Zal ík links dan maar redden? Iemand moet het doen. Ofschoon ik nu al aarzel over de volgende zin. De keuze is: a. ik wil links helemaal niet kwijt, b. ik wil links niet helemaal kwijt. Ik laat het voorlopig maar in het midden.

Zo kan het in elk geval niet langer. Je zou het gezien hun grote bek niet zeggen, maar links verliest nota bene al jaren achtereen terrein.

Voor het huwelijksfeest van een vriend verbleef ik vorige week enkele dagen in het Zweedse plaatsje Saltsjöbaden: veel water, veel schoonheid. Veel wijn ook, trouwens. Onder de douche, ‘s ochtends, zag ik plots twee kleine spinnetjes richting het afvoerputje gespoeld worden. Ze dreven onvermijdelijk naar elkaar toe en toen ze tegen elkaar botsten raakten hun pootjes direct in elkaar verstrengeld. Net de PvdA en GroenLinks, dacht ik. Die zijn ook op weg naar het afvoerputje en klampen zich eveneens in paniek aan elkaar vast.

Het is me toch wat. Sta je the day after the night before te douchen in het verre Saltsjöbaden, houdt dat achterlijke gedoe van die twee linkse polderlandse partijtjes je nóg bezig. Al was het inderdaad wel héél mal, wat er nu weer gebeurde. Ploumploum en de Jessias kregen een bord heksensoep bij het Kaagmens thuis en huppekee: terstond staken zij een dikke middelvinger op naar de volgelingen die nog over zijn door zich bij de kabinetsformatie voortaan als één fractie te presenteren. Zogenaamd om samen met D66 een blok te kunnen vormen tegen de VVD en het CDA, maar in werkelijkheid natuurlijk om gelijk Rataplan aan de ketting van het Kaagmens te liggen.

Noodsprong numero zoveel, andermaal resulterend in kiezersbedrog

Aparte manier om je doodvonnis te tekenen, dacht ik. Dit is noodsprong numero zoveel, andermaal resulterend in kiezersbedrog. Hier moet zo snel mogelijk een einde aan worden gemaakt, want ik wil links helemaal niet kwijt - of niet helemaal, daar ben ik nog steeds niet uit. Het land heeft klassiek links nodig want dat neoliberale graaikapitalisme waarmee bijvoorbeeld steeds meer mensen de toegang tot de woningmarkt wordt ontzegd mag niet blíjven woekeren.

Oké, het reddingsplan.

Wees bereid, Ronald Plasterk. Durf het aan, Paul Scheffer. Boarding time, Eddy Terstall, geef VrijLinks een politiek vervolg. Vorm een verbond met andere balende PvdA’ers die nog weten waarom hun beweging ook alweer is opgericht, alsmede met niet-PvdA politici zoals Boris van der Ham en Femke Merel van Kooten (filmmaker Martin Koolhoven zei ook al iets dergelijks en kreeg uiteraard onmiddellijk domlinkse hoon uit de marge over zich heen). En begin een nieuwe, seculiere, ouderwets sociaal-democratische partij waarin voor de woke- c.q. diversiteitswappies van GroenLinks, voor conservatieve religieuzen en voor degenen die wegkijken wanneer de nadelen van de multiculturele samenleving zich openbaren géén plaats is. Probeer wellicht ook Pieter Omtzigt te interesseren, hoewel hij misschien niet in het linkse, seculiere plaatje past.

Geloof me, het is de enige redding.

Graag gedaan, kameraden.

Eén ding: het wetenschappelijk bureau van de partij mag níet naar mij worden vernoemd.

Er zijn grenzen.

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Abonneer je op de krant wanneer je ze direct wil lezen. Klik op het logo voor meer info.