Voor de een is het goed nieuws, voor de ander zonder enige twijfel een rampstijding: nieuw onderzoek heeft een flink internationaal wetenschappelijk team doen concluderen dat stervende mensen op het moment suprême hun leven in sneltreinvaart aan zich voorbij zien gaan.

Hoe zal Volodimir Zelenski zo’n finale terugblik ervaren, de indrukwekkende president van Oekraïne die voordat hij dat ambt aanvaardde acteur, schrijver en komiek was en zijn lot in tegenstelling tot Vladimir Poetin ondergeschikt maakt aan dat van zijn volk? Wat ging er door de hoofden van de dertien helden die het Slangeneiland verdedigden, een Oekraïens mini-eiland in de Zwarte Zee, nadat zij via een luidspreker door de commandant van een naderend Russisch oorlogsschip gesommeerd waren om zich over te geven, geheel beseffend wat er daarna zou geschieden via hun eigen luidsprekers antwoordden met ‘Go fuck yourself!’

Het is fascinerend.

Voornoemde wetenschappers deden hun ontdekking bij toeval, toen zij de hersenactiviteit van een 87-jarige epilepsielijder onderzochten die precies op dat moment onverwacht hemelen ging en alles in zijn brein plots begon te knetteren en te flitsen. Zij onderzochten en trokken hun conclusies en publiceerden hun bevindingen in het online vakblad Frontiers, waarna ook mijn denkhoofd ongewoon actief werd.

Toch worden bij mij de ongelukkige ervaringen overschaduwd door de gelukkige

Ik heb af en toe een behoorlijk zooitje van mijn bestaan gemaakt en zal om die reden, tijdens het bekijken van die ultieme samenvatting, soms best door enige gêne worden overvallen. Toch worden bij mij, tot nu toe althans, de ongelukkige ervaringen overschaduwd door de gelukkige, de domme door de slimme, de onhandige door de handige. Zo deprimerend zullen de beelden die tenslotte aan mij voorbij trekken daarom ook weer niet zijn - voor het herbeleven van de seconde waarin de Vrouw van mijn Leven zich, in mijn stamkroeg uiteraard, voor het eerst aan mij openbaarde heb ik zelfs alles over.

En ach, daarna is het toch afgelopen.

Wat zullen de fameuze gebroeders Vitali en Vladimir Klitschko zien, de boksende Oekraïense reuzen van wie de eerste tegenwoordig de burgemeester van Kiev is? Wat een kerels: zij hebben aangekondigd dat zij tot het einde zullen blijven vechten. Wat zal de Wit-Russische despoot Aleksandr Loekasjenko zien, een van Poetins meest verschrikkelijke vazallen? Wat zal Poetin-aanbidder Thierry Baudet zien, die het Oekraïense volk, wat hij ook beweert, geen zelfbeschikkingsrecht gunt?

Zullen die laatste twee zich alsnog kapot schamen?

Wat zal Vladimir Poetin zelf zien? Ik hoop werkelijk dat hij dan, wanneer hij de pijp uitgaat, dankzij die allerlaatste terugblik op zijn leven eindelijk door een groot schuldbesef wordt overvallen doordat hij ineens ziet wat ieder normaal mens ziet: de levensloop van een haatsmurf die van ouderwetse Sovjet-corruptie, grootheidswaan en wreedheid aan elkaar hangt en elk contact met de werkelijkheid heeft verloren.

Het lijkt mij moeilijk sterven.

Ik gun het de schoft van harte.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.