14 september 2021

Nergens oproer, nergens verzet

Had ik een kogelvrij vest, een taser en Bodyguard Knock Out-spray nodig? Moest er een ontsnappingsroute via de Rue Vieille Horloge en de Place Lionel Accarisio worden uitgezet? Diende ik voor mijn nabestaanden voor alle zekerheid alvast een afscheidsappje te componeren met de code van de kluis voor het geval dat ik de rellen die zonder enige twijfel ook in mijn vakantieoord zouden ontsporen toch niet zou overleven (dat die kluis leeg is zou ik vanzelfsprekend niet vermelden)?

Une fille intelligente est préparée pour son avenir, nietwaar.

Oftewel: een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.

Het antwoord op de vragen zoals in de openingsalinea vervat: nee, onnodig.

Er was, zoals ik eerlijk gezegd al verwachtte, helemaal niets aan de hand in de Provençaalse plaats waar wij de maaltijd pleegden te nuttigen of iets gingen drinken. Elders ook niet, trouwens. Nergens oproer, nergens onlusten, nergens verzet. Overal ging men probleemloos akkoord met de maatregelen. Of ik mij nu bij Chez Ludo meldde, bij Pate à la Main of bij Le Grillon, tot in de verste verte was er geen schuimbekkende massa te bekennen die er met alle mogelijke rumoer op wees dat een nieuwe dictatuur aanstaande was, of buiten haar zinnen over een flagrante schending van haar grondrechten krijste, of met spandoeken wapperde waarop voor een super réinitialisation (Frans voor Great Reset) werd gewaarschuwd.

Er was zelfs geen schuimbekkende eenling te bekennen.

Iedereen liet desgevraagd zijn pass sanitaire zien (geen toegangsbewijs voor het toilet, maar de Franstalige aanduiding voor de QR-code, op de corona-app of uitgeprint op een vel papier, waarmee je kunt aantonen dat je tweemaal tegen Covid-19 bent gevaccineerd). Niemand uitte bezwaren, geen mens werd er door anderen op aangesproken en het dienstdoende personeel beschouwde de controle ervan hooguit als één simpele handeling extra, behorende bij het opnemen der bestellingen. Aan dat laatste moest ik vooral weer denken toen ik bij mijn terugkomst in Nederland las van welke arbeidstechnische argumenten HKN-topman Robèr Willemsen zijn protest tegen de prikpas voorzag die straks, net als nu al in Frankrijk, verplicht zal moeten worden getoond als je bij een horeca-etablissement naar binnen wilt.

Waar ook ter wereld, heeft de overgrote meerderheid van de bevolking er naar mijn stellige indruk geen problemen mee. En waarom? Omdat het overgrote deel van het oude leventje er weer mee kan worden opgepakt. Dáár gaat het verreweg de meeste mensen om en daarom hecht ik er belang aan erop te wijzen dat het feit dat er laatst verspreid over het land waar ik mijn vakantie doorbracht bij wéér nieuwe demonstraties tegen het coronabeleid 140.000 betogers kwamen opdagen, óók betekent dat er 66.880.000 Fransen níet kwamen opdagen.

Ook deze demo werd op Twitter weer breed uitgemeten.

Weet u hoeveel Nederlanders er niet twitteren?

Vijftien miljoen.


15 september 2021

O ja, het heet hier Nederland

Steeds weer een dingetje, terugkeren uit den vreemde. De lezer die mij de afgelopen 104 jaar heeft gevolgd weet dat het mij telkenmale danig beroert. Nederland heeft wel degelijk zijn eigenaardigheden en dat treft mij altijd extra wanneer ik enige weken over de grens heb vertoefd.

Laat ik ditmaal de unieke wie-doet-mij-wat-directheid van het Nederlandsche volk maar eens buiten beschouwing laten. Voor je het weet verwar ik het weer met hufterigheid, want daar komt het in ons geval vaak dichtbij in de buurt (amper drie dagen na mijn terugkomst werd ik dinsdag al bijna digitaal gelyncht omdat ik het op deze plek met een simpele beschrijving van het dagelijks leven in een gemiddelde Franse plaats, waar de verplichte QR-identificatie tijdens mijn aanwezigheid al gold maar geen enkele probleem opleverde, had gewaagd te veronderstellen dat het verzet ertegen weleens minder groot zou kunnen zijn dan her en der wordt gesuggereerd).

Maar hé, dit overkwam mij wél, onmiddellijk nadat ik na mijn landing op Schiphol in mijn vertrouwde, onverwoestbare, ouderwets vervuilende Zweedse diesel, die ik al die tijd had moeten missen, had plaatsgenomen om mijn vertrouwde, onverwoestbare, ouderwets vervuilende Bavink, die ik al die tijd had moeten missen, bij haar logeeradres op te pikken: ik kwam achter een bus van R-net terecht, met op de achterruit een sticker met de tekst: “Reisinformatie van deur tot deur. 0900-9292. € 0,90/pm, max. € 18,-.”

Dat is waar ook, het heet hier Nederland, zuchtte ik. Waar halen ze toch in vredesnaam de lef vandaan. Moet je van je aow’tje leven, hetgeen in deze peperdure stikstoftijden inmiddels nauwelijks nog te doen is. Heb je geen idee hoe je op de 9292-website moet uitzoeken hoe je van Slenaken naar Schuddebeurs moet reizen. Rest je derhalve geen andere mogelijkheid dan een telefonische poging die je inclusief wachttijd liefst negen dubbeltjes per minuut kost. Deinzen ze er niet voor terug om er doodleuk aan toe te voegen dat ze je voor zo’n gesprek - heb jij even mazzel - nooit meer dan achttien euro in rekening zullen brengen. Daarvan kun je nota bene zelfs anno nu nog de hele week je warme hap bekostigen!

Welkom thuis, Goof, mompelde ik hoofdschuddend tegen mezelf, waarna ik op mijn autoradio NPO1 aanzette en tot overmaat van ramp midden in een uitzending van Hilversum Uit terechtkwam, live vanuit een bus die ditmaal in Rotterdam stond geparkeerd. Onderwerp: hoe 9/11 - o ja, het was die dag weer eens 9/11 - het leven van de moslims in die stad definitief veranderde.

De klaagzang, van al die emotionele geïnterviewden…

Die onophoudelijke zieligdoenerij…

De slachtofferrol werd werkelijk weer heel toegewijd gespeeld.

New York herdacht die dag de 2.977 echte slachtoffers van de islamitische aanslagen van 9/11, maar bij de NPO herdachten de uitgenodigde moslims vooral hun eigen leed tijdens de barre twintig jaren die erop volgden.

Ja hoor, Bavink maakte een half uurtje later veel goed.

Maar het was wel weer een cultuurschok.


16 september 2021

Klaas blijft mijn enige echte baas

Niet Klaas, maar Abou. Ik pink een traantje weg. Tegelijkertijd is er het bevrijdende besef dat het slechter had kunnen aflopen. De burgermoeder van het Nederlandse dorp waar men de mannelijke tot wit gemaakte burger - de omschrijving ‘witte’ is te kwetsend, omdat je anderen ermee bewust maakt van de ongelijke verhoudingen - inmiddels meer discrimineert dan Oom Tom destijds bij zijn negerhut, die mevrouw was namelijk ook genomineerd.

Begrijp me niet verkeerd: ik feliciteer Ahmed Aboutaleb met zijn benoeming tot World Mayor 2021, oftewel Beste Burgemeester van de Wereld van 2021. Maar ik had de prijs liever aan Klaas Agricola gegund, de eerste burger van Dantumadiel (Fr.). Dat zal niet alom verbazing wekken. Ik nomineerde Klaas hoogstpersoonlijk, ten eerste omdat er ten tijde van de kandidaatstelling nauwelijks sprake was van coronabesmettingen in zijn gemeente (de lokale bestrijding van het Covid 19-probleem diende in de ogen van de organisatoren bij de beoordeling veel gewicht te krijgen), ten tweede omdat hij zich als partijloze, buitengewoon betrokken boerenzoon uit de regio profileerde en dus niet tot de baantjesmachine behoorde die de burgemeesterschappen in dit land sinds jaar en dag onderling pleegt te verdelen, ten derde omdat Femke Halsema op dat moment als de enige Nederlandse kandidaat naar voren was geschoven terwijl het aantal besmettingen in haar stad toen, mede door haar toedoen, juist recordhoogtes bereikte.

Vooral punt 3 inspireerde mij. Een faalhaas als enige polderlandse deelnemer die bovendien, als voornaamste maatregel, struikgewas laat verwijderen wanneer in de directe nabijheid ervan een oude vrouw is vermoord, dat moesten we niet willen met z’n allen.

Hela hola, leve Klaas Agricola!

Klaas is de baas!

Mijn initiatief in deze rubriek, doorspekt met dat soort slogans, werd van harte ondersteund. Vooral vanuit Friesland stroomden de aanbevelingen bij het World Mayor Project binnen, met als gevolg dat Klaas Agricola zowaar in gezelschap van Femke Halsema op de long list kwam te staan. Aan mijn trompetgeschal was echter tevens een nadeel verbonden: elders werd men er eveneens door wakker geschud, waardoor namens Nederland ineens ook twee Ahmeds op die lijst verschenen, te weten de heren Marcouch (Arnhem) en Aboutaleb (Rotterdam).

Tussen u en mij: toen wist ik het al.

Klaas kon het vergeten.

Net als de twee Ahmeds promoveerde hij nog wel naar de short list van die deugclub. In tegenstelling tot Femke, waarmee het hoofddoel was bereikt. Maar ik voelde aan mijn water dat dit voor de enige Nederlandse tot wit gemaakte burgemeester van mannelijke kunne het einde betekende, zoals inderdaad op 1 juli bleek. Slechts allochtoon rolmodel Ahmed Aboutaleb behoorde namens Nederland tot de finalisten, waarna hij tot Beste Burgemeester van de Wereld werd uitgeroepen.

Nu nog je dochter van harte aan een autochtoon gunnen, Abou.

Dan ben je helemaal een topburgemeester.

Al blijft Klaas mijn enige, echte baas.


17 september 2021

En mijn grondrechten dan?

Er doemt een probleempje op. Ik mag graag in de kroeg komen. Het beste gesprek is en blijft in mijn ogen het stamtafelgesprek, met name wanneer het promillage dusdanig is opgelopen dat de aarzeling om de wilde frisheid van de slagersdochter ter sprake te brengen wegebt - geen mooiere uren dan die zonder realiteitsbesef. Maar ik voer zo’n gesprek liever wel met gelijkgestemden.

Kan dat straks nog? Ik betwijfel het. Op steeds meer Facebookpagina’s van cafés en restaurants wordt verklaard dat de klanten na 25 september níet om een coronatoegangsbewijs zal worden gevraagd. Ook in Volendam, waar anders, steekt men op die manier massaal een dikke middelvinger naar de overheid op. En uiteraard heeft de burgermoeder van Amsterdam reeds laten weten dat er in dit geval, zoals eigenlijk in alle gevallen, niet actief zal worden gehandhaafd.

Tweedeling!

Inperking van mijn grondrechten!

Schandalige schending van mijn burgerlijke vrijheden!

Dat gilt maar, dat krijst maar, gebruikmakend van dit soort zware kreten. Dat zijn dus - hoofdzakelijk - onze antivaxxers, een kleine minderheid met een grote bek die Halsema weliswaar doet zwichten, maar die in het nauw is gedreven omdat a. steeds duidelijker wordt dat vaccineren de zo vurig gewenste vrijheden in tegenstelling tot wat zij zelf met het verspreiden van de meest bizarre theorieën beweren snel dichterbij brengt (een ware triomf van de wetenschap) en b. zij voorlopig geen toegang tot horeca en evenementen zullen krijgen wanneer zij geen coronatoegangsbewijs overleggen.

Het is trouwens een fluitje van een cent, die pascontrole. Dat het binnen een paar seconden gepiept is wordt elders in Europa reeds op diverse plekken aangetoond. Ik ontving zojuist nog een mail van ene Kees: “Ik woon in Frankrijk. Het stelt niks voor. Je laat je pass sanitaire zien, klaar. Stelletje zeikers in Nederland.” Een correcte omschrijving, die ik ook onze weigerachtige horekaffers gun. Zij weten best dat de controle gemakkelijk te doen is en worden in werkelijkheid dan ook door andere motieven gedreven.

Waar kan ik straks nog heen, met mijn overtuiging dat vaccineren zowel een daad van solidariteit als een vorm van plichtsbesef is, wanneer alle kroegen de nieuwe regels aan hun laars lappen - ongestraft nog wel, zoals het alleen in Nederland kan?

Ik heb geen zin om in een en dezelfde horecaruimte te verblijven met de Baudetiers onder ons, met de Engel-achtigen, met die hyperagressieve wie-doet-mij-wat-zelfzuchtigen. Ik heb geen zin in die egocentrische, niet door enige wetenschappelijke kennis gehinderde, alles en iedereen wantrouwende schreeuwlelijken, zo fanatiek van hun gelijk overtuigd dat de potsierlijkheid er vanaf druipt. Ik heb geen zin in coronagekkies die zelfs Anne Frank erbij slepen. Ik wil slechts in harmonie tussen mijn vrienden verkeren.

Help, er dreigt een tweedeling!

Een inperking van mijn grondrechten!

Een schandalige schending van mijn burgerlijke vrijheden!

De enige oplossing: wél handhaven.


18 september 2021

Het ene universum is het andere niet

En ik maar denken dat de kosmos aan de noordkant van de Velsertunnel dezelfde is als die aan de zuidkant. Mooi niet, dus. Het klopt weliswaar dat ik mij na het verlaten van de tunnel nog steeds richting Beverwijk en Alkmaar begeef. Toch rijd ik een ander universum binnen.

Uiteraard staan de meest recente lotgevallen van het Kaagmens daarbij centraal.

Het is donderdagavond 16 september, 22.00 uur. Ik heb gedineerd in Bennebroek, alwaar het mij na de inleidende sushi gegund werd te vernemen dat de minister van BuZa, met bijbehorende snik, is opgestapt (ik zou liegen als ik zeg dat de Thai beef salad mij daarna minder goed smaakte).

Zo stellig liet Hare IJzigheid begin april in haar onstilbare honger naar het premierschap, nadat zij Mark Rutte als kers op de Omtzigt-taart met een aangenomen motie van afkeuring opzadelde, weten wat zij in zijn geval zou hebben gedaan, dat haar geen andere keuze restte toen zij zelf plots zo’n motie om haar oren kreeg.

„Ik zou zelf niet doorgaan, maar ik ben een ander mens”, zei zij destijds.

Wie een kuil graaft enzovoorts.

Tijdens de maaltijd, daarstraks, spraken we er nog uitgebreid over. We kwamen tot de conclusie dat dit met oog op de komende onderhandelingen wellicht de slimste stap was. Mede daardoor ben ik op het moment dat ik een kwartier na het afscheid van mijn vrienden de Velsertunnel inrijd toch wel benieuwd wat het NOS Journaal van 22.00 uur op Radio 1 te melden heeft.

Ik betreed inderdaad een ander universum.

In het mijne, dat van vóór de tunnel, faalde het Kaagmens enorm. Verregaande laksheid, grove inschattingsfouten en daaruit voortvloeiende leugens typeerden haar beleid in de Afghaanse evacuatiecrisis, waarbij zij in al haar misplaatste arrogantie ook nog probeerde zoveel mogelijk schuld in de schoentjes van haar Defensie-collega Ank Bijleveld te schuiven (die als gevolg daarvan iets meer tijd nodig had om eveneens ajuparaplu te zeggen). Vermoedelijk kostte het beleid zelfs mensenlevens.

En wat geschiedt in het universum van ná de tunnel? Daar wordt het NOS Journaal op z’n Pyongyangs geopend (!) met het bericht dat Sigrid Kaag alom respect oogstte met haar besluit om af te treden. Respect! Serieus! Voor zo’n incompetente faalhaas!

Zowel Ploumploum, die nota bene zelf de motie van afkeuring indiende, als de Jessias (maar zij niet alleen) stopte, als ik de nieuwslezer goed interpreteer, zoveel veren in madams achterste dat ik even vrees dat het Kaagmens nooit meer zal kunnen zitten. Het is ook misbruik van die veren: ze zouden in plaats daarvan aan de pek moeten worden toegevoegd waarmee zij Den Haag dient te worden uitgejaagd.

In mijn universum viel het Kaagmens voor altijd van haar voetstuk.

In het NOS-universum wordt zij alweer op de sokkel gehesen.

Gebeurde dat laatste vrijdagmiddag ook met mijn Ankje?

Eeehh... nee.

Nood breekt zelfs journalistieke wetten.


19 september 2021

Riempjes vast, het wordt nog veel erger

Voor één keer treed ik in de voetsporen van de schrijver van zinnen als ‘Na eenentwintig jaar huwelijk is de hupsekee hooguit een stiptheidsactie’. Linke boel, omdat ik de schoenveters van Simon Carmiggelt natuurlijk nog niet eens had mogen vastmaken. Maar hij publiceerde soms óók een bloemlezing van reacties van zijn lezers.

Zoveel ontroerende berichten mocht ik de afgelopen dagen ontvangen, dat ik de verleiding niet kan weerstaan om er een aantal met u te delen. Ze deden mij goed. Wat men ook beweert, de mens is níet geneigd tot alle kwaad. Al geef ik toe dat de definitieve teloorgang van de heer T. Baudet als parlementariër ervoor nodig was om de tsunami aan liefdesbetuigingen in gang te zetten.

Ik heb het over een retweet, door de heer T. Baudet, van een opmerking van een partijgenoot van hem, bestaande uit het verzoek de OMT-leden Marion Koopmans en Diederik Gommers onmiddellijk te arresteren. Zo’n wens ondersteunen als parlementariër, dat kan dus niet.

Dat benadrukte ik, op Twitter, waarna de Bennink Antivax Expres, zoals het trollenleger van de heer T. Baudet ook weleens wordt genoemd, zich in beweging zette.

„Opsluiten is nog sympathiek.”

„Jij er ook bij, scheelt weer.”

„Je bent nog verder over je houdbaarheidsdatum dan Rutte.”

„Wat ben jij diep gevallen.”

„Alle OMT-leden zouden voor een publiek tribunaal terecht moeten komen en de samenleving terugbetalen wat ons aan vrijheid is ontnomen. Hoogland is een oude zak die als dor hout bestempeld moet worden.”

„Het is een klein clubje kantlijnkrabbelaars die de boel opnaaien. De balans zal worden opgemaakt, Hoogland.”

„Het gevaar komt van de columnisten en ander mediatuig. Als je die op straat flikkert normaliseert de boel.”

„OMT-leden zijn oorlogsmisdadigers.”

„O, jij bent zo’n linkse gereformeerde.”

En zo waren er nog een paar duizend hartverwarmende reacties, voor het overgrote deel anoniem vanzelfsprekend, waarbij ik moet aantekenen dat zich er honderden onder bevonden waarvan de woordkeus mijn censuur wegens al te barre schuttingtaal niet overleefden.

Dank, lieve FvD’ers en andere dappere vrijheidsstrijders!

Succes met jullie verwoede pogingen om je vanaf 25 september net als jullie leider te kunnen laten vollopen waar je maar wilt, want dat is natuurlijk waar een vrijheidsstrijd in jullie wel heel bijzondere geval vooral om draait.

Intussen reken ik erop dat het OM óók door heeft wat er eind deze week allemaal dreigt.

Ter info nog twee reacties.

„Riempjes vast, want het wordt nog veel erger.”

You ain’t seen nothing yet.

Speciaal voor de liefhebbers van het gênante Baudet-gewauwel, vorige week op het spreekgestoelte in de Kamer, eindig ik ook maar met een Carmiggelt-quote: „De enige redevoeringen met waarneembaar resultaat zijn die welke door de luidsprekers van het station worden gehouden.”


21 september 2021

't Zijn de kleine dingen die 't doen

Sorry, maar ik moet het opnemen voor het Kaagmens. Objectiviteit is nu eenmaal mijn middle name. Zo zal ik ook altijd, hoe weerzinwekkend hij ook was, blijven benadrukken dat we het aan Napoleon te danken hebben dat wij hier de meter hebben, de kilo en het feit dat wij achternamen gebruiken. Hij was een wrede heerser, de keizer, maar hij deed ook goede dingen.

Pardon?

Ons belastingstelsel is eveneens door Napoleon bedacht?

Ik zei toch al dat hij een wrede heerser was?

Ditmaal had het Kaagmens dus gelijk. Zelf zou ik zaterdagavond ook naar huis zijn afgereisd. Je gaat als vrouw niet met Johan Remkes in één en hetzelfde doodenge landhuis overnachten.

Kijk, van Mark Rutte heb je geen gevaar te duchten. Die blijft zelfs slechts schateren wanneer hem vanuit de sponde wellustig om een hertensprong vanaf de linnenkast wordt gesmeekt. En Wopke Hoekstra is twee weken terug te langen leste met zijn Liselot getrouwd en gelooft dus nog net in een monogaam bestaan.

Maar die Remkes… als hij grijnst loopt er bloed langs zijn hoektanden. Meteen al na het aankondigen van die tweedaagse heisessie zag ik hem in mijn gedachten midden in de nacht met een kaars in zijn hand likkebaardend langs de slaapvertrekken in de gangen van De Zwaluwenberg sluipen. De achtergrondmuziek hoorde ik ook al: douchescène Psycho. De man heeft een huisje in Thailand. Ik bedoel maar.

Bovendien slaapt het Kaagmens altíjd thuis. Dat weet u ook. De al-Qaqjes doen nacht in nacht uit heel schattig lepeltje lepeltje. Dat zijn ze gewend. En kom nou niet met het verhaal dat ze als diplomate en als minister jaarlijks tig keer rond de wereld vloog en dan altijd ver van huis en haard en zonder een spoortje heimwee in de meest luxeuze hotels placht te slapen. Houd het nu eindelijk eens wat constructiever. Geloof haar gewoon eens op haar woord. Ze wilde zaterdagavond bij haar gezin zijn, punt. Lief, toch? Een hele nacht buitenshuis kon daarom echt niet.

Hé, wat raar…

Hoor ik ineens Saskia & Serge op de achtergrond!

‘t Zijn de kleine dingen die ‘t doen die ‘t doen

‘t Zijn de kleine dingen die ‘t doen

Waarom dringt die oude hit zich plots aan mij op? Denk ik diep in mijn hart dan toch dat deze op het oog zo onschuldige actie van het Kaagmens de hele gang van zaken bij deze hopeloze kabinetsformatie kenschetst? Vermoed ik daardoor zomaar wél dat het Kaagbelang voor haar groter is dan het landsbelang? Zegt het simpele feit dat zij in al haar verbolgenheid over het buitenspel zetten van de Jessias en Ploumploum zelfs niet eens bereid is om één nacht met de lijsttrekkers van de VVD en het CDA onder hetzelfde dak door te brengen eigenlijk niet alles?

Staat dit kleine ding niet voor alle dingen?

Johan Remkes denkt dat volgens mij ook. Want om nou te zeggen dat hij zondag dezelfde positiviteit uitstraalde als een dag eerder, toen de heisessie op het punt van beginnen stond…

Nee.

Laten we maar weer gaan stemmen.


22 september 2021

Een heel bijzondere ontmoeting

Er waren ook tien burgers voor het bijwonen van de Troonrede uitgenodigd. Ze kwamen vanzelfsprekend niet in beeld, er zijn grenzen, maar het bleef wel lang bij mij hangen toen het op de kwelbuis terloops werd medegedeeld.

Godsammekrake zeg, tien burgers!

Hoe kwamen ze in vredesnaam op dát idee?

Helaas werd de camera ook nauwelijks op het zich later zelfs aan die ordinaire beraadslagingen onttrekkende Kaagmens gericht. “Wie zíjn die mensen?” sprak zij, toen zij tijdens die roemruchte VPRO-hagiografie zomaar met enkele volkse vertegenwoordigers van het electoraat werd geconfronteerd. Legendarische, veelzeggende woorden. Ik had haar reactie op de aanwezigheid van deze tien burgers dan ook graag willen vernemen.

Zou de NOS het moment dat die mensen zich voorafgaande aan de binnenkomst van het koninklijk paar tussen al die hoogwaardigheidsbekleders in de Grote Kerk mengden bewust niet hebben vastgelegd? Het zou vast de moeite van het bekijken en beluisteren waard zijn geweest.

Ik moest aan Bavink denken, die juist deze Prinsjesdag, bij het ochtendgloren op het strand, minutenlang nieuwsgierig aan een aangespoelde kwal had staan snuffelen. Ze drentelde steeds om de kwal heen en probeerde ‘m af en toe voorzichtig met haar pootje aan te raken. Wat een vreemd wezentje! Zoiets moeten die hotemetoten hebben gedacht toen ze oog in oog met zo’n burger kwamen te staan.

“Kunt u ook praten?”

“Jazeker.”

“Wat leuk! Wie bent u?”

“Ik ben een burger.”

“Een wat?!?”

“Een burger.”

“Nog nooit van gehoord. Vertelt u eens, wat doet een burger zoal?”

“Heel veel belasting betalen, waarvan bijvoorbeeld uw salaris wordt vergoed. Uw bizarre klimaatdoelstellingen financieren. Mijn kinderen en kleinkinderen noodgedwongen op zolder laten slapen omdat er mede als gevolg van die klimaatdoelstellingen geen huizen voor hen beschikbaar zijn, al is er ook een andere oorzaak: u laat steeds weer nieuwe migranten in het land toe die dan voorrang krijgen. Een krankzinnig hoge huur en energierekening betalen. Oppassen bij het boodschappen doen omdat het op straat kogels regent - de criminelen kunnen hier naar hartenlust hun  gang gaan. Tot voor kort moest ik mij ook steeds te weer stellen tegen de vertegenwoordigers van de belastingdienst die met het toeslagenbeheer waren belast en mij volledig ten onrechte met terugbetalingsvorderingen en daarmee gepaarde gaan verzuim- en vergrijpboetes overspoelden. En let maar op, straks zegt de Koning toch dat we in een goed land leven.”

“Ja, ja, dank u wel, burger, laten we snel gaan zitten, de Koning komt inderdaad zo binnen. Benieuwd naar zijn woorden! Dit was echt een heel bijzondere ontmoeting!”

Ik zag diverse volksvertegenwoordigsters dinsdag grote moeite hebben met het lopen op hoge hakken .

Ik denk dat een gesprek met een echte burger ze nóg minder goed zou zijn bevallen.


23 september 2021

O, het hedendaagse vorstenleven

Populariteitspeilingen, mogen we daar svp óók een onsje minder van? Willem-Alexander kreeg er voorafgaande aan de Troonrede voor de zoveelste maal eentje voor z’n koninklijke kokosnoot. Nog slechts 44% van de bevolking heeft vertrouwen in hem, meldde de NOS-expert van dienst met glimmende oogjes. En vorig jaar, ja ja, ‘t is me wat, vorig jaar, vóór die vakantiereis naar Griekenland weetjewel, was het nog 76%.

O, dat hedendaagse vorstenleven toch. Het volk is er niet meer voor de koning, maar de koning is er voor het volk. De majesteit weet zich aan alle kanten geketend en moet nu zelfs verantwoording aan het gepeupel afleggen als hij een speedboot heeft gekocht.

Caligula had er wel raad mee geweten: hup, een hoogverraadproces tegen de opiniepeilers en voor de leeuwen die gasten. Iwan de Verschrikkelijke zou eveneens een adequate martel- en moordoplossing hebben gevonden. En laten we ook de verre voorvader - via de vrouwelijke lijn, maar toch - van Willem-Alexander niet vergeten, de man die wij nog altijd in ons volkslied eren: onze zogenaamd innig geliefde, dappere vader des vaderlands Willem van Oranje. Als je er niet voor terugdeinst om je tweede echtgenote Anna van Saksen levend te laten inmetselen, draai je ook je hand niet om voor het uit de weg ruimen van een stel enqueteurs.

Zo smetteloos als P.C. Hooft hem omschreef was Willem van Oranje bepaald niet en dat zijn laatste woorden ‘Mijn God, heb medelijden met mij en met mijn arme volk’ waren, zoals de legende over de moord door Balthasar Gerards wil, wordt inmiddels alom als een kras staaltje geschiedvervalsing beschouwd.

Willem van Oranje was zelfs bij code zwart nog naar Griekenland afgereisd.

Dit was Andere Tijden, terug naar de onze, zei Hans Goedkoop altijd. Dat doe ik in dit geval dus ook maar, al wil ik nog wel kwijt wat de moeder van Willem-Alexander antwoordde toen Maartje van Weegen haar 21 jaar geleden tijdens een tv-interview vroeg wat zij van populariteitsonderzoeken vond. „Populariteit is gevaarlijk, oppervlakkig en tijdelijk”, antwoordde Beatrix. Daarmee had zij een punt.

Ik vind die populariteitspeilingen zelfs non-nieuws.

Ze worden altijd ‘gestuurd’, zoals zoveel opiniepeilingen. De uitkomst hangt in grote mate af van de manier waarop de vragen worden gesteld of hoe ze zijn geformuleerd. Bovendien is de vox populi veranderlijker dan het weer aan de Ierse westkust: binnen de kortste keren kan-ie weer heel anders klinken wanneer het vorstenpaar bijvoorbeeld optimale betrokkenheid heeft getoond bij een nationale ramp of een (sport)festijn van dezelfde omvang.

What’s next?

De Troonrede halverwege onderbreken om te peilen hoe zijn populariteit er dan voorstaat?

„Vandaag, op de Internationale Dag van de Vrede, realiseren we ons hoe ruim 75 jaar vrede en internationale samenwerking ons land ongekende welvaart en welzijn heeft gebracht.”

Break!

Populariteit Willem-Alexander gestegen naar 67%!


24 september 2021

Nu pakken ze ook de particulieren

In mijn eigen dorp: eentje, waarachter een lange wachtrij. In het aanpalende dorp, een voormalig kunstenaarsoord dat bovengemiddeld door de nouveau riche wordt bevolkt, oftewel Bergen (NH): diezelfde dag volgens de overlevering zelfs geen enkele flappentap geopend.

Ik weiger een complotdenker te zijn. Ik ken er te veel en hun gezelschap bevalt mij eigenlijk nooit. Lang leve het gezonde verstand! Maar het feit dat zoveel geldautomaten buiten werking zijn gesteld - in Amsterdam worden dezelfde verhalen verteld - wekt ook bij mij argwaan.

Proberen ze het dan op díe smerige manier te forceren?

Ik las alle verhalen die duidelijk maakten dat de Nederlandse Bank c.q. de overheid van het contante betalingsverkeer af wil. De Telegraaf meldde bijvoorbeeld dat ondernemers vanaf eind oktober bij de Rabobank € 5 per afgestort biljet van € 200 en € 500 moeten gaan betalen. „Als u toch grote coupures bij ons afstort zijn wij vaak wettelijk verplicht onderzoek te doen. Dit brengt hoge kosten met zich mee”, schreef de bank.

Het is maar één van de voorbeelden die mij ergeren. Ten eerste: waarom geldt hier niet dat je onschuldig bent zolang je schuld niet wettig en overtuigend is bewezen? Ten tweede: ook biljetten van € 200 en € 500 zijn wettige betaalmiddelen. Het is krankjorum dat je een boete moet betalen wanneer je ze na een transactie die aan de betalingsregels voldoet bij je bank inlevert.

Heb jij die biljetten bedacht? Nee, de overheid bedacht ze. Heel raar, daarom, dat jij de strijd tegen het witwassen, die de overheid ook nog eens zelf volledig uit de hand heeft laten lopen, moet bekostigen.

Meerdere ondernemers - transport, autohandel, kunst - lieten mij de afgelopen weken weten dat zij op verschillende manieren door de staat die hen juist van dienst zou moeten zijn worden dwarsgezeten, met name wanneer zij internationaal werken.

„Omdat er in onze truckbranche nog steeds veel contant wordt betaald, voornamelijk door mensen uit landen waar een goed banksysteem nog steeds niet werkt, worden wij als crimineel weggezet”, mailde de Leerdamse ondernemer Ad van Ekeren, die er ook op wijst dat er bij contante transacties van meer dan € 10.000 allang een meldingsplicht bij de FIU bestaat. „Kom niet aan bij de bank om een uitbreiding van het bedrijf of een kredietaanvraag: kans van slagen nul. Niet naar de persoon wordt gekeken, nee, men kijkt bij de KvK naar de bedrijfscode. That’s it.”

En nu pakken ze blijkbaar, gezien de steeds geringere beschikbaarheid van flappentappers, ook de particulieren aan, de kleine man en vrouw, van wie met name de ouderen vaak liever over contant geld beschikken. Het is hun eigen geld, nota bene. Waarmee ze mogen doen wat ze willen en waar derden dus met hun jatten vanaf zouden moeten blijven.

Wie denkt dat de grote (drugs)criminelen onder ons hiermee een slag wordt toegebracht, is wel heel erg naïef.

What about crypto, Watson?

De overheid faalt, niet wij.

Maar wij draaien ervoor op.


25 september 2021

Ontembare zendingsdrift

Pardon? Zeven miljard voor het klimaat? En dat is dan niet eens genoeg? Mark Rutte legde desgevraagd aan de Kamer uit dat het niet anders kan omdat andere landen een voorbeeld moeten kunnen blijven nemen aan Nederland.

Vergeet verder Zuid-Limburg niet!

Zo’n zondvloed mag nooit meer!

Ja hoor, dominee.

Er zit blijkbaar geen houdbaarheidsdatum op de polderlandse zendingsdrift. Het moest al van Jezus, dat klopt. Als u niet weet wie dat was: ook een soort Mark Rutte. Maar het lijkt wel of wij het ons inmiddels hebben toegeëigend. In georganiseerd verband hangen we nu reeds 224 jaar met unieke toewijding op tal van terreinen de zendeling uit. Het houdt maar niet op.

Welnu, ik wil ook weleens iets verkondigen: wij zijn een miniem vlekje achter de West-Europese duinen. Wij meten slechts 41.543 km2. Ter vergelijking: Rusland heeft een oppervlakte van dik zeventien miljoen km2. Afstand Maastricht-Groningen: 336 km, afstand Sint Petersburg-Vladivostok: 28 keer zo lang. En dan denken wíj dat het een wereld van verschil maakt als wij die Green Deal van Timmermans en Samsom alvast omarmen? Hou op!

Het heeft geen enkele zin, wil ik ermee zeggen, om als Calimero-staatje al die peperdure groene plannen, als ze al deugen, door te voeren indien dat niet overal gebeurt, op grote schaal, ook van Sint Petersburg tot Vladivostok. En ook in China, om een ander land te noemen (oppervlakte: 9.597.000 km2) waar nog steeds op grote schaal kolencentrales worden gebouwd. President Xi verklaarde van de week dan wel bij de VN dat hij zijn uiterste best zal gaan doen om vóór 2060 koolstofneutraliteit te bereiken, maar hé, it’s the economy, stupid. Zeker daar.

O, wat zijn wij weer braaf. Terwijl in de ons omringende landen het gebruik van gas wordt gepropageerd omdat het schone energie is, schaffen wij het juist af, al deden we dat natuurlijk weer veel te gehaast: nu denkt het kabinet de kraan bij Slochteren toch weer te moeten opendraaien als er barre kou komt. Er dreigt dan namelijk een gastekort. Poetin ligt dwars, met zijn gasleveringen. Verrassend hè? Welkom in de echte wereld, stelletje naïevelingen.

Bij zo’n beetje alle klimaatplannen die nationaal en internationaal met veel trompetgeschal zijn gepresenteerd - ook bij die van de Green Deal zoals vrijdag in een uitstekend Telegraaf-verhaal te lezen was - zijn grove calculatiefouten gemaakt, die de haalbaarheid van het doel - de CO2-reductie die volgens mij alleen kan worden bereikt met het tot stilstand brengen van de groei van de wereldbevolking - zeer twijfelachtig maken.

En toch moeten de transities hier coûte que coûte worden doorgevoerd. Om een voorbeeld te stellen, mind you. Waardoor wij straks, terwijl er her en der op deze aardkloot grote bossen worden gekapt (!) en kernenergie nog steeds hardnekkig wordt afgewezen, worden opgezadeld met exorbitante prijsverhogingen op energie- en voedselgebied, hetgeen tot grote armoede kan leiden.

Dit gaat dus hartstikke fout.

Dat is míjn boodschap, Mark Rutte.


27 september 2021

Het blijft pure verspilling

Moet u luisteren. Ik wil best de komende weken nog naar de resterende F1-wedstrijden kijken. Toch leuk, zo’n halve Belg die als inwoner van Monaco in een Oostenrijkse auto met een Japanse motor rijdt en een Britse BLM-uitslover in een Duitse wagen zomaar van het behalen van diens achtste wereldtitel zou kunnen weerhouden.

Maar er moet wel iets veranderen. Zo snel mogelijk. Het zou het einde van een jarenlange traditie betekenen, maar ik kan het gewoon niet langer aanzien. Geen beschaafd mens kan het volgens mij nog aanzien. Zeker wanneer hij, zoals ik, lid van de Richie Benaud-fanclub is.

Wie, vraagt u?

Schaam u diep!

Richie Benaud (1930 - 2015) was een beroemde cricketcommentator, onder andere voor de BBC.

Oké, daarvóór was hij een beroemde Australische cricketer, maar dat doet er nu even niet toe.

Ik geef toe dat de F1-race in Sotsji, zondag, best de moeite van het bekijken waard was. “O God, laat het elke wedstrijd tegen het einde plotseling gaan regenen”, bad ik na afloop zelfs. Achterstanden van een halve minuut werden binnen één ronde goedgemaakt en bovendien had Max een keertje mazzel. Toch lukte het mij niet om blij te worden. Ik wist namelijk wat volgen zou: de huldiging op het erepodium.

Keer ik terug bij Richie Benaud, ooit commentator bij de King of Sports. Diep in de vorige eeuw volgde ik op de BBC een testmatch die hij versloeg. Geen idee meer welke landen het tegen elkaar opnamen, maar waar het mij om gaat is dat de captain van het winnende team niet alleen een of andere trofee kreeg overhandigd, maar ook een magnumfles champagne. En wat deed hij met die fles? Hij liet de kurk erop en zei dat-ie pas in de kleedkamer zou worden geopend zodat hij daar samen met zijn teamgenoten fatsoenlijk het glas op de overwinning zou kunnen heffen.

Hier volgt het onvergetelijke commentaar van Richie Benaud: “Hear, hear. Cricketers drinken zo’n fles tenminste op. Ze weigeren ‘m ordinair te verspillen, zoals bij andere sporten te doen gebruikelijk.”

Wat. Een. Held.

Drank kan gekke dingen met mensen doen. Helemaal waar. Na die F1-race in Sotsji zag ik zondagmiddag hoe dronken Belgische eencelligen in de finale van het WK wielrennen bier naar de definitief ontsnapte Fransman Julian Alaphilippe gooiden. Maar ja, dat was bier. Na het meewarig hoofdschudden om het Vlaamse wangedrag besefte ik dat je niet alleen de King of Sports hebt, maar ook de King of Drinks.

Het deed wéér pijn aan mijn ogen, toen de heren Hamilton, Verstappen en Sainz daar op dat erepodium zoals altijd die peperdure flessen op elkaar leeg spoten. Al bewees Max dat hij in principe uit het goeie hout gesneden is: hij nam er tenminste nog een paar slokken uit.

Verbied het, FIA!

Maak direct een einde aan dit beschamende ritueel!

Beboet deze idiotie met gridstraffen voor het hele lopende seizoen!

Proost!

-

UPDATE. Na publicatie wezen diverse lezers mij erop dat er met ingang van dit seizoen geen champagne meer voor dit ritueel wordt gebruikt, maar een soort prosecco. Het blijft verspilling en kliederwerk, maar dit verdient wel vermelding.


28 september 2021

Stef Blok, de ideale supersub

Intussen denk ík, terwijl wij het ene na het andere bitterzoete Mona-toetje voorgeschoteld krijgen, vooral aan Stef Blok. Nu heeft de brave borst de taak van de binnen enkele dagen geheel uit de landelijke politiek verdwenen Mona Keijzer óók alweer overgenomen.

Mona komt er trouwens wel uit hoor. Ze begint gewoon de Code Free Bar aan de Dijk. Er kan daar best nog wel een kroeg bij en ze kan er sinds dit weekeinde toch al niet meer kapot. Volendammers, het volk waartoe zij haar hele leven reeds behoort, zijn zo’n beetje de grootste corona-uit-de-pas-lopers van het land en dat weet zij als geen ander.

Maar goed, Stef dus.

Trouwere vazal zal Mark Rutte nooit meer krijgen. Halbe Zijlstra weg? Geen probleem, Stef vervangt hem. Eric Wiebes weg? Geen probleem, Stef vervangt hem. Mona Keijzer weg? Geen probleem, Stef vervangt haar. Hij is op alle plaatsen inzetbaar. Stef Blok is de ideale supersub.

Weet u nog wat hij vorige week op Prinsjesdag deed?

In één keer goed: toen was hij andermaal de designated survivor, of designated filiaalchef zoals ik hem twee jaar terug, toen hij die functie voor de eerste keer bekleedde, op deze plek noemde. Dat vind ik nog steeds tamelijk treffend, bijvoorbeeld omdat hij ooit directeur van het ABN/Amro-filiaal te Nieuwkoop was. Destijds verschool hij zich op de derde dinsdag van september eveneens op een andere plek (in Brussel, zo vernam ik later, alsof je daar met Molenbeek in de nabijheid wél veilig bent).

Het is de afspraak, naar Amerikaans voorbeeld. Eén bewindspersoon dient zich die dag gedeisd te houden voor het geval dat de hele ministersploeg bij een terreuraanslag om het leven komt (of bezwijkt aan toastjes met bedorven garnalenspread in de ontvangstruimte na afloop van de Troonrede, je weet ‘t nooit). Dan kan hij de zaken waarnemen tot er een nieuwe regering is gevormd. En geloof me: dat zou Stef Blok óók kunnen. Deze man kan alles.

Klopt, Den Haag zou er een stuk saaier op worden.

Maar daar ben ik eerlijk gezegd wel aan toe.

Zou er trouwens wel een terreuraanslag voor nodig zijn om Stef als enige te laten overleven voordat Rutte IV een feit is? Tien Kleine Negertjes van Agatha Christie is er inmiddels niks meer bij (voor klachten over deze vergelijking kunt u terecht bij Bij1 of het dichtstbijzijnde antidiscriminatiebureau). De tel is niet bij te houden. Het gaat vanzelf. Ze laten zich tegenwoordig gewoon door de Telegraaf interviewen en huppekee.

Zou Stef mij, tenslotte, eveneens kunnen vervangen?

Ik moet toegeven dat die gedachte mij maandag even kietelde.

In mijn stukje van die dag schreef ik dat ik mij zo ergerde aan het feit dat F1-coureurs elkaar op het erepodium met champagne onderspuiten.

Welnu, dat ís met ingang van dit seizoen geen champagne meer. Het is een soort prosecco. Ik vind het nog steeds verspilling en geklieder, maar het is wel een verschil.

App me maar, Stef!

Je kunt het!


30 september 2021

Nieuw leiderschap: laster verspreiden

Ah, dus dát is Nieuw Leiderschap: suggereren dat iemand die steeds weer met Zuidbroeker zakelijkheid door jouw doorzichtige machtsspelletjes heenprikt, ze niet meer allemaal op een rijtje heeft als gevolg van het feit dat hij een broeder van de natte gemeente is.

Johan Remkes is een verwarde zatlap.

Dat werd in feite gelekt door een Kaag-lakei en vanzelfsprekend toonden ze zich bij het D66-propagandabureau in het Mediapark subiet bereid om deze zogenaamde off-the-record-mededeling te promoveren tot onderdeel van een verhaal waarin uit de doeken werd gedaan waarom de formatie van Rutte IV maar niet wil vlotten.

Spinnetje, hoor.

Maandenlang prakkizeerde ik mij suf. Wat bedoelde het Kaagmens toch met dat Nieuwe Leiderschap? Onmiddellijk nadat ze beloofd had dat ze een einde zou maken aan achterkamertjespolitiek, bedreef ze achterkamertjespolitiek (met Ploumploum en de Jessias). Een helaas nogal typerende tegenstrijdigheid waarvan meer voorbeelden aan mijn geestesoog voorbijtrokken, totdat het mij na het meest recente Haagse relletje duidelijk werd: Nieuw Leiderschap staat voor nepnieuws verspreiden, hetgeen best pikant is omdat partijgenote Kajsa Ollongren - o ja, die is er ook nog - daar juist zo graag iets tegen wil ondernemen.

Of zou je het beter laster verspreiden kunnen noemen?

Ik citeer de NOS-website: „D66'ers richten in gesprekken met journalisten hun pijlen op informateur Remkes, die 'warrig' zou zijn geweest bij het leiden van de gesprekken. Er werd zelfs gesuggereerd dat er 'al enige drank in de man' zou zijn geweest.”

Kan het valser?

En dat terwijl het zonneklaar is dat de formatiepogingen van Johan Remkes tot nu toe vooral dankzij de halsstarrigheid van dat verwende D66-nest mislukten. Vurig hopend dat een lachsessie mijn hierdoor danig op de proef gestelde gemoed positief kan beïnvloeden, probeer ik nu heel hard aan die heerlijke Telegraaf-kop te denken waarmee gemeld werd dat Remkes ‘nuchter’ op het gerucht reageerde. En ja hoor, het lukt!

Eén borrel vóór het eten, één borrel erna, meer niet, verklaarde Remkes’ woordvoerder. Haastig liet diens D66-collega toen weten dat er ’geen enkele reden was om te twijfelen aan de professionaliteit van de informateur’, waarna ik ineens - dat kon er ook nog wel bij - Dame Edna in het Kaagmens herkende. „Ik bedoelde het vriendelijk”, zei de onvergetelijke creatie van Barry Humphries altijd nadat zij iemand die bij haar te gast was tot op het bot had beledigd. Maar ondertussen waren de woorden wél uitgesproken.

Dat geldt ook voor deze woorden. Er zal altijd iets van blijven hangen en bovendien stónd Johan Remkes al bekend als een man die er niet in spuugt. Hij werd nog eens extra geframed. Waar rook, daar vuur, dus die twee jajempies zijn binnen de kortste keren een hele fles. Dat weet zelfs het Kaagmens en daarom beschouw ik dit zoveelste incident als het definitieve bewijs dat haar Nieuwe Leiderschap vooral Oud Leiderschap is.

Herstel: Walgelijk Oud Leiderschap.