Aha! Toch nog een vinnige veroordeling van de brallende brokkenpiloten van het Amsterdamsch Studenten Corps door een ‘geshockeerde’ Sigrid Kaag. Ik dacht al: waar blijft ze toch? „In de vertrouwelijkheid van elkaars gezelschap denken te veel mannen kennelijk nog steeds dat alles geoorloofd is”, stelde zij onder andere.

De vice-premier hobbelde met haar verklaring inderdaad een beetje achter de traditioneel hysterische meute aan. Iedere usual suspect had reeds van zijn/haar diepe verontwaardiging over dat idiote sperma-geëmmer blijk gegeven en boze tongen beweerden al dat haar terughoudendheid werd veroorzaakt door het laatstelijk uitvoerig belichte dekhengstgedrag van enkele prominente promiscue proleten van haar eigen partij. Maar ik gun haar het voordeel van de twijfel. Gezien haar onvoorwaardelijke passie voor ‘s lands financiën - zij is daar duidelijk op haar plek - was mevrouw Kaag vast halverwege de rijksbegroting op haar rekenmachine-app toen dat stakkerige hoerengestotter van die starnakele studentikoze stumpers naar buiten werd gedumperd. En je weet hoe dat gaat met die app: één typo en je kunt weer helemaal opnieuw beginnen. „Erst kommt das Fressen, dan kommt die Moral”, dacht zij als talenwonder.

Echt heel blij met deze verklaring.

Ik was zelf trouwens ook een keer getuige van zo’n schandelijke corpsbijeenkomst. Met een stuk of twintig vrienden en collega’s zat ik aan een lange tafel te dineren op de eerste verdieping van een vermaard eetcafé in de Amsterdamse Pijp, waar de stemming op een gegeven moment dermate goed was dat een van ons zich geroepen voelde staande op tafel het zeemanslied Curaçao ten gehore te brengen, met coupletten als:

Maak los, de tros, de voor- en achtertouwen
Wij zijn niet meer te houwen: wij gaan naar Holland toe
Waar is het beter leven, dan bij je eigen vrouw?
Vervloekt zijn alle hoeren van 't eiland Curaçao

Kennelijk denken te veel vrouwen nog steeds dat alles geoorloofd is

Lachen, joh!

Maar ja, verderop stond nog een tafel, met ongeveer evenveel eters. En wat riep het gezelschap dáár toen massaal? „Broek uit, broek uit, broek uit!” Om vervolgens, op de wijs van Zachtjes tikt de regen tegen het zolderraam van Rob de Nijs, met z’n allen eveneens een lied te gaan zingen, waarvan ik om redenen van fatsoen slechts de eerste twee zinnen zal citeren:

Zachtjes glijdt het sperma langs het maandverband
Druipend van de geiligheid

Plaatsvervangende schaamte uiteraard bij ons, wacht dacht u dan, zeker toen wij later mochten vernemen dat het hier een reünie van een dispuut betrof, waaronder reeds lang geleden afgestudeerde artsen, juristen en ingenieurs.

Ben ik iets vergeten?

Even nalezen, hoor.

O ja, dit natuurlijk: het waren allemaal vrouwen.

In de vertrouwelijkheid van elkaars gezelschap denken te veel vrouwen kennelijk nog steeds dat alles geoorloofd is.

Toch, mevrouw Kaag?

Nu ik u toch spreek: neemt u in uw eventuele reactie ook meteen even de recente en qua vrouwonvriendelijkheid vergelijkbare gang van zaken op het strand van Scheveningen mee?

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.