Wat er ook gebeurt, nu Vandaag Inside inclusief de besnorde kaarsenfantast toch weer op de kwelbuis verschijnt, John de Mol zal het gegil & gekrijs erover vast hebben ingecalculeerd. De vraag is alleen: voor hoe lang?

Van de door henzelf alhier geïntroduceerde cancelcultuur nemen de zelfbenoemde spelbepalers in dit benepen domineesland niet zomaar afscheid. Om die reden heb ik een advies voor de ondernemers die desondanks via dat programma aan de weg willen timmeren: doe uw veiligheidsriemen toch maar alvast om. Mijn steun heeft u, maar ik voorspel u dat oproepen tot een boycot uwer producten u gelijk een Bijbelse zondvloed zullen overspoelen. Dat een en andere publicitair hartstochtelijk door bepaalde media zal worden begeleid staat voor mij verder vast.

Aan dat laatste refererend, citeer ik uit het Groot Dictee der Nederlandse Taal dat Arthur van Amerongen en ik voor GeenStijl schreven nadat in 2016 was besloten om daar op de tv-zenders van de NPO mee te stoppen.

Van harte ondersteund door de Volkskrant en de NRC hadden enkele vertegenwoordigsters van de ’bevoogjournalistiek’ – onze term – hevige maatschappelijke verontwaardiging gegenereerd nadat een tot de GS-staf behorende kwapoets een verhaal van een hunner collega’s bot maar verder zonder ook maar een grammetje ernst had becommentarieerd met ’Zou u haar doen?’

Een kwestieuze oproep van toonbeelden van valse pudeur zonder aan-uitknop

Arthur en ik gingen subiet aan de slag „toen die gemaniëreerde journalistieke courtisanes met hun disproportioneel moraliteitsbesef, gesteund door twee zelfbenoemde kwaliteitskranten, zelfs het achtuurjournaal haalden met een rekwest, zowel lawaaiig als zijig en larmoyant, om adverteerders te bevelen GeenStijl deaud te boycotten”, zoals wij schreven. „Hoe remarquabel: geen antiamerikanisme ditmaal, geen anti-imperialisme, geen submissieve islamcolportage bij de NPO-nieuwsdienst, maar wel extensieve aandacht voor een kwestieuze oproep van deze toonbeelden van valse pudeur zonder aan-uitknop, omdat de dames zich geaffronteerd voelden.”

We lieten het niet door Philips Freriks maar door Kim Holland voorlezen, die van ons moest eindigen met ’Zou u mij doen?’

Jongens waren we - maar rotjongens.

En nu woedt er een oorlog in Oekraïne en gaat déze onbenulligheid weer veel te vaak voorrang krijgen, let maar op. Sommige dingen veranderen nooit en daarom zullen de ’deugvrouwen en hun unilateraal geregenereerde normen en waarden’, nu Johan Derksen zich toch weer gesteund voelt door John de Mol, ook ditmaal weer op de barricaden van de heilige verontwaardiging klimmen. Verwijzend naar het feit dat Derksens anekdote liefst een halve eeuw oud was, houd ik er zelfs rekening mee dat men tevens in de verledens van René van der Gijp en Wilfred Genee gaat zitten graven.

Vandaag Inside moet hoe dan ook dood.

Vooruit, toch maar weer een citaat van Oscar Wilde: „Moraal is de houding die we aannemen tegenover mensen aan wie we een persoonlijke hekel hebben.”

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.