van het Kaagmens hebben daar dus geen problemen mee.

Dat gaat nog gezellig worden, in Rutte IV.


20 mei 2021
Denk om uw hart, VVD-kiezer

Gaat ‘t weer een beetje, VVD-kiezer? Of toch nog steeds koorneigingen? Wacht, ik geef u een extra omeprazolletje. Is niet echt gezond, zegt oom dokter. Botonkalking, darminfecies en nierfalen liggen op de loer. Maar nood breekt wetten. Til ook uw hoofd maar even op. Zal ik het nogmaals deppen.

‘t Is me allemaal wat, hè? Als ik eerlijk ben zag ik het al maanden aankomen, maar ik ben nu eenmaal wereldkampioen wegkijken. Nu realiseer ik mij ineens ten volle wat er gaat gebeuren. Hare ijzigheid het Kaagmens heeft gesproken. Zij wil nog voor de zomer een nieuw kabinet en wat haar betreft bestaat de coalitie dan uit VVD, CDA, GroenLinks, PvdA en haar eigen partij. Ik vrees met grote vreze dat Mark Rutte het record van de langstzittende premier zo graag van Ruud Lubbers wil overnemen dat-ie daar nog mee akkoord gaat ook. Hij zit noodgedwongen bij het Kaagmens op schoot. Omdat haar beheersing van haar moerstaal inmiddels nogal te wensen overlaat zal zij dit wel weer een seksistische beeldspraak vinden. Het zij zo.

Rustig maar, VVD-kiezer.

Denk om uw hart.

Neem nog een slokje. Weet dat ik met u meevoel. Besef dat ik achter u sta. Het is onvoorstelbaar wat u wordt aangedaan. U vond op 17 maart ook dat de migratie uit de hand was gelopen, om maar eens wat te noemen. U vond toen eveneens dat de maatschappij angstaanjagend islamiseerde, dat de klimaatplannen waren doorgeslagen, dat het milieu te veel aandacht kreeg, dat we krankzinnig woke waren geworden in dit drugs- en criminelenparadijs en dat de hardwerkende Nederlander de rekening van dit alles wel heel nadrukkelijk kreeg gepresenteerd.

Toch wilde u de problemen vooral fatsoenlijk oplossen. Daarom wilde u geen PVV stemmen, die dag. Te ordinair, die partij, te veel onuitvoerbare plannen. Daarom koos u evenmin voor het Forum. De leider van dat zooitje was qua corona op hol geslagen en al dat gelonk naar extreemrechts - and beyond - ging u veel te ver. Ook de andere splinters gunde u uw stem niet en dus koos u, als ware liberaal, toch weer voor de VVD, ondanks alles, óók omdat u het onophoudelijke gekanker op Mark Rutte, die de aanpak van die vreselijke coronacrisis in uw ogen toch aardig had geleid, zo langzamerhand met een heksenjacht begon te vergelijken.

Huppekee: 34 zetels, de VVD.

Andermaal verreweg de grootste partij.

En dan dit. Omdat het Kaagmens het wil en Rutte bij haar aan de ketting ligt. Let maar op: het CDA gaat mee, dus dit wordt het meest linkse polderlandse kabinet ooit, terwijl links nota bene juist ongenadig op z’n falie kreeg van de kiezers. Lang leve de democratie, maar niet heus: de losers krijgen het voor het zeggen en de grote winnaar moet z’n bek houden. Het is de omgekeerde wereld en ik kan mij voorstellen dat u daar heel beroerd en misselijk van wordt omdat u er over vier jaar pas iets aan kunt doen.

Wat zegt u, VVD-kiezer?

De kotszakken?

Die liggen onder uw bed.


22 mei 2021
Onthulling: ik ben een trol

Vooruit, met de billen bloot dan maar. Als ik het nu nog blijf ontkennen, word ik een tweede Mohammed Saïd al-Sahaf, de Iraakse minister van Informatie die zelfs nog beweerde dat Saddam alles onder controle had toen Amerikaanse militairen diens standbeelden in Bagdad al stonden om te trekken.

Hou u vast.

Rob Hoogland bestaat helemaal niet.

Ik ben een trol.

In werkelijkheid is mijn naam Zwaantje Hartlief. Ik ben tweede non-fictieassisente van de bibliotheek van Kibbelveen (Dr.) en ik publiceer al sinds 1984 als Rob Hoogland columns in De Telegraaf namens het Gezond Verstand Collectief (GVC), een geheime organisatie die zich ten doel heeft gesteld Nederland zo oorspronkelijk mogelijk te houden. Ik zit nu dik boven de 8000 beïnvloedingspogingen.

„Maar Zwaantje, waarom vertel je dit toch?” hoor ik u vragen.

Ik moest wel. Deze week is openbaar gemaakt dat tal van instanties de publieke opinie met nepnieuws trachten bij te draaien. De Russen spelen daarbij met hun honderden medewerkers tellende Internet Research Agency de hoofdrol, aldus De Telegraaf. Ook de Chinezen en tot voor kort de regering-Trump kunnen/konden er wat van, terwijl in Nederland een club van zo’n 800 trollen fakenews over coronavaccins verpreidt.

Welnu, het Gezond Verstand Collectief is ook zo’n organisatie, net als die malle antivaxxersclub van particuliere aard: wij zijn slechts bezorgde burgers. Ik heb liever dat u het van mijzelf hoort dan van Silvan Schoonhoven, die verrekte nepnieuwsjager van De Telegraaf die deze week tot mijn grote schrik al in de suburbs van Kibbelveen werd gesignaleerd.

Maandelijks belegt het GVC een bijeenkomst in theehuis De Kippesthee in ’t Haantje, anderhalve kilometer verderop. En daarna krijg ik, Zwaantje Hartlief, sinds jaar en dag thema’s aangereikt die onder de naam Rob Hoogland richting wakker Nederland moeten worden gemanipuleerd.

Ik heb nu wel een beetje de pest in. Voor dit Hoogland-stukje had het GVC immers een aantrekkelijk onderwerp voor ogen: het nieuwe racisme zoals zich dat niet alleen ontwikkelt in de VS, waar burgemeester Lori Lightfoot van Chicago niet langer door blanke journalisten wenst te worden geïnterviewd, maar ook in Nederland, waar de afdeling Utrecht van Bij1 de deadline voor het solliciteren naar een bestuurlijke functie heeft verlengd omdat de sollicitanten tot nu toe te ’wit’ zijn.

En wie vormt het gezicht van Bij1?

Juist, die ternauwernood in het polderlandse parlement gekozen voormalige golddigger die van de week blijkbaar in de notulen van 1933 van de NSDAP had gebladerd voordat zij in een uiteraard door Denk gesteunde motie een boycot van Israëlische producten eiste.

Jammer hoor, dat ik daar nu niets mee kan doen.

Op naar de bieb dus maar weer.

Wie weet kan ik daar nog enkele boeken van Thomas Sowell, Jordan Peterson en Erdal Balci wat beter in het zicht leggen.

Je moet toch wat?

Veel liefs,

Zwaantje.


25 mei 2021
Naar links! Naar rechts!

Zo, de nichten hebben hun EK gehad, nu zijn wij aan de beurt. Hohoho, die woorden zijn niet van mij, hè. Een of ander foute voetballiefhebber in een appgroepje waarbij ik slechts zeer zijdelings betrokken ben durfde het na het afloop van het Eurovisie Songfestival zomaar te roepen en het is mijn dure journalistieke plicht zoiets op te sporen en te vermelden.

Om het redactiesecretariaat dat de inkomende post behandelt bij voorbaat te ontlasten, haast ik mij verder te verklaren dat ieder mens voor mij gelijk is. Blank, zwart, trans, alle 191.894 genderversies, iedereen heeft dezelfde rechten, ja!? Lang leve diversiteit, inclusie en broccoli! Dit is 2021, man! Sorry… dit is 2021, vrouw! Sorry… dit is 2021, persoon voor wie op last van de rechter in de geboorteakte het vakje ’geslacht is niet kunnen worden vastgesteld’ is gecreëerd! Pfff, ik doe het opnieuw: dit is 2021, mensen! Of is dat soms ook niet inclusief genoeg? Dan maar zo: dit is 2021, wezens! Laat ik voor alle zekerheid ook meteen maar uit de kast komen. Laatst was coronaburgemeester Hubert Bruls weer eens op de kwelbuis en dacht ik: wat een lekker ding zeg!

Duidelijk?

Over verlangen gesproken. Ik bekeek het Songfestival van de allereerste tot en met de allerlaatste seconde, een prestatie die in mijn ogen slechts vergelijkbaar is met het succesvol voltooien van een honderd kilometer lange cross-country bergrace bij extreem weer in een Chinees natuurgebied. En wat denk je? Naarmate de avond vorderde, werd ik steeds vaker overvallen door een ander soort verlangen, namelijk naar de deelname, de volgende keer, van de Snollebollekes, met net zo’n rechttoe-rechtaan nummer als hun hit in dat Jumbo-spotje waarin inderdaad het EK voetbal centraal staat.

Naar links!

Naar rechts!

Douze points, want zonder welke maatschappelijke boodschap dan ook. Dat is volgens mij ook de verklaring voor het feit dat het verschrikkelijke ’Zitti e Buoni’ won. Dat hadden de Italianen aan de publieksstemmen te danken. Mijn theorie: de kijkers waren het bizarre woke-gedoe en dat opzichtige gelonk naar Black Lives Matter in al die liedjes zo zat dat ze massaal besloten dat opgenaaide stel van Il Catastrofali – ik kan mij niet voorstellen dat die groep anders heet – de overwinning te gunnen. Ze stelden géén vermeend onrecht aan de kaak maar schreeuwden en gilden er gewoon lekker op los. Dat werd beloond. Ik begreep die leadzanger ook heel goed, toen hij voor het oog van tweehonderd miljoen kijkers een lijntje leek te scoren. Anders overleef je zo’n verblijf in de green room tussen al die freaks niet. Al begrijp ik inmiddels dat-ie zijn veters zat vast te maken. Proest!

Ja hoor, het werd allemaal prachtig in beeld gebracht.

Even zonder ironie: chapeau voor de makers en de presentatoren.

Maar toen ik Jeangu na zijn smadelijke nederlaag heel schattig hoorde zeggen dat hij zo blij was dat hij zijn identiteit had kunnen benadrukken, borrelde plots wéér een verlangen in mij op.

Zoek maar op in het schema: 13 juni, 21.00 uur.


27 mei 2021
Wordt het de terrasoplossing?

Begrijp het nou, jongens, dat van Ferd. Dag in dag uit wordt die arme kerel stiekem door z’n schoonmoeder geappt. “Hai, lekker ding van me, het lukt mij maar niet om jou uit mijn hoofd te zetten sinds je mij op je huwelijksdag zo innig omhelsde. Geheel in strijd met de coronabeperkingen, nota bene! Dat was lef hebben. En het smaakt naar meer! Wanneer gaan wij eindelijk samen stappen?”

Probeer dat maar eens te weerstaan.

Hup, de kroegen open!

Ferdinand Grapperhaus stelde het ineens voor.

Ja, sorry hoor, de T is nu eenmaal de T. Ferd heeft dat zelf op een legendarisch moment naar Femke geappt, u weet wel: het Amsterdamse Driehoekshoofd dat onlangs, zo ongeveer op het moment dat een misbaksel in de Pijp dusdanig met een mes liep te zwaaien dat één onschuldige persoon de dood vond en vier anderen gewond raakten, in een brief aan de Amsterdamse gemeenteraad liet weten dat tegemoet zou worden gekomen aan hun wens om het aantal fouilleeracties in de stad te beperken. Een verwarde man noemen ze zo’n moorddadige idioot tegenwoordig en het wordt volgens mij helemáál link als er ook nog eens een verwarde burgemeester boven staat.

Ergens snap ik het wel, trouwens.

Ik keek van de week toevallig weer eens naar Opsporing Verzocht en dacht: als je etnisch profileren per se wilt voorkomen, is er inderdaad slechts één manier: stoppen met handhaven.

Benieuwd hoe dit wordt opgelost. Ferd krabbelde al een beetje terug door te verklaren dat er wat hem betreft, om de anderhalvemetersamenleving zoveel mogelijk in stand te houden, géén EK-wedstrijden in de cafés zouden kunnen worden bekeken, hetgeen op zich overigens niet zo vreemd is: als je in een intiem hoekje van een kroeg je schoonmoeder wilt knuffelen, heb je liever geen tientallen lallende voetbalsupporters in je directe nabijheid.

Wat wordt het?

De terrasoplossing?

Dat was by far de meest kolderieke versoepeling ooit. Ik zal het gezicht van Mark Rutte, toen hij haar aankondigde, nooit vergeten. “De terrassen mogen om zes uur ‘s ochtends open”, verklaarde hij bloedserieus. Alsof ook maar één polderlander op dat tijdstip gezellig een terrasje opzoekt. Ik heb zomaar het vermoeden dat hij héél lang met Jort Kelder heeft geoefend voordat hij dat zonder de slappe lach te krijgen over zijn lippen kreeg.

Mag Hugo het ditmaal zelf zeggen?

“De cafés mogen om zes uur ‘s ochtends open.”

Ik ken veel tot op het bot getergde kroegbazen en heb daarom een tip voor Hugo: snel onderduiken, in dat geval.


29 mei 2021
Oplossing: knoop in de piemel

De hoogdravendheid droop ervan af, op de roeptoeter, op de kwelbuis en in zo’n beetje elk prul, papier dan wel online, waarin het oordeel der rijke grootstedelijke bakfietsmoeders doorgaans boven dat van het gezonde verstand wordt geprefereerd.

De kinderen van de toekomst hebben gewonnen!

Dit is een overwinning van Moeder Aarde!

Dat werk.

Bijna ieder juichaapje - en het waren er veel - ging eraan voorbij dat alleen al die twee kreten elkaar slecht verdragen.

Het is een mensenrechtenkwestie, begrijp ik uit het gerechtelijk vonnis dat Shell verplicht om zijn CO2-uitstoot nog voor 2030 met bijna de helft te verminderen. Ik vraag mij af of de vertegenwoordigster van de zittende magistratuur die mij bij het voorlezen van haar verdict iets te triomfantelijk glimlachte toen zij op de achtergrond het orgastisch gekrijs van de Milieudefensie-aanhangers hoorde losbarsten, het edele schaakspel machtig is. Zo ja, dan kan zelfs ik haar kloppen. Dieper dan twee zetten denkt zij niet na.

Wie mensenrechten voorrang wil geven, dient de menselijke aanwas te verminderen. Zo paradoxaal is het, mevrouw de edelachtbare. Hoe meer kinderen in de toekomst, hoe slechter het Moeder Aarde zal vergaan. Tot welke rigoureuze klimaatmaatregelen bedrijven en instellingen ook nog zullen worden gedwongen, er is maar één echte oplossing voor het aardeopwarmingsprobleem: beperking van de groei des mensdoms. Met elke baby die het levenslicht ziet, wordt de CO2-uitstoot verhoogd. En we kunnen daar beter op eigen initiatief iets tegen ondernemen. Als je het aan de natuur overlaat is het slechts wachten op de volgende vleermuis die met nog veel grotere gevolgen een vismarkt aandoet.

Hoe doen we dat?

Hier volgt een ordinaire passage.

Een half jaar terug werd ik op het strand van Egmond aan Zee in het kader van een tv-serie geïnterviewd door Raoul Heertje en Frans Bromet. Later haakte Heertje af en moest het interview opnieuw. Hoe dan ook, op een gegeven moment vroeg Raoul hoe het verder moest met onze planeet.

“Knoop in de piemel”, antwoordde ik.

Heel opvallend: toen het gesprek zonder Heertje moest worden overgedaan, stelde Bromet, wiens dochter Laura zich in de Tweede Kamer namens GroenLinks grote zorgen over het klimaat maakt, die vraag niet nogmaals, met als gevolg dat de kijker van dit commentaar verschoond bleef. Dat was misschien maar beter ook, maar aan de andere kant: in 1950 waren er 2,6 miljard mensen, nu bijna 8 miljard, en Laura Bromet heeft vier kinderen.

Wat hoor ik dáár nu rinkelen?

De alarmbellen, soms?

In een fatsoenlijke wereld kun je geboortebeperking, op welke wijze ook, niet dwingend opleggen. Er is maar één nette manier: met z’n allen de armoede aanpakken. Waar armoede, daar veel kroost. Dat is een evolutionistisch gegeven. Wie de welvaart verbetert, vergroot de overlevingskans van het nageslacht en beperkt daarmee de drang tot voortplanting.

Zo dus.

Weet u wat ‘t is?

Een aarderechtenkwestie.