Via Facebook werd mij een lijstje met de salarissen van de pitcrew-leden van een Formule 1-team aangereikt. Ik beperk mij tot de bandenverwisselaars. Voor hun functie hoef je niet echt te weten hoe de tweede wet van de thermodynamica in elkaar steekt. Toch bedraagt hun jaarloon $ 350.000 en ontvangen zij daarbovenop $ 5.000 per race, plus een bonus van $ 2.500 na elke gewonnen race.

Ik doe geen 2,2 seconden over een column, zoals de Red Bull-crew over een bandenwissel. Ik doe er 2,2 úúr over en soms zelfs nog langer. Desondanks schudt iedere bandenverwisselaar meewarig het hoofd wanneer hij op de hoogte van mijn jaarsalaris wordt gesteld. Omdat jaloezie een uitstekende drijfveer is, besloot ik een klassiek azijncursiefje over die poenerige wereld te schrijven. Oók, als ik eerlijk ben, omdat Max Verstappen nu overdreven veel superlatieven ten deel vallen.

Corriere della Sera: „De supporters in Nederland hebben in SuperMax een nieuwe nationale God.” Dat smeekte om een citaat van Bavink, waarmee ditmaal niet mijn hond wordt bedoeld, maar de man naar wie zij vernoemd is: de kunstschilder in de verhalen van Nescio. „God? Je praat over God? Hun warme eten is hun God.” Voor mij levensbepalende woorden van Bavink in Titaantjes.

Tegengas dus!

Alle remmen los!

Dat was ik van plan, waarbij ook enige regels zouden worden ingeruimd voor het feit dat de Oostenrijkse F1-race van zondag nuchter beschouwd net zo saai was als heul veul F1-races van vorig seizoen, met dien verstande dat niet Lewis Hamilton in zijn Mercedes maar Max Verstappen in zijn Red Bull onbedreigd van start tot finish leidde.

U mag het raden en ik geef u alvast een tip: het is níet het klimaat

En toen las ik Trouw, waar ze geen nationale, maar een internationale God aanbidden. Dat wil zeggen: ik las een artikel van de ombudsman van Trouw, dominee E. Kreulen. Dit was de kop: „Schrijf niet minder, maar wel anders over Max Verstappen.”

Over hedendaags calvinistisch gewauwel gesproken. Edwin Kreulen legde uit waarom de aandacht in zijn krant voor F1 tot voor kort beperkt was. Zo paste het niet bij de eerbied voor het leven en bracht de redactie Duurzaamheid & Natuur in april de discussie over de stikstofuitstoot op Zandvoort niet voor niets in beeld. Verder had hij een advies voor zijn sportredactie wanneer het F1-circus Nederland aandoet: „Bied rondom de sportieve hoogtepunten ruimte aan de bezwaren. Zoals de overlast in Zandvoort en de aanslag op duurzaamheid. Het zou goed zijn als de sportredactie zich daarover buigt samen met de redactie duurzaamheid.”

Dit wordt dus de Trouw-kop als Max straks in Zandvoort wint: „Zege Verstappen nederlaag voor milieu.”

Ineens wist ik weer waar Nederland uiteindelijk aan ten onder zal gaan. U mag het raden en ik geef u alvast een tip: het is níet het klimaat.

Ik heb ook een mededeling voor mijn F1-vrienden: ik ben om, jongens. Zet ‘m op, Max, roep ik zelfs. Leid alle F1-races alsjeblieft van start tot finish, druk het gaspedaal straks in Zandvoort nog dieper in wanneer er toevallig een beschermde zandhagedis oversteekt en geef die bandenverwisselaars eindelijk eens een fatsoenlijke loonsverhoging.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.