Mijn laatste avondmaal, tot nu toe: een berenklauw pinda, twee broodjes kroket, een frikandel speciaal, een mexicano, een shoarmarol, een kaassoufflé, een hotdog XXL met alles d’r op en d’r an, alsmede een gezinszak handgesneden patat met dikke Belgische mayo.

En nog kon ome Rob van de honger niet slapen.

Je hebt de emo-eter, begrijp ik van het obesitasfront. Dat is iemand die door angst of verdriet aan vraatzucht ten prooi valt. Je hebt ook de verveling- en onvrede-eter, nadere uitleg overbodig. Hierbij voeg ik er een categorie aan toe: de recalcitrantie-eter, en wel in de persoon van uw dienaar.

Uit balorigheid prop ik mezelf ineens vol met ultravette happen.

Gelezen, van die vleestaks?

We moeten weer iets, als burgers.

Ditmaal moeten we van minister van Landbouw Henk Staghouwer ‘consuminderen’ door meer plantaardig en/of biologisch voedsel tot ons te nemen. We moeten er in zijn ogen een meer vegetarische levensstijl op gaan nahouden, omdat dat goed voor klimaat en milieu zou zijn (en omdat de boeren er dan nog sneller uit kunnen worden gewerkt). Het is daarbij niet alleen Staghouwers intentie om dat via campagnes en ‘kennisdeling’ te bewerkstelligen, hetgeen nog te billijken zou zijn, maar ook via ‘beprijzen’.

Beprijzen = vleestaks.

Ik begon meteen te bunkeren.

Anderhalf jaar vegetariër geweest, deze jongen. Ik kwam vijftien kilo aan

Ik ben mij bewust van het belang van gezond voedsel. Anderhalf jaar vegetariër geweest, deze jongen (maar wel uit vrije wil, al groeide ik in die periode vijftien kilo). Ik noem maar iets. De zonnebaders rondom het zwembad van mijn vakantieresort op Lanzarote een paar weken geleden observerend, viel het mij bovendien op dat vetzucht en obesitas binnen een mum van tijd tot een angstaanjagend maatschappelijk probleem zijn verworden (ja hoor, een blik in de spiegel leert mij dat óók).

Wellicht getuigt het van een verstandig beleid als een overheid hierop wijst. Maar een boete op vlees eten? Serieus? Dit is etatisme. Hier wil de overheid ons andermaal veel te nadrukkelijk in de door haar gewenste richting sturen. Dit is weer eens doorgeslagen staatsbemoeienis. Ik kan mij domweg niet voorstellen dat er ook maar één liberaal denkende politicus is die er geen bedenkingen bij heeft.

Van overheidsdwang dient men in een vrij land als Nederland zoveel mogelijk af te zien. Om die reden krijg ik ook ernstige jeuk als ik in de T lees dat staatssecretaris Eric van der Burg (Asiel) werkelijk ‘afstoffing’ van het oude noodrecht overweegt, dat er zelfs in zou kunnen voorzien dat vluchtelingen zonder toestemming (!) van de eigenaar in leegstaande panden worden ondergebracht.

De overheid moet van mij óók iets, namelijk dit: ervan afzien te proberen mij op straffe van wat dan ook opnieuw op te voeden, of mij zwaaiend met sancties te herscheppen naar het ideaalbeeld dat zij van de onderdaan voor ogen heeft.

Men mag het mij hooguit netjes vragen.

O ja, dat is waar ook, ik vergat nog die halve haan.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.