Wat ík mij dan weer, met m’n dwarse kop, over die anti-woondiscriminatiecampagne afvraag: vanwaar toch de keuze voor de namen Erik en Annemarie?

Dat aan ‘s lands meest bekende autochtone stel Henk en Ingrid voorbij is gegaan begrijp ik eerlijk gezegd wel. Dat zou voor Hugo de Jonge niet te verteren zijn geweest. De grote geblondeerde superpopiejopie twintig zetels in de laatste De Hond-peiling, het immer verantwoordelijkheid nemende CDA slechts vijf: het moet een gruwel voor Hugo zijn. En wie muntte Henk en Ingrid ook alweer?

Waarom bijvoorbeeld geen Jeffrey en Marianne? Ik verzin maar wat, hoor. Bij zo’n campagne wil je geen moment de indruk wekken dat je knollen voor citroenen verkoopt en dat-ie een vroege dood sterft wil ieder normaal mens voorkomen. Ook dat snap ik, dus zelfs daarover is ongetwijfeld dagenlang gebrainstormd. Er móet een goede reden zijn dat het Erik en Annemarie werden. Maar welke?

De eerste alinea’s teruglezend stel ik vast dat het niet geheel en al ondenkbaar is dat u geen idee heeft waarover dit gaat, omdat u het nieuws bewust aan u voorbij heeft laten gaan. Zo vaak kwam het tot nu toe ook weer niet voor dat u in de eerste week van januari lekker in een t-shirtje op een terras kon relaxen. Dat was mogelijk, de laatste dagen, en uiteraard besteedde het immer op klimaatcatastrofes beluste Journaal daar een reportage aan die bij het volgende Idfa probleemloos als An Incovenient Truth part 2 kan worden ingebracht, maar dat zal u een zorg zijn geweest.

Geert ging er traditiegetrouw met de subtiliteit van een doorgedraaide beenhouwer in

Het was chillen geblazen, in zomerkledij nog wel, en daarom leg ik u toch maar even uit waarover ik in de aanhef rep: de poster van de anti-woondiscriminatiecampagne van vastgoedbedrijven, NVM, Aedes, gemeenten en de ministeries van Binnenlandse Zaken en Volkshuisvesting, met als titel Erik en Annemarie krijgen morgen de sleutel (Omar en Samira niet).

Uiteraard ontstond daar onmiddellijk ophef over. Geert Wilders ging er traditiegetrouw met de subtiliteit van een doorgedraaide beenhouwer in, voor mij wederom reden om te zeggen: Geert, jongen, schrap die haat en platvloersheid nou eens, doe redelijk en je leidt binnen enkele weken de grootste partij van Nederland. Verder had hij wel degelijk een punt: overal in het land krijgen statushouders, die ontegenzeggelijk vaker Omar en Samira heten dan Erik en Annemarie, juist voorrang bij het toewijzen van woningen.

Alleen al wat dat betreft kan het dus een campagne van lik-me-vessie worden genoemd. Was het misschien weer een ideetje, om niet, van Hugo’s oude bekende Sywert? Hoe dan ook is het, zoals zo vaak, een totaal overbodige actie geworden, waarmee juist het tegenovergestelde wordt bereikt.

En dan nu graag het antwoord op de vraag: waarom Erik en Annemarie?

Zouden ze Erik de Vlieger bedoelen? Die heeft huizen zat, dat klopt, maar dan vooral in Portugal.

Zouden ze Annemarie van Gaal bedoelen? Aan haar woongenot mankeert inderdaad weinig.

Zeg het ons, Hugo!


Delen wordt op prijs gesteld. Wie nog niet geabonneerd is op mijn nieuwsbrief kan zich hierboven inschrijven. E-mailadres volstaat. Privacy gegarandeerd.


Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.